Press ESC to close

امر حضرت زهرا در وجود اویس است که بوی بهشت می‌دهد...

تو آخر باید زهرا علیهاالسلام شفاعتت را بکند. تمام صحنه محشر، دخالتش با زهراست. فردای قیامت به تو بگویند چه آورده‌ای؟ باید بگویی اطاعت حضرت زهرا علیهاالسلام را آوردم. اویس بوی بهشت می‌دهد، زهرا علیهاالسلام هم بوی بهشت می‌دهد. چرا؟ اویس پیرو حضرت زهراست، امر زهرا علیهاالسلام در وجودش است، حالا بوی بهشت می‌دهد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

بهشت شکم تو را تأمین می‌کند، رجعت ولایت تو را...

شیعه چه‌ موقع پیروز می‌شود؟ زمان رجعت. شیعه واقعی باید حواسش پیش امام‌زمان باشد، آقا را ببیند، خدمتش برسد؛ اما هنوز آن‌ زمان هم به مقصدش نرسیده‌ است. چرا؟ هنوز رجعت نشده‌ است. ما باید امام‌دوست باشیم و رجعت‌خواه. خود امام‌زمان هم وقتی تشریف می‌آورند، زمینه رجعت را درست می‌کنند. زمان رجعت برای شیعه از بهشت بالاتر است. «رجعتیون» را خدا دعوت می‌کند و سر سفره خدا نشسته‌اند. بهشت شکم مرا تأمین می‌کند، نه ولایت مرا؛ رجعت، ولایت تو را تأمین می‌کند. این حرف‌ها یقین می‌خواهد و جوابگویش ولایتی است که در قلب شماست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

خدایا! به جز محبت رجعت، هیچ محبت دیگری در قلبمان نباشد...

ما باید آرزویمان این‌ باشد که با ولایت سنخه شویم و در رجعت شرکت کنیم. نماز که می‌خوانید بگویید: خدایا! همان‌طور که تو می‌خواهی، امیرالمؤمنین می‌خواهد، تمام خلقت می‌خواهند، ما هم رجعت را بخواهیم. خدایا! اگر بودیم که بودیم و اگر نبودیم به جز محبت رجعت، هیچ محبت دیگری در قلبمان نباشد. بهشت هم گولمان نزند، ما رجعت را بخواهیم! ما را به مقصد خودت و پیامبر و امیرالمؤمنین که رجعت است استوار کن. «بار من افتاده‌ است، بار من بار کن ای رب جلیل، به‌حق امیرالمؤمنین» [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

انتظار الفرج یعنی انتظار پایان گمراهی‌ها، نه این‌که امام زمان بیاید کاه و جوی ما را درست کند...

خواست شیعه این‌ است که ولایت افشا شود. من اگر بمیرم با عقده این‌که هنوز رجعت نیامده‌است می‌میرم؛ اگر در فردوس باشم ناراحتم. به تمام آیات قرآن راست می‌گویم. چرا؟ دلم می‌خواهد رجعت بشود. به خدا گفتم: اگر مرا جایی قرار دهند و آب‌های هفت‌ طبق آسمان را روی من بریزند، باز هم برای مصیبت حضرت‌زهرا و امام‌حسین می‌سوزم، تا زمانی‌که احقاق حق از دشمنان آن‌ها بشود. نشده‌ است که من با عقده از دنیا رفته‌ام. بهشت که من را تأمین نمی‌کند، احقاق حق این‌ها مرا تأمین می‌کند. باید همه‌تان این‌طور شوید. اگر این‌طور نباشید، مثل حیوانی هستید که یونجه و جو به او داده‌اند و قانع شده‌است. ما باید قانع نشویم و انتظار رجعت را بکشیم. آن دو نفر یا بنی‌امیه و بنی‌عباس چه کردند؟ این‌همه جوان را گمراه کردند. ما می‌سوزیم، کِی می‌شود آن حقیقت اسلام و قرآن و توحید یعنی امام‌زمان بیاید؟ انتظار الفرج یعنی این، نه این‌که بیاید کاه و جوی ما را درست کند. انتظار الفرج یعنی انتظار رجعت، اگر این‌طور نباشید والله، بالله، تالله، نفهمیده‌اید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

تمام خلقت منتظر رجعتند تا گریه‌شان تمام شود، تو هم باید همین‌طور باشی...

«اِنتظارُ الفَرج أفضلُ العِبادَه» ما باید انتظار آن کسی را بکشیم که امام صادق علیه‌السلام هم انتظار او را می‌کشد، زینب علیهاالسلام و امّ‌کلثوم هم انتظار او را می‌کشند. شیعه دارد انتظار می‌کشد؛ درخت، آسمان و عرش، جهنم، بهشت و فردوس انتظار می‌کشند. تو باید جانم بیایی توی خط، جزء [در] انتظارون باش. آیا کتاب رجعت را خواندی، فهمیدی؟ یا گذاشتی کنار؟ همه خلقت دارند گریه می‌کنند؛ عرش، آسمان، زمین و درختان گریه می‌کنند؛ منتظر رجعتند تا گریه‌شان تمام شود. اگر امام زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) بیاید، همه این‌ها ساکت می‌شوند، خوشحال می‌شوند. تو هم باید همین‌طور باشی. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

آن‌ موقعی که امر امام زمان را اطاعت نکنید، از زیر سایه ایشان رفته‌اید کنار...

اگر تو امام زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) را ببینی، باید عرش، بهشت، دوزخ، آسمان و زمین، کوه‌ها و دریاها، درخت‌ها، اشیاء و ممکنات را ببینی، آن‌چه در خلقت است را باید ببینی؛ تمام این‌ها که سرِپاست، به وجود مبارک ولی الله الأعظم است؛ این است خداشناسی. اگر ما این‌طوری باشیم، هر چه که می‌بینید، شکر امام زمانتان را می‌کنید. خدایا! شکر، یک چنین وجودی را از نور خودت خلق کردی، سایه امام زمان بر سر ماست. قدردانی کنید. تو را به خود امام زمان قسم، از زیر سایه امام زمان نروید کنار. کجا می‌روید کنار؟ آن‌ موقعی که امر آقا را اطاعت نکنید. بیایید عزیزان من، زیر سایه امر باشید. تو امام زمان را بخواه که واسطه تو و خداست. این خلقت به‌واسطه امام زمان زنده است. برکات به‌واسطه امام زمان نازل می‌شود. رزق ما، به‌واسطه امام زمان است. روزیِ ما را ایشان قسمت می‌کند. امام زمان تمامِ امیدهاست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

اگر رجعت را بخواهید، دوازده‌امام و چهارده‌معصوم را خواسته‌اید...

اگر رجعت را بخواهید، دوازده‌امام و چهارده‌معصوم را خواسته‌اید. بیایید رجعت‌خواه شوید که چه‌وقت می‌شود ما خدمت ائمه برسیم. شخصی خدمت امام‌صادق آمد و طلب بهشت کرد، حضرت فرمود: تو الان در بهشت هستی. خدمت یک امام بودن بهشت است؛ پس خدمت دوازده‌امام، چهارده‌معصوم بودن چیست؟ در رجعت، خدمت امر خدا و مقصد خدایی. پس کوشش کنید و از امام‌زمان بخواهید که آقا جان! ما دوست داریم حضور شما باشیم؛ اما کی می‌شود که بیایی و رجعت را رهبری کنی تا ما خدمت همه‌تان باشیم؟ کی می‌شود بیایی و احقاق حق از بنی‌امیه و دشمنان مادرت‌زهرا کنی؟ [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

رجعت از بهشت و فردوس بالاتر است، چون در خدمت تمام چهارده معصوم هستی...

در رجعت مؤمن دیگر زمان ندارد، یعنی زمان در اختیار اوست و به هر کجا که بخواهد می‌رود. همان‌طور که زمان در اختیار امام است، آن‌ها عطا می‌کنند و زمان در اختیار مؤمن قرار می‌گیرد. رجعت یعنی خدمت دوازده‌ امام و زهرا بودن. اگر تو در بهشت باشی، خدمت یکی دو تا از ائمه هستی، تازه حضوراً نمی‌توانی در مقام آن‌ها بروی. روایت است که در بهشت امام‌حسین را دعوت می‌کنی و خدمت همان امام هستی؛ اما در رجعت حضور دوازده‌امام، چهارده‌معصوم هستی. پس رجعت از بهشت و فردوس بالاتر است. بیخود نیست که گفته‌ام: یا امام‌زمان! می‌خواهم بیایم، اگر هفتاد حوریه به‌ من بدهند، می‌گویم می‌خواهم در رجعت باشم، این‌ها مزاحم من هستند! [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

رفوزه آخرتی کسی است که از ولایت و امر ائمه‌ طاهرین جداست و پیرو خلق است...

ببین شما که درس می‌خوانید، اگر رفوزه بشوید چقدر ناراحتید؟ این رفوزگی دنیاست و جبران دارد، اما رفوزه آخرتی جبران ندارد. کسی رفوزه آخرتی است که از ولایت و امر ائمه‌ طاهرین جداست و پیرو خلق است. به همه باسوادها ابلاغ می‌کنم که آیا فکر کرده‌اید که ما رفوزه ولایت نباشیم تا دستمان از بهشت و فردوس و جنات کوتاه نباشد؟ آیا غصه خورده‌اید بین شما و زهرای‌ عزیز و ائمه اطهار جدایی نیفتاده باشد؟ امام‌ صادق هم می‌فرماید: دوستان ما عضو ما هستند، اگر گناه کنند جدا می‌شوند. گناه، پیروی خلق است. شیعه، وصل به امام‌زمان است، امام‌زمان هم وصل به خداست؛ اما بقیه مردم وصل به خلقند و خلق هم وابسته به شهوت است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

رجعت یعنی فاش کردن منافقان، آن‌ موقع مردم به حقیقت می‌رسند...

رجعت یعنی افتخار تمام ملائکه، یعنی افتخار آسمان‌ها، افتخار عرش خدا، افتخار بهشت و فردوس. رجعت یعنی قلدرها را ریشه‌کن کردن، قلدرها را رسوا کردن، قلدرها را به زمین زدن. رجعت یعنی ریشه‌کن کردن کفار و منافقین. رجعت آنچه که در تمام زمان‌ها ظلم و جنایت شده‌است را فاش می‌کند. امام‌زمان می‌فرماید: منم آدم، منم نوح، منم پیامبر آخرالزمان. نگذاشتند امیرالمؤمنین به مقصدش که هدایت خلقت بود برسد. مگر رسول‌الله را گذاشتند؟ هفتاد هزار نفر طرف آن دو نفر رفتند، تمام آن‌ها منافق به رسول‌الله بودند. امام‌صادق سوگند می‌خورد که این دو نفر ذره‌ای ایمان به خدا و رسول نداشتند. رجعت یعنی فاش کردن منافقان، آن‌ موقع مردم به حقیقت می‌رسند. آن‌ موقع می‌آید خواست خدا حکومت می‌کند. رجعت یعنی عدالت. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

آنها که از بهشت می‌گذرند، در رجعت می‌آیند؛ شما از تلویزیون و ویدئو و ماهواره نمی‌توانید بگذرید، می‌خواهید از بهشت بگذرید؟!...

رجعت خصوصی است، تو سنخه حضرت‌زهرا می‌شوی و او تو را می‌پذیرد. این‌ها را باید بفهمی و از بهشت بگذری و در حضور دوازده‌امام، چهارده‌معصوم بیایی. این‌جا بهشت می‌شود، به آن‌جا متصل می‌شود. اما شما از تلویزیون و ویدئو و ماهواره نمی‌توانید بگذرید، می‌خواهید از بهشت بگذرید؟! این‌ها حرف است که می‌زنید. الان به‌ من بگویید چه‌کسی مبتلا به این فساد نیست؟ امام‌زمان دارد گریه می‌کند و می‌گوید: یا جدّاه! اشک چشمم تمام شود، خون گریه می‌کنم، حالا تو ای مسلمان! پای تلویزیون کِیف می‌کنی و می‌خندی؟ تو با آن‌هایی، تو را به امام‌زمان چه؟ مارک ولایت به خودت زده‌ای، حالا سزایت این‌ است که بی‌دین از دنیا بروی. تو می‌خواهی در رجعت بیایی و یاور امام‌زمان باشی؟! سُم اسب امام‌زمان که روی زمین می‌آید، دمیده می‌شود به تمام خلقت. آن‌ها که از بهشت گذشته‌اند ندا می‌دهند: آقا جان! ما آمدیم. اصلاً بهشت بی‌علی و زهرا زشت است. کسانی‌که انفاق داشته‌اند و به‌ فکر فقرا بوده‌اند، سنخه این‌ها هستند. خوش به حالشان که در رجعت هم می‌آیند. بیایید دوست آن‌ها شویم، چون دوست متصل به آن‌هاست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

امام حسین غصه می‌خورد که علی‌اکبر و قاسم دارند برای او کشته می‌شود، چون‌که امرِ خلیفه وقت را اطاعت نکرده‌ است...

زینب می‌گوید: برادر جان! قربان دل پر حسرتت بروم. دل پر حسرت امام‌حسین علیه‌السلام این نبود که بماند، حسین که نمُرده است، باید بفهمیم زینب چه می‌گوید. زینب می‌خواست امام‌حسین علیه‌السلام همه این‌ها را بهشتی کند. چرا زینب گفت: حسین‌جان! برادر! قربان دل پر غصه‌ات بروم؟ برادری که به زعفر می‌گوید تمام نفَس‌هایی که این‌ها می‌کشند، در قبضه قدرت من است؛ از امام‌حسین علیه‌السلام که در این خلقت قدرتمندتر نیست، پس چرا این‌ را می‌گوید؟ آیا می‌دانی امام‌حسین علیه‌السلام غصه چه‌کسی را می‌خورد؟ غصه می‌خورد که علی‌اکبر دارد برای او کشته می‌شود، قاسم دارد برای او کشته می‌شود، چون‌که امام‌حسین امرِ خلیفه وقت را اطاعت نکرده‌است؛ امام‌حسین علیه‌السلام دلش برای این‌ها می‌سوزد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: حر]

امام حسین نفرین نکرد چون نابودی تمام ظالمان در رجعت را می‌خواست...

چرا امام‌حسین علیه‌السلام نفرین نکرد؟ اگر امام‌حسین نفرین می‌کرد، به بنی‌امیه می‌کرد، این‌ که کار صورت نمی‌دهد، [حتی اگر] بنی‌امیه هم سقط شدند؛ اما امام‌حسین حواسش پیش رجعت است که همه دنیا اصلاح شود و همه ظالمان به سزایشان برسند، نه فقط بنی‌امیه. متقی خیال امام‌حسین را هم می‌فهمد که امام مقصدش هدایت و دفاع از ولایت است. امام‌حسین فرمود: ای شمشیرها! اگر دین جدم، یعنی اگر ولایت باقی می‌ماند، به‌ من بخورید؛ یعنی من فدای ولایت می‌شوم. این عصاره حرف است. همه خلقت باید دفاع از ولایت کنند. چرا؟ اگر تمام خلقت دفاع از ولایت کنند، همه اهل‌بهشت می‌شوند. زمان رجعت همین‌طور می‌شود، دنیا بهشت می‌شود. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

مصیبت سایر ائمه جهانی بود، مصیبت امام‌حسین خلقتی بود و هست...

تمام ائمه علیهم‌السلام تا حتی امیرالمؤمنین علیه‌السلام، تا حتی فاطمه‌ زهرا علیهاالسلام، تا حتی پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله، شهید شدنشان به کلّ خلقت ابلاغ نشد، فقط شهادت امام‌حسین علیه‌السلام ابلاغ شد. مصیبت ائمه علیهم‌السلام جهانی بود، مصیبت امام‌حسین علیه‌السلام خلقتی بود و هست. ملائکه‌ها دارند گریه می‌کنند، ریگ و سنگ و درخت، عرش و فرش، همه گریه می‌کنند، تمام باید به امام‌حسین علیه‌السلام پناه بیاورند. مصیبت امام‌حسین علیه‌السلام به تمام خلقت، به هفت‌ طبقه آسمان اثر کرده‌است، همه عزادار امام‌حسینند، از بس این مصیبت مهم است! بهشت همه‌اش سُرور است، اصلاً غم در آن‌ نیست، اما برای امام‌حسین علیه‌السلام گریه می‌کند، می‌خواهد با تمام خلقت هماهنگ باشد. خدا هم به بهشت قول داد که دوستان حسینم را در بغلت می‌آورم. اگر شما هم گریه واقعی برای امام‌حسین علیه‌السلام بکنید، از هفتاد هزار نفرِ گمراه جدا شده‌اید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

به امام زمان می‌گویم چادر زهرا را به من بدهید، بو کنم، نه بهشت می‌خواهم، نه فردوس...

یک شب با امام زمان (عجل‌الله‌فرجه) نجوا کردم؛ به خودم گفتم اگر امام زمان (عجل‌الله‌فرجه) به تو بگوید: حسین! چه می‌خواهی به تو بدهند؟ من می‌گویم: چادر زهرا علیهاالسلام را به من بدهید، بو کنم، نه بهشت می‌خواهم، نه فردوس. اگر پرسید: حسین! چادر برای چه می‌خواهی؟ می‌گویم: می‌خواهم مثل شمعون یهودی مسلمان بشوم، معلوم نیست که مسلمان باشم. باز خوش به حال یهودی که به چادر زهرا علیهاالسلام اعتقاد دارد! اما ما به خودِ زهرا علیهاالسلام اعتقاد نداریم. چرا این‌طوری می‌شویم؟ چون با دشمنانش می‌سازی و مصیبتش یادت می‌رود. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

امام حسین رحمه الله الواسعه است، به فکر نجات همه است، حتی قاتلش...

به امام حسین علیه‌السلام می‌گویند: «السلام علیک یا رحمه الله الواسعه». این خواست امام حسین علیه‌السلام است. «رحمه الله الواسعه» یعنی همه را در بر می‌گیرد. به شمر در گودی قتلگاه گفت: اگر به‌واسطه مال دنیا مرا می‌کشی، من به تو می‌دهم؛ دست از این کار بردار، من قول بهشت به تو می‌دهم. شمر گفت: من یک درهم ابن زیاد را از پدر و مادر تو بیشتر می‌خواهم! این‌جا حرام‌زادگی خودش را بروز داد، چون امام را نمی‌خواهد، مال دنیا را می‌خواهد. اما منظور مطلب این است: امام حسین علیه‌السلام به فکر نجات همه هست، تا حتی قاتلش. متقی هم همین‌طور است، تمام هدفش نجات است، تمام هدفش کارگشایی مردم است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

شب عاشورا شب وداع امام حسین با تمام عالَم یعنی تمام دوستان و هشدار دادن به آنهاست...

شب عاشورا خیلی مهم بوده، شب وداع بوده. در تمام این عالَم، امام حسین علیه‌السلام وداع می‌کرد با همه عالَم، یعنی با تمام دوستان؛ اما هشدار به تمام عالَم می‌داد؛ می‌خواست همه عالَم بدانند. آخرش هم به لشکر کوفه گفت: برای چه مرا می‌کشید؟ گفتند: «بُغضاً لِأبیک»: بغضی که با پدرت داریم. امام حسین علیه‌السلام می‌خواست به تمام عالم بگوید: مرا بی‌جُرم می‌کشند، کسی که بی‌جُرم می‌کشید این است. تو نباید بیایی کمک کنی به کشتن امام حسین علیه‌السلام [که] بروی بهشت. تمام این هفتاد هزار نفر همین بودند. کسی نبود دفاع از امام حسین علیه‌السلام کند، به غیر زینب علیهاالسلام. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

بهشتی را بخواه که عطای ائمه اطهار باشد...

بهشت یک دعوت‌خانه است. اگر کسی آرزوی بهشت کند، به این عنوان که حوریه به او بدهند و خوش باشد، به ولایت توهین کرده؛ یعنی ولایت را نشناخته است. شناخت ولایت این‌ است: ما بهشت برویم که زیر سایه ائمه علیهم‌السلام باشیم. اصلاً بهشت و فردوسِ بی‌علی علیه‌السلام زشت است؛ من زشتی‌اش را دارم می‌بینم. چرا؟ بهشت و جنّات به نور درخت طوبی خلق شده‌اند؛ یعنی ولایت مافوق این‌هاست. مافوق ولایت، فقط خداست؛ چون خدا یک مقصد دارد، مقصدش امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام است. اگر امیرالمؤمنین در قلبتان جلوه کند، تمام این‌ها، تا حتی بهشتش ظلمت است، نه این ظلمتی که من و شما حساب کردیم، در مقابلِ اصل ولایت، ظلمت است؛ یعنی اگر واقعاً ولایت را بخواهی، باید او بهشت و جنّات را به تو عطا کند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

طیور با اسم امیرالمؤمنین زندگی می‌کند و رزق می‌خورد، بیا طیور بشو!...

[خدا] به پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله هم در معراج یاد داد. حالا که پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله می‌خواهد برگردد، به خدا چه بگوید؟ گفت: یا علی! خدا هم گفت: یا علی! خدا با اسم امیرالمؤمنین علیه‌السلام عشق‌بازی می‌کند. ساق عرش و درِ بهشت می‌گوید: علی! دارد خواستش را افشاء می‌کند، هماهنگی‌اش را اعلام می‌کند. تو با چه کسی هماهنگی؟ اسم علی علیه‌السلام در من ایجاد است، با علی علیه‌السلام با تو حرف می‌زنم. آن طیور به امیرالمؤمنین علیه‌السلام گفت: علی‌جان! هر وقت اسم تو را می‌آورم، سیراب می‌شوم؛ هر وقت لعنت به دشمنانت می‌کنم، سیر می‌شوم. دارد با اسم علی علیه‌السلام زندگی می‌کند، رزق می‌خورد؛ می‌پرد توی دنیا با شادی. شماها چقدر گرفتارید؟! یا چِک دارید یا سفته یا غصه! باباجان! بیا طیور بشو! [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

آسمان، عرش، فرش، بهشت، بی‌مهر علی جهنمند...

اگر مِهر علی علیه‌السلام نباشد، خلقت به درد نمی‌خورد. اگر آسمان، عرش، فرش، بهشت، مِهر علی علیه‌السلام نداشته باشند، جهنمند. جنات، فردوس، آسمان‌ها، زمین، مَلَک، باید مِهر علی علیه‌السلام داشته باشند. تو چه می‌گویی؟ائمه طاهرین علیهم‌السلام را خدا، معرفیِ جنات به شما کرده، [یعنی در حدی که بشناسید و بهشت بروید]، نه معرفی حقیقت آن‌ها. اگر علی علیه‌السلام را صد درصد قبول کنی، خودت معراج هستی. آن کتاب‌ها که به کُرات می‌رود [قطار شتری که بارشان فضایل امیرالمؤمنین بود و پیامبر در معراج دید]، اراده خداست؛ امیرالمؤمنین علیه‌السلام چیست؟ مقصد خداست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

زیارت با معرفت، یعنی معرفت داشتن در حق امیرالمؤمنین و زهرای عزیز و حضرت معصومه...

این‌قدر حضرت‌ معصومه علیهاالسلام پیش خدا و ائمه‌ طاهرین علیهم‌السلام مقام دارد، روایت داریم هنوز به‌ دنیا نیامده، امام‌صادق علیه‌السلام می‌فرماید: «یکی از پاره‌های تن ما در قم دفن می‌شود». امام‌صادق علیه‌السلام حضرت‌ معصومه علیهاالسلام را پاره تنش حساب کرده‌ است. امام‌ رضا علیه‌السلام هم می‌فرماید: «هر کس ایشان را با معرفت زیارت کند، بهشت بر او واجب است». با معرفت، یعنی در حق امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام، زهرای‌ عزیز علیهاالسلام و حضرت‌ معصومه علیهاالسلام معرفت داشته‌ باشید، نه این‌که بروید در حرم ایشان، زیارت کنید، بدچشمی کنید و بیایید! [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

اگر دوازده امام، چهارده معصوم را بالاتر از تمام خلقت دیدی، رسیده‌ای به قله ولایت...

من هر چه را که می‌بینم، دوازده امام، چهارده معصوم علیهم‌السلام را بالاتر از این‌ها می‌بینم. مکه را می‌بینم، بهشت را می‌بینم؛ ولی این ائمه علیهم‌السلام را می‌بینم که خدا نظرش به این‌هاست. اگر این‌طور شدی، رسیده‌ای به قله ولایت، رسیده‌ای به قله قرآن، تمام شد دیگر! حالا که به این‌جا رسیدی، تو هم اشیاء را گذاشته‌ای کنار. امیرالمؤمنین علیه‌السلام کار به کسی نداشته، نگاهش به خدا بوده، امر خدا را اطاعت می‌کرد. مگر حضرت زهرا علیهاالسلام نفرمود که ما کاری به دنیای شما نداریم؟ شما که ما را می‌زنید، به خاطر دنیای خودتان می‌کنید، ما که به دنیای شما کاری نداریم. این سخن حضرت زهرا علیهاالسلام در سطح فکر آن زمان بوده، [در حقیقت می‌فرماید] ما کاری به دنیا و خلقت نداریم. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

مصیبت امام حسین از تمام خلقت بالاتر است...

خدا تمام خلقت را به امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) داده‌ است، باز امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) برای مصیبت امام‌ حسین علیه‌السلام گریه می‌کند، تا زمانی‌ که احقاق حق از جدش امام‌ حسین علیه‌السلام شود. پس مصیبت امام‌ حسین علیه‌السلام از تمام خلقت بالاتر است. عزیزان من! شما هم باید همین‌جور باشید. دو چیز باید در عروق بدن شما، خون شما، تمام اشیاء شما عضو باشد: اول: خواست خدا “ولایت”، بعد: “مصیبت امام‌ حسین علیه‌السلام”. این دو چیز را از ما گرفتند، یک‌ چیز دیگر به ما دادند؛ حالا امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) به متقی می‌گوید: خوشی تمام شد. آن خوشی که امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) می‌گوید، خوشی تمام خلقت است. تو اگر ولایت و مصیبت امام‌ حسین علیه‌السلام در تمام عروق و خون و اشیاء بدنت عضو باشد، در خلقت خوشی، در بهشت خوشی، در فردوس خوشی. اگر این‌جور باشی، پیش آقا امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) هستی، در عرش خدا هستی. خوشی یعنی این. حالا این‌ که نباشد، همه فاسد است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]