در رجعت مؤمن دیگر زمان ندارد، یعنی زمان در اختیار اوست و به هر کجا که بخواهد میرود. همانطور که زمان در اختیار امام است، آنها عطا میکنند و زمان در اختیار مؤمن قرار میگیرد. رجعت یعنی خدمت دوازده امام و زهرا بودن. اگر تو در بهشت باشی، خدمت یکی دو تا از ائمه هستی، تازه حضوراً نمیتوانی در مقام آنها بروی. روایت است که در بهشت امامحسین را دعوت میکنی و خدمت همان امام هستی؛ اما در رجعت حضور دوازدهامام، چهاردهمعصوم هستی. پس رجعت از بهشت و فردوس بالاتر است. بیخود نیست که گفتهام: یا امامزمان! میخواهم بیایم، اگر هفتاد حوریه به من بدهند، میگویم میخواهم در رجعت باشم، اینها مزاحم من هستند!
امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) کفواً احد است، حضرت زهرا (علیها السلام) کفواً خلقت است
به اولیای امور کاری نداشته باشید
به اولیای امور کاری نداشته باشید
