مگر اُمّ‌کلثوم علیهاالسلام نیست؟ اُمّ‌کلثوم هم خواهر حضرت زینب علیهاالسلام است؛ هر کجا می‌رفتند، او هم می‌رفته؛ اما اجازه بیان، یک حرف دیگری است. ببین به من هم گفت بگو. امام حسین علیه‌السلام اجازه بیان به حضرت زینب داد، فرمود: خواهر جان! خطبه بخوان. مگر پرچم افراشته کردن شوخی است؟ یزید آن‌قدر قدرت دارد که می‌گوید امام حسین را بُکش، می‌رود می‌کشد. مگر چنین قدرتی را کسی می‌تواند از بین ببرد و خنثی کند؟ حضرت زینب این کار را کرد. یزید امپراطور جهانی بود. حضرت زینب عین امام زمان (عجل‌الله‌فرجه) که می‌آید جهانی را به هم می‌زند و همه را از بین می‌برد، حضرت زینب هم جهانی را از بین برد، نه یزید را از بین ببرد. جهانی را داد دست صاحب زمان، یعنی به امام سجاد علیه‌السلام. ما یک ذره از ذراتی از حضرت زینب نداریم؛ فلج کرد یزید را. منبع: کتاب حضرت زینب

حالا این‌ها ریختند خیمه‌ها را غارت کردند. خدا لعنتشان کند؛ ابن‌سعد دستور داد خیمه‌ها را آتش بزنید. حضرت زینب علیهاالسلام آن‌جاست به جای خود، اما امام باقر و امام سجاد علیهماالسلام هم هستند. گفت آتش بزنید تا امامت از روی زمین برچیده شود. حالا حضرت زینب دوید، آمد خدمت حضرت سجاد. ببین حضرت زینب چقدر ادب دارد، چقدر آمادگی دارد از برای امر خدا، امر حجت خدا. این‌قدر حضرت زینب، امام سجاد را دوست داشت، اول می‌گفت «عزیز برادر»، تا دید امام حسین علیه‌السلام شهید شد، حالا می‌بیند حجت خدا امام سجاد است؛ گفت: «یا حجه الله» خیمه‌ها را آتش زدند، آیا ما باید بسوزیم؟ اگر بناست بسوزیم، می‌سوزیم. امّ‌السلمه حرف‌ها را زده، شاید شرمش شده این را بگوید. یک‌وقت حضرت سجاد فرمود: عمه‌ جان! «علیکُنّ بالفرار». تمام این بچه‌ها در بیابان دویدند. منبع: کتاب حضرت زینب

وقتی حسابش را می‌کنی، در تمام زنان عالم، هیچ‌کس مثل حضرت زینب و امّ‌کلثوم علیهماالسلام لطمه نخورده‌اند. ببین به مادرشان این‌جور توهین و جسارت کردند، پدرشان را شهید کردند، بعد هم امام حسن و امام حسین علیهماالسلام را این‌جور جسارت کردند؛ اما مصیبتی که حضرت زینب علیهاالسلام داشت، هیچ زنی در عالم نداشته و نخواهد داشت. شجاعتی هم که حضرت زینب علیهاالسلام دارد، هیچ‌کس نداشته و نخواهد داشت. منبع: کتاب جامع ولایت

به آقا امام زمان می‌گویند: آقاجان! شنیدیم شما می‌گویی گریه می‌کنم، اگر اشک چشمم تمام شود، خون گریه می‌کنم. می‌فرماید: آری؛ می‌پرسند: برای چه؟ مصیبت جدّت؟ ببین عدالت این ‌است، می‌گوید: او هم بود، گریه می‌کرد. می‌گویند: برای عمویت عباس؟ می‌فرماید: او هم بود، گریه می‌کرد. می‌گویند: برای چه مصیبتی؟ می‌فرماید: برای عمه‌هایم که توهین به آن‌ها شد، اسیرشان کردند. توهین به ولایت این‌قدر مهم است که امام زمان می‌گوید جانم فدای آن کسی‌که حاضر شد به خاطر ولایت، توهین به او کنند. عزیز من! بیا به امام ‌زمان معرفت پیدا کن. وقتی معرفت پیدا کردی، همان معرفت، خواست امام ‌زمان است. آن زینبی که خودش را آماده کرده و به ‌خاطر ولایت، اسیر شده‌، این‌قدر والامقام است. حضرت زینب علیهاالسلام را بشناسید و گریه کنید. منبع: کتاب جامع ولایت