این [روز غدیر] افشای ولایت نیست، افشای قدردانی از ولایت است. افشای ولایت این است که خدا کرده؛ خطاب می‌کند به انس و جنّ، به تمام عبادت‌ کننده‌های عالم، نه دنیا، که «اگر امیرالمؤمنین علیه‌السلام را قبول نداشته باشید، به‌ رو می‌اندازمتان در جهنم». همه ائمه علیهم‌السلام حتی حضرت زهرا علیهاالسلام، نگاهشان به علی علیه‌السلام است. حالا، هم نگاهشان به علی علیه‌السلام است، هم نگاهشان به خداست. نگاهشان به خداست که این علی علیه‌السلام را خلق کرده. ائمه علیهم‌السلام به علی علیه‌السلام نگاه می‌کنند، به خدا نگاه می‌کنند؛ ائمه علیهم‌السلام به خدا نگاه می‌کنند، به علی علیه‌السلام نگاه می‌کنند. تو به چه کسی نگاه می‌کنی؟ [عارف ولایت]

خدا حاج‌شیخ‌عباس را رحمت کند که می‌گفت: امام‌صادق علیه‌السلام قسم کبیره می‌خورد و می‌گوید: وقتی امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) می‌آید، علی‌بن‌ابوطالب، علی علیه‌السلام مُهرزننده است؛ مُهر می‌زند: مؤمن یا منافق! اما عقیده ولایتی من این‌ است: عقیده‌ای که آن‌موقع درون تو هست، صادر می‌شود. همین‌جور که امیرالمؤمنین علیه‌السلام نگاه می‌کند، تمام خباثت تو بیرون می‌ریزد و روی پیشانی‌ات می‌آید. مواظب باش! با دین و با اسلام، منافق‌بازی در نیاور! بترس از آن روزی که به پیشانی‌ات نوشته می‌شود! امیرالمؤمنین علیه‌السلام باید کمک کند. چرا؟ خدا همه‌جا می‌خواهد علی علیه‌السلام را افشا کند، [گرچه] امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) خودش اختیار دارد. امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) تمام خلقت است، نَفَس‌هایی که خلقت می‌کشند، به‌ وجود امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) است. [امام زمان]

علی علیه‌السلام هم نتوانست حرفش را بزند، نه این‌که نتوانست، مردم کشش نداشتند. به‌ خاطر همین رفت حرفش را به چاه زد‌. معنی تمام حرف‌ها در دل علی علیه‌السلام است. نجات بشر در دل علی علیه‌السلام است. راهنمای همه خلقت علی علیه‌السلام است. وصی رسول‌الله، علی علیه‌السلام است. ان‌شاءالله زمانی بشود این چاه به زبان درآید. همین‌جور که دست شما در قیامت به زبان در می‌آید، زمانی‌که امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) بیاید و پیچش را بگرداند، این چاه به زبان در می‌آید‌. این چاه مانند ضبط صوت از اول زمانی‌که امیرالمؤمنین علیه‌السلام حرف زده‌ است، تمام فرمایشات امیرالمؤمنین علیه‌السلام را بیان می‌کند، یعنی در عالم پخش می‌شود. [امام زمان]

دو مرتبه زهرای عزیز علیهاالسلام گفت: نزن! یکی کربلا گفت: به حسینِ من نزن! یک جا هم شب نوزدهم ماه رمضان بود که گفت: به علی علیه‌السلام نزن! می‌خواست ابن ملجم به عذاب مبتلا نشود، وگرنه شمشیر به امر علی علیه‌السلام است، چه کسی می‌تواند به او بزند؟ مگر علی کشتن شوخی است؟ حالا خدا با امیرالمؤمنین علیه‌السلام عشق‌بازی کرد. گفت: علی‌جان! سلام به تو نمی‌کردند؟ سلام می‌کردی، جوابت را نمی‌دادند؟ علی‌جان! طناب گردنت انداختند، چهل نفر هُلت می‌دادند، یک نفر دفاع نکرد؟ علی‌جان! زهرا علیهاالسلام را زدند، دستش را شکستند، همه رفتند نماز جماعت؟ هیچ‌کس توجه به تو نکرد؟ حالا توجه به تو می‌کنم! هزاران هزار مردم را نجات می‌دهم از جهنم، برای اسم تو، نه تو! وقتی ندا آمد: ارکان خدا شکست، اهل جهنم رقت کردند، حالا که رقت کردند، جنبه مغناطیسی ولایت به جهنم رسید، تمام اهل جهنم آزاد شدند. [عارف ولایت]

خدا لعنت کند آن دو نفر را که نگذاشتند امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام بیاید دنیا را گلستان کند. امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) می‌آید دنیا را گلستان می‌کند. حضرت‌ علی علیه‌السلام بعد از رسول‌الله صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله می‌خواست همان کار را بکند، آن دو نفر نگذاشتند. چرا نگذاشتند؟ چون دیدند اگر امام شناخته شود، کسی دور خلفا نمی‌رود. خلفا دیدند این‌ها عدالت دارند، صداقت دارند، علم دارند، حلم دارند، ولایت دارند، از ماورای خلقت خبر می‌دهند، آنچه که خوبی در تمام این خلقت است به‌ واسطه این‌ها به خلقت افشاء می‌شود، تصمیم گرفتند تسلیم ائمه علیهم‌السلام نشوند. دومی گفت: ما زیر بار علی نمی‌رویم. همین‌طور ادامه پیدا کرد تا زمان امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه)، زیر بار ولایت نرفتند. [امام‌زمان]

شما اگر مطیع رسول‌الله هستید که پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله می‌گوید پیروی از امیرالمؤمنین علیه‌السلام بکنید. چرا از خلق پیروی می‌کنید؟ پیروی از خلق، گمراهی است؛ پیروی از علی علیه‌السلام، هدایت است. بارها گفته‌ام آیا کسی بهتر از امیرالمؤمنین علیه‌السلام سراغ دارید؟ چه‌کسی خورشید را برگردانده؟ چه‌کسی یک نفَسش افضل از عبادت ثقلین است؟ چه‌کسی یک ضربه شمشیرش از عبادت ثقلین افضل است؟ چه‌کسی هنگام مرگ، بالای سر همگان حضور دارد؟ چه‌کسی در قبر سفارش شما را به نکیر و منکر می‌کند؟ درباره چه‌کسی خدا فرموده: اگر عبادت ثقلین بکنی و امیرالمؤمنین علی را به «الیوم اکملت لکم دینکم» قبول نداشته‌ باشی تو را به‌ رو به جهنم می‌اندازم؟ [ترجمه احکام]