آخرین امضای آمدن امام‌ زمان با حضرت‌ زهراست. خود امام‌ زمان هم مانند تمام خلقت منتظر اجازه خداست. حالا که خدا اجازه داد، باید امضای مادرش هم باشد. چرا؟ امام‌ زمان در رجعت، احقاق حق از دشمنان زهرا می‌کند. حضرت‌ زهرا منتظر است که پسرش مهدی بیاید و احقاق حق کند. امام‌ صادق می‌فرماید: ما حجتیم برای تمام خلقت، مادرم زهرا حجت است برای ما. رضایت فاطمه‌ زهرا، خشنودی تمام ائمه است و خشنودی ائمه، خوشحالی تمام خلقت است. غم مخور یا فاطمه! ای بانوی پهلو شکسته! آن طبیب دردمندان با شیشه دارو و درمان خواهد آمد [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت را بهتر بشناسیم]

شرط ولایت و شرط ایمان این‌ است که دائم برای مصیبت آن‌ها بسوزی، انسان نباید ائمه را فراموش کند. چون‌که اصل ولایت و اصل دین آن‌ها هستند. در آخرالزمان شده فراموشی ولایت و شناسایی دنیا؛ این‌ است که می‌گوید بی‌دین از دنیا می‌روید. اصل جهنم و فساد دنیا، اهل‌ دنیا هستند. هر کس آن‌ها را می‌خواهد با آن‌ها محشور می‌شود، شما هم که ائمه‌ طاهرین را می‌خواهید، با ائمه محشور می‌شوید؛ چون امام‌ سجّاد می‌فرماید: اگر سنگی را دوست داشته‌ باشید، با آن محشور می‌شوید؛ یا پیامبر فرمود: به عمل هر قومی راضی باشید، از آن قوم هستید. حالا آخرالزمان دست از ائمه بر می‌دارند و دنبال خلق می‌روند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

اهلیت، یعنی داشتن ولایت و پیروی کردن از ولایت، نه پیروی کردن از گناه و معصیت. به تو می‌گوید اگر برای عائله‌ات کار کنی، جزء شهدایی؛ خدا چقدر عائله‌ات را احترام کرده‌ است! اما وقتی از امر جدا شد، می‌گوید اهل تو نیست. اغلب مردم که در آخرالزمان بی‌دین از دنیا می‌روند، کسی را به‌ غیر از امر خدا و پیامبر می‌خواهند. تمام خواستن‌های دنیا برای مؤمن و متقی موقت است. شما باید خداپرست باشید و رجعت‌خواه، وگرنه خانه‌پرست و ماشین‌پرست و خانم‌پرستید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

رجعت در تمام خلقت پخش می‌شود، اما این خواستن فرزندان و رفقا یک حدی دارد. شما باید این‌ها را بخواهید، اما رجعت مقصدتان باشد. مقصد بالاتر از خواستن است. مقصد در گوشت و خون بشر است؛ خواستن گرفته می‌شود. الان من فرزندم را خیلی می‌خواهم، اما اگر یک‌دفعه یک‌ کاری بکند که از مقصد جدا شود، دیگر او را نمی‌خواهم. اغلب این‌ مردم احکام را فراموش کرده‌اند. مگر پسر نوح چه‌کار کرد؟ زنا کرد؟ عرق خورد؟ شراب خورد؟ رفت و با رفقای بد مشغول شد. شما هم با دنیا و اهل‌دنیا مشغولید! حالا وقتی نوح گفت: خدایا! مگر تو نگفتی که تو و اهل‌بیتت را حفظ می‌کنم؟ خطاب شد: «إنّه لیس من أهلک» و اگر او را بخواهی، جزء ظالمین هستی. آیا این آیه را فراموش کرده‌ای که همه هستی‌ات را به فرزندت می‌دهی؟ این، «إنّه لیس من أهلک» است. تو هم که او را می‌خواهی، از ظالمین هستی! [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

تو باید فرزندت را بخواهی، خانمت را بخواهی، رفقایت را بخواهی؛ اما باید علاقه‌ات به ندای امام‌ زمان باشد، اصل این‌ است. وقتی آن ندا آمد، اگر آن‌ها هماهنگ شدند و آمدند که آمدند و اگر نیامدند تمامشان را بگذاری و بروی. شما باید همه آن‌ها را هم به‌ واسطه ولایت بخواهید. این خواستن، خواستن خداست، خواستن امر است، خواستن تمام خلقت است. این خواستن، یک خواستن ماورایی است، یک خواستن ابدی است، یک خواستنی است که ابد الآباد زنده‌ای و با آن محشور می‌شوی. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

انتظار رجعت مثل این‌ است که وقتی شما را دعوت کردند، دعوت دیگری را نمی‌پذیرید. بشر باید تمام اجزای بدنش انتظار رجعت داشته‌ باشد، آن‌وقت دیگر گناه نمی‌کند. بشر باید خیلی آماده‌ باشد، وگرنه دنیا و تجدد و تماشا و سیاحت و رفیق بد، آدم را می‌برد. انسان باید اتصالش را با خدا قطع نکند. ما باید هر چیزی را در مقابل رجعت موقت بدانیم. همه این‌ها موقت است و تمام می‌شود. بخواه، اما علاقه نداشته‌ باش. باید علاقه‌ات به زمان ظهور باشد. آن‌وقت دیگر دست و پایت را جمع می‌کنی و این‌قدر ولنگ و باز نیستی، وام نمی‌گیری و این‌ کارها را نمی‌کنی. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

از امام‌ صادق سؤال می‌کنند سید حسنی و یمانی درستند؟ می‌فرماید: بله؛ اما اگر من باشم جانم را فدای امام‌ زمان می‌کنم. چرا؟ چون حسنی و یمانی رجعت را به‌ وجود نمی‌آورند، رجعت به‌ دست توانای امام‌ زمان به‌ وجود می‌آید. این‌ است که امام‌ صادق می‌فرماید: من جانم را فدای امام‌ زمان می‌کنم. تشریف‌ فرمایی امام‌ زمان و رجعت و قیامت، توأم به‌ هم است و «ایام الله» است. ظهور امام‌ زمان، مقدمه رجعت است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

خوشا به حال آن کسانی‌که در رجعت می‌آیند! همه ائمه حضور دارند و احقاق حق می‌شود. دل دوازده‌امام، چهارده‌معصوم خوش می‌شود، دل شیعه هم خوش می‌شود. اگر شما به این امر راضی باشید و مقصدتان آن باشد، از رجعتیون هستید. همان‌طور که می‌گوید: «أینَ الرجبیون»، ندا سر می‌دهد: «أینَ الرجعتیون؟»؛ تا حتی اگر مرده باشی، طلبت می‌کند و می‌آیی. اگر شما آن‌طور شدی، داری خواست امام‌زمان را عمل می‌کنی و به اعمال امام‌زمان شریکی؛ چون خواست امام‌زمان رجعت است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

شیعه چه‌ موقع پیروز می‌شود؟ زمان رجعت. شیعه واقعی باید حواسش پیش امام‌زمان باشد، آقا را ببیند، خدمتش برسد؛ اما هنوز آن‌ زمان هم به مقصدش نرسیده‌ است. چرا؟ هنوز رجعت نشده‌ است. ما باید امام‌دوست باشیم و رجعت‌خواه. خود امام‌زمان هم وقتی تشریف می‌آورند، زمینه رجعت را درست می‌کنند. زمان رجعت برای شیعه از بهشت بالاتر است. «رجعتیون» را خدا دعوت می‌کند و سر سفره خدا نشسته‌اند. بهشت شکم مرا تأمین می‌کند، نه ولایت مرا؛ رجعت، ولایت تو را تأمین می‌کند. این حرف‌ها یقین می‌خواهد و جوابگویش ولایتی است که در قلب شماست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

اصلاً مؤمن به‌ غیر از دیدن خدا و ائمه نگاهی نباید داشته‌ باشد. [خدا] در حدیث کساء می‌فرماید: همه این‌ها [خلقت] را محض ائمه آفریدم. حالا ائمه به خلقت می‌گویند: تو مِلک مایی؟ باید آرام باشی و نعمتهایت را به دوستان ما بدهی. خدا خلقت را کادو کرده و به ائمه داده، آن‌ها هم کادو کرده‌اند و به شیعیانشان می‌دهند. چقدر ائمه شما را می‌خواهند! همان‌طور که پدر و مادر بچه‌اش را می‌خواهد و دلش می‌خواهد رشد کند. پدر و مادر حقیقی ما ائمه و متقی هستند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

خدا به آسمان گفته باران ببار؛ به هوا می‌گوید باش، مسمومیت را ببر؛ افعی‌ها زهر جو هوا را می‌کشند که تو سالم باشی؛ فلک گردش می‌کند و ستاره‌های آسمان می‌درخشند که تو راحت باشی؛ به دریا می‌گوید آرام باش، چون اگر انفجار کند چیزی باقی نمی‌ماند؛ ماهی‌ها مال شماست؛ میوه‌های درختان برای شما به‌ وجود می‌آیند، کوه‌ها ذخیره‌های شما، زمین آرام و مسخر شماست؛ تمام عالم فدای شماست، اما انسان باشیم. عالَم فدای شیعه است؛ دیدن مؤمن یعنی این. من این‌ را می‌بینم، اما شما نمی‌بینید و کفران می‌کنید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

درباره ائمه یک محبت داریم و یک مقصد؛ ما در رجعت به مقصدمان می‌رسیم و دیگر چیزی بالاتر از آن‌ نیست که بخواهیم به آن برسیم. الان زمین با آسمان فرق دارد، آن‌ زمان فرق ندارد. همان‌طور که در آسمان گناه نیست، در زمان رجعت هم روی زمین گناه نمی‌شود. در عالم جایی از عرش بالاتر نیست، اما آن‌ زمان عرش خدا در زمین پیاده می‌شود، تمام ائمه جمعند و مؤمن در عرش شرکت می‌کند. در رجعت، هم در حضور امام هستند و هم در امر امام. حضور امام خوب است، اما مقصد یقین به امام است. خلق نگذاشت که در این دنیا مقصد خدا عملی شود، اما در رجعت این‌ کار خواهد شد. آن‌ زمان عدالت خدا اجرا می‌شود. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

رجعت یعنی روح؛ در رجعت مردم به خدا و به ولایت متصل می‌شوند. چرا؟ دیگر کسی نیست که ولایت را قبول نکند. در آن‌ زمان دیگر فهم شخص کار نمی‌کند، فهم ولایی کار می‌کند؛ چون همه به ولایت و به امام‌ زمان متصلند. یعنی در رجعت مردم به بلوغ می‌رسند و از تکلیف رد شده‌اند و خیانت و گناه نمی‌کنند. به تکلیف رسیدن مهم نیست، بلوغ مهم است. کسی‌ که ولایتش کامل است و صددرصد به ولایت یقین دارد، گناه نمی‌کند؛ چنین شخصی الان در رجعت است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

خواست شیعه این‌ است که ولایت افشا شود. من اگر بمیرم با عقده این‌که هنوز رجعت نیامده‌است می‌میرم؛ اگر در فردوس باشم ناراحتم. به تمام آیات قرآن راست می‌گویم. چرا؟ دلم می‌خواهد رجعت بشود. به خدا گفتم: اگر مرا جایی قرار دهند و آب‌های هفت‌ طبق آسمان را روی من بریزند، باز هم برای مصیبت حضرت‌زهرا و امام‌حسین می‌سوزم، تا زمانی‌که احقاق حق از دشمنان آن‌ها بشود. نشده‌ است که من با عقده از دنیا رفته‌ام. بهشت که من را تأمین نمی‌کند، احقاق حق این‌ها مرا تأمین می‌کند. باید همه‌تان این‌طور شوید. اگر این‌طور نباشید، مثل حیوانی هستید که یونجه و جو به او داده‌اند و قانع شده‌است. ما باید قانع نشویم و انتظار رجعت را بکشیم. آن دو نفر یا بنی‌امیه و بنی‌عباس چه کردند؟ این‌همه جوان را گمراه کردند. ما می‌سوزیم، کِی می‌شود آن حقیقت اسلام و قرآن و توحید یعنی امام‌زمان بیاید؟ انتظار الفرج یعنی این، نه این‌که بیاید کاه و جوی ما را درست کند. انتظار الفرج یعنی انتظار رجعت، اگر این‌طور نباشید والله، بالله، تالله، نفهمیده‌اید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

خدا هشدار آمدن امام‌زمان را داده، اما هنوز مستقر نشده‌ است. امام‌صادق قسم جلاله می‌خورد و می‌گوید: اگر یک‌ روز از دنیا باقی باشد امام‌زمان می‌آید. رسول‌اکرم می‌فرماید: پسرم مهدی وقتی می‌آید که زنان شبیه مردان و مردان شبیه زنان شوند، امانت برود، خیانت زیاد شود، مردم گیر به حلال و حرام ندهند، تمام مملکت را نزول و ربا فراگیرد، فسق و فجور رواج پیدا کند، کاشفات‌ عاریات، زنان پوشیده‌اند، اما برهنه‌اند. همه‌اش شده‌ است، فقط معطل یک ندای آسمانی است که ثلث مردم از دنیا بروند؛ بعد از آن دجال و سید حسنی می‌آیند و هشت ماه طول می‌کشد که امام‌زمان تشریف بیاورد. پس فقط علائم حتمی مانده‌ است. حالا تو نمیری، چقدر ترسیده‌ای که ظهور نزدیک است؟! تو دست از کارهایت برنداشته‌ای. عزیزان من! چه‌ خبر است؟ کجایید؟ شما هنوز گرفتار دنیایید. بیایید پایتان را از دنیا باز کنید تا به دامن آن‌ها پرش کنید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

مؤمن واقعی، خودش رجعت است. چرا؟ اصلاً از جوانی خیال خیانت هم نکرده‌ام. در رجعت خیانت تمام می‌شود. اگر درون بشر خیانت نباشد، وصل به رجعت است. اگر بخواهی می‌شود که بشوی وگرنه این حرف در دنیا زده نمی‌شد؛ اما زحمت دارد، گذشت می‌خواهد، یقین می‌خواهد. مگر سلمان «منّا اهل‌ البیت» نشد؟ مگر شاه‌ عبدالعظیم حسنی به جایی نرسیده که زیارتش مطابق زیارت امام‌ حسین است؟ پس شدنی است، «إنّ اکرمکم عند الله اتقاکم». [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

اگر رجعت را بخواهید، دوازده‌امام و چهارده‌معصوم را خواسته‌اید. بیایید رجعت‌خواه شوید که چه‌وقت می‌شود ما خدمت ائمه برسیم. شخصی خدمت امام‌صادق آمد و طلب بهشت کرد، حضرت فرمود: تو الان در بهشت هستی. خدمت یک امام بودن بهشت است؛ پس خدمت دوازده‌امام، چهارده‌معصوم بودن چیست؟ در رجعت، خدمت امر خدا و مقصد خدایی. پس کوشش کنید و از امام‌زمان بخواهید که آقا جان! ما دوست داریم حضور شما باشیم؛ اما کی می‌شود که بیایی و رجعت را رهبری کنی تا ما خدمت همه‌تان باشیم؟ کی می‌شود بیایی و احقاق حق از بنی‌امیه و دشمنان مادرت‌زهرا کنی؟ [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

در رجعت مؤمن دیگر زمان ندارد، یعنی زمان در اختیار اوست و به هر کجا که بخواهد می‌رود. همان‌طور که زمان در اختیار امام است، آن‌ها عطا می‌کنند و زمان در اختیار مؤمن قرار می‌گیرد. رجعت یعنی خدمت دوازده‌ امام و زهرا بودن. اگر تو در بهشت باشی، خدمت یکی دو تا از ائمه هستی، تازه حضوراً نمی‌توانی در مقام آن‌ها بروی. روایت است که در بهشت امام‌حسین را دعوت می‌کنی و خدمت همان امام هستی؛ اما در رجعت حضور دوازده‌امام، چهارده‌معصوم هستی. پس رجعت از بهشت و فردوس بالاتر است. بیخود نیست که گفته‌ام: یا امام‌زمان! می‌خواهم بیایم، اگر هفتاد حوریه به‌ من بدهند، می‌گویم می‌خواهم در رجعت باشم، این‌ها مزاحم من هستند! [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

تمام ائمه، از خود پیامبر تا امام‌زمان مقصدشان عدالت بود و از ظلم و جنایت خوششان نمی‌آمد. حالا عدالت خدا در رجعت جامه عمل می‌پوشد. اگر رجعت نشود، کفار و منافقین خواهند گفت وعده‌ها دروغ بوده‌است. یک چرا هم در بعضی هست و می‌گویند چرا در حق امام‌حسین این‌طور شد؟ چرا در دنیا این‌ همه ظلم و جنایت شد؟ مگر خدا نگفته من در کمین‌گاه ظالمم؟ در آن‌ موقع است که می‌بینند عدالت بر پا می‌شود. امام‌صادق قسم می‌خورد: اگر یک‌ روز از عالم باقی باشد، امام‌زمان می‌آید؛ یعنی رجعت واقع خواهد شد. این‌ کار تمام حاکمیت‌های غاصب از زمان آدم ابوالبشر و بعد از رسول‌الله را نابود می‌کند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

رجعت پیروزی تمام این دنیاست. تمام جنگ‌ها محدود بوده‌ است و یک عده‌ای را می‌زدند، جنگ صفین، جنگ جمل و … اما رجعت جهان‌گیر است، امام‌ زمان تمام جهان را می‌گیرد. حکمران تمام این دنیا یک‌ نفر می‌شود، آن‌ هم امام‌ زمان است. تمام حکمران‌ها از بین می‌روند، آن‌وقت «من» نابود می‌شود. الان او می‌گوید «من»، انگلیس می‌گوید «من»، آمریکا می‌گوید «من»، همه می‌گویند ما درست می‌گوییم! اما آن درستیِ خیالی است، درستی تأییدی، فقط حکومت امام‌ زمان است. آن‌وقت تمام این دنیا می‌شود عدالت. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

ببین شما که درس می‌خوانید، اگر رفوزه بشوید چقدر ناراحتید؟ این رفوزگی دنیاست و جبران دارد، اما رفوزه آخرتی جبران ندارد. کسی رفوزه آخرتی است که از ولایت و امر ائمه‌ طاهرین جداست و پیرو خلق است. به همه باسوادها ابلاغ می‌کنم که آیا فکر کرده‌اید که ما رفوزه ولایت نباشیم تا دستمان از بهشت و فردوس و جنات کوتاه نباشد؟ آیا غصه خورده‌اید بین شما و زهرای‌ عزیز و ائمه اطهار جدایی نیفتاده باشد؟ امام‌ صادق هم می‌فرماید: دوستان ما عضو ما هستند، اگر گناه کنند جدا می‌شوند. گناه، پیروی خلق است. شیعه، وصل به امام‌زمان است، امام‌زمان هم وصل به خداست؛ اما بقیه مردم وصل به خلقند و خلق هم وابسته به شهوت است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

این‌ که می‌گوید «انتظار الفرج افضل العباده» یعنی همیشه در فکر امام‌ زمان باش. یک‌دفعه می‌بینی امام‌ زمان آمد و هیچ‌ کاری برای رجعت نکرده‌ای. چقدر آدم سرافراز می‌شود که جزء غاصبین نیست، جزء بدعت‌گذاران نیست، جزء ظلم‌کنندگان نیست، جزء تعدی‌کنندگان نیست، جزء عدالت است، جزء سخاوت است، جزء شجاعت است. چقدر آدم سرافراز است؟ [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

زمانی انگلیس‌ها عراق را گرفتند و آقای کاشانی و روحانی و چند نفر دیگر را به عنوان تبعید به خارج بردند. ایشان نقل می‌کرد: شبی دیدیم که از بیشتر فرنگ صدای حسین‌ حسین می‌آید. آن‌وقت متوجه شدیم که آن شب، شب‌ عاشوراست. اگر شما گوش شنوا داشته‌ باشید، ملائکه آسمان هم شب‌ عاشورا حسین‌ حسین می‌گویند. همه ملائکه منتظر رجعتند که احقاق حق شود و تا آن‌ زمان این ندا را سر می‌دهند؛ اما بعضی خلق خلق می‌گویند، زمان آن دو نفر همین‌طور بود. آن‌قدر قضایای امام‌حسین بالاست که عقل کل خلقت‌ها یعنی امام‌زمان، در مصیبت جدش حسین خیلی وارد نمی‌شود. پس اگر ما مداخله کنیم، مقصد خودمان را گفته‌ایم و توجه به آن مقصد واقعی نداریم. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

ما دنبال معصیت و گناه و دنیا رفته‌ایم و از این حرف‌ها جدا شده‌ایم، این‌است که می‌گوید در آخرالزمان اگر یک‌نفر با دین از دنیا برود، ملائکه آسمان تعجب می‌کنند. والله ما ائمه‌طاهرین را نشناخته‌ایم. مثالی بزنم: باغی است که یک طرفش تابستانی است و طرف دیگرش زمستانی. آن‌چه که میوه بخواهی در این باغ ایجاد می‌شود، هم تابستانی و هم زمستانی. درختانش به فلک سر کشیده، یک برگ زرد در تمام این باغ نیست، نهرهایی در این باغ است از عسل و از شیر، تمام ریگ‌هایش از زمرّد و دیوارهایش از طلاست. حالا شما وارد این باغ می‌شوی و یک‌دفعه می‌بینی که مادرت آن‌جا می‌گوید آی! پهلویم، برادرت این‌جا دستش جدا شده، در طرف دیگر خواهرت دارد فریاد می‌زند، در آن‌طرف یک طفل شیرخوار داری که سرش را بریده‌اند. تو را به حضرت‌عباس، آیا می‌خواهی در این باغ بمانی یا نه؟ تو را به دینت، آیا می‌خواهی در این باغ بمانی یا نه؟ دنیا این‌طور است. بیایید محبت دنیا را بیرون کنید تا رجعت به قلب شما ابلاغ شود. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

چرا امام‌حسین علیه‌السلام نفرین نکرد؟ اگر امام‌حسین نفرین می‌کرد، به بنی‌امیه می‌کرد، این‌ که کار صورت نمی‌دهد، [حتی اگر] بنی‌امیه هم سقط شدند؛ اما امام‌حسین حواسش پیش رجعت است که همه دنیا اصلاح شود و همه ظالمان به سزایشان برسند، نه فقط بنی‌امیه. متقی خیال امام‌حسین را هم می‌فهمد که امام مقصدش هدایت و دفاع از ولایت است. امام‌حسین فرمود: ای شمشیرها! اگر دین جدم، یعنی اگر ولایت باقی می‌ماند، به‌ من بخورید؛ یعنی من فدای ولایت می‌شوم. این عصاره حرف است. همه خلقت باید دفاع از ولایت کنند. چرا؟ اگر تمام خلقت دفاع از ولایت کنند، همه اهل‌بهشت می‌شوند. زمان رجعت همین‌طور می‌شود، دنیا بهشت می‌شود. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]