شما هنوز دنبال خلق هستید، چون فهم ندارید. فهم، یعنی فهمیدن دین، که از دنیا گذشتن و گناه نکردن است، سخاوت و آبروی دیگران را نریختن است. امام‌رضا علیه‌السلام به دعبل خُزاعی [یا عبدالعظیم حسنی] فرمود: پیامی به تو می‌دهم، به دوستان ما بگو: «اگر همدیگر را بدرید، به شفاعت ما نمی‌رسید». دریدن، یعنی از حرف نگذشتن، بُخل داشتن و گذشت نداشتن. رفقا! با یکدیگر محبت داشته‌ باشید. از امام‌رضا علیه‌السلام خواستم: اهل‌جلسه محبت‌آمیز باشند و تفرقه بین آن‌ها نباشد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

آن‌هایی که از جلسه رفتند، یک عقوبتی داشتند. آن‌هایی که از این‌جا رفتند، گمراه شدند. مثل طلحه و زبیر، این‌ها چندین سال مُرید پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله بودند و رفتند. این‌هایی که از جلسه می‌روند، من یاد امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌افتم که با او چه کردند. مُرید بودند، نه دوست. مُرید این‌جا می‌آید، جای دیگر هم می‌رود. شما باید دوست باشید. سلمان، اباذر، میثم، مقداد، این‌ها دوست بودند، تا آخرش ماندند؛ شما هم باید تا آخرش بمانید. حرفی که امام هادی علیه‌السلام به عبدالعظیم حسنی زد [و فرمود تا آخر برسان]، من به شما می‌زنم. جانم! این عُمْرِ آدم، زمان به آن می‌خورد. مراقب باشید توی زمان نروید! [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

[خدا] به پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله هم در معراج یاد داد. حالا که پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله می‌خواهد برگردد، به خدا چه بگوید؟ گفت: یا علی! خدا هم گفت: یا علی! خدا با اسم امیرالمؤمنین علیه‌السلام عشق‌بازی می‌کند. ساق عرش و درِ بهشت می‌گوید: علی! دارد خواستش را افشاء می‌کند، هماهنگی‌اش را اعلام می‌کند. تو با چه کسی هماهنگی؟ اسم علی علیه‌السلام در من ایجاد است، با علی علیه‌السلام با تو حرف می‌زنم. آن طیور به امیرالمؤمنین علیه‌السلام گفت: علی‌جان! هر وقت اسم تو را می‌آورم، سیراب می‌شوم؛ هر وقت لعنت به دشمنانت می‌کنم، سیر می‌شوم. دارد با اسم علی علیه‌السلام زندگی می‌کند، رزق می‌خورد؛ می‌پرد توی دنیا با شادی. شماها چقدر گرفتارید؟! یا چِک دارید یا سفته یا غصه! باباجان! بیا طیور بشو! [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

«انتظارُ الفَرج» یعنی انتظار فتحی که ما امیرالمؤمنین، یعسوب الدین، امام المبین، حجت خدا را قبول داشته باشیم، [لم یکن له] کفواً أحد بدانیم. «إنّا فَتَحنا لک فَتحاً مُبیناً» فتح این است که تو تا آخرش «علی» بگویی، آن‌وقت در تمام خلقت فتح کردی. یک نوار صدایش همه‌جا می‌رود، خدا یک نوار دارد، در این خلقت گذاشته است، همه باید بگویند «علی». ندای خدا می‌گوید «علی»، مثل بلندگو که فضا را می‌گیرد. امر خدا به تمام خلقت آشکار شد، گفت: «علی»؛ تو هم بگو «علی». [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

به نظر من، اسم امیرالمؤمنین علیه‌السلام نیّت می‌خواهد، همان‌طور که نیّت می‌کنی و وضو می‌گیری. روی اسم امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام که می‌آیی، انگار به آدم ذوق دمیده می‌شود. من که این‌طور هستم! از کجا این حرف را می‌زنی؟ وقتی پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله خانه حضرت زهرا علیهاالسلام آمد و سراغ امیرالمؤمنین علیه‌السلام را نگرفت، حضرت زهرا علیهاالسلام می‌خواست ذوق به او دمیده شود؛ عرض کرد: پدرجان! چرا اسم علی علیه‌السلام را نیاوردی؟ فرمود: وضو نداشتم. پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله که تطهیر است، دارد عظمت اسم علی علیه‌السلام را افشاء می‌کند؛ این‌قدر اسم علی علیه‌السلام مهم است. مهم بودن را حضرت زهرا علیهاالسلام می‌خواست معلوم کند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

چرا این قدر سفارش امیرالمؤمنین علیه‌السلام شده است؟ یک حرف تعجبی می‌خواهم بزنم: خدا مردم را می‌خواهد، می‌گوید اگر امیرالمؤمنین علیه‌السلام را بخواهی، من شما را می‌خواهم؛ می‌خواهد مردم را نجات بدهد، هدایت بشوند. خدا انبیاء را قرار داد تا مردم را به سوی ولایت دعوت کنند؛ اما به دینم، علی علیه السلام خودِ هدایت است. من اگر تمام خلقت، (همه این خلقت‌ها، نه این دنیا) نفر بشود، همه از امیرالمؤمنین علیه‌السلام برگردند، می‌گویم علی؛ از علی علیه‌السلام برنمی‌گردم. امام حسن علیه‌السلام هم علی علیه‌السلام را می‌خواهد، امام حسین علیه‌السلام هم علی علیه‌السلام را می‌خواهد؛ نه [چون] پدرش [است او] را بخواهد، امر خدا را می‌خواهد. شما هم باید همین‌طور باشید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

بدانید خدا مانند محبوبش علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام، نه خلق کرده، نه خلق می‌کند. ائمه طاهرین علیهم‌السلام بس که خوبند، خودشان خواستند به دنیا بیایند، «هل من ناصر» بگویند تا مردم را نجات بدهند. چه کسی امیرالمؤمنین علیه‌السلام را شناخت؟ پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله شناخت که جانش را فدا کرد؛ حضرت زهرا علیهاالسلام شناخت که جانش را فدا کرد؛ امام حسین علیه‌السلام شناخت که جانش را فدا کرد. ما باید کوشش کنیم امر علی علیه‌السلام را اطاعت کنیم. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

اگر مِهر علی علیه‌السلام نباشد، خلقت به درد نمی‌خورد. اگر آسمان، عرش، فرش، بهشت، مِهر علی علیه‌السلام نداشته باشند، جهنمند. جنات، فردوس، آسمان‌ها، زمین، مَلَک، باید مِهر علی علیه‌السلام داشته باشند. تو چه می‌گویی؟ائمه طاهرین علیهم‌السلام را خدا، معرفیِ جنات به شما کرده، [یعنی در حدی که بشناسید و بهشت بروید]، نه معرفی حقیقت آن‌ها. اگر علی علیه‌السلام را صد درصد قبول کنی، خودت معراج هستی. آن کتاب‌ها که به کُرات می‌رود [قطار شتری که بارشان فضایل امیرالمؤمنین بود و پیامبر در معراج دید]، اراده خداست؛ امیرالمؤمنین علیه‌السلام چیست؟ مقصد خداست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

همان‌طور که خدا نامحدود است، علی علیه‌السلام نامحدود است. علی علیه‌السلام جا ندارد، ولایت در تمام خلقت هست. خلقت کوچک‌تر از آن است که علی علیه‌السلام در جایی سکونت کند. علی علیه‌السلام سکونت ندارد، سکونت می‌دهد. علی علیه السلام در هر عالَمی قدم‌رنجه می‌فرماید، چون آن عالَم باید قرار داشته باشد، پابرجا باشد به وجه علی علیه‌السلام، وگرنه عالم بهم می‌ریزد. پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله با بُراق به معراج رفت. تمام وسیله‌ها باید به توسط علی علیه‌السلام باشد، خلقتِ آسمان به توسط علی علیه‌السلام است، جبرئیل به توسط اسم علی علیه‌السلام که بر بالش نوشته شده است، می‌پرد. تمام خلقت که دارد زندگی می‌کند، باید امیرالمؤمنین به آن بدمد وگرنه از کار می‌افتد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

علی علیه‌السلام در هر جایی هست؛ یعنی جایی نیست که علی علیه‌السلام نباشد. در هفت طبق آسمان هم هست، امیرالمؤمنین علیه‌السلام در تمام خلقت حضور دارد. نور تمام زمین و آسمان‌ها علی علیه‌السلام است. نور باید از جایی تجلی شود، پس علی علیه‌السلام هست که نور تجلی می‌شود. حالا شناختید علی علیه‌السلام را؟ خدا در همه جا، برای امیرالمؤمنین علیه‌السلام تصرف کرده، خانه‌اش را گذاشت در اختیار علی علیه‌السلام. اصلاً اسم علی علیه‌السلام کارگشاست، چون اسم علی علیه‌السلام، اسم خداست؛ خود علی علیه‌السلام مثل خداست، چون امر خداست. ولایت در تمام این خلقت یک گردشی می‌کند، علی علیه‌السلام در هر خلقتی پا می‌گذارد، گردش می‌کند، چون آن خلقت به واسطه علی علیه‌السلام پابرجاست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

عقیده خدا علی علیه‌السلام است، عقیده شما هم باید محبت علی علیه‌السلام باشد. شب با عقایدتان نجوا کنید، هیچ کِیفی بالاتر از این نیست. هیچ‌کس نمی‌تواند برای محبّت علی علیه‌السلام حدّ بگذارد، علی علیه‌السلام بی‌حدّ است. کسی که امیدش به خداست، با ذات است؛ امید خدا و ذات خدا علی علیه‌السلام است. بگویید: «خدایا! شکر، یادم دادی علی علیه‌السلام را یاد کنم». علی علیه‌السلام قدیم است، اما هر چه در خلقت است، جدید است. تمام خلقت، دستشان پیش امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام دراز است، چون خدا می‌گوید: اگر عبادت ثقلین کنی، علی علیه‌السلام را قبول نداشته باشی، به رو در جهنم می‌اندازمت. پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله هم فرمود: یا علی! هم در دنیا، هم در آخرت به تو احتیاج دارم. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

خدا در تمام خلقتش یک نتیجه دارد، نتیجه‌اش علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام است. به روح تمام انبیاء و اولیاء، دارم می‌بینم و این حرف را می‌زنم. هر خلقتی دیدم، دیدم علی علیه‌السلام در آن است. موجب برپایی تمام خلقت، اسم علی علیه‌السلام است. اسم علی علیه‌السلام، حیاتِ تمام خلقت است. ذکر خدا علی علیه‌السلام است. ذکر تو باید قلبت را زنده کند به ولایت. هیچ‌کس علی علیه‌السلام را نشناخت، به غیر خدا. خدا «لم یلد و لم یولد» است، علی علیه‌السلام «[و لم یکن له] کفواً أحد» است. تنظیم تمام خلقت علی علیه‌السلام است. بی‌ علی علیه‌السلام هیچ چیز به بلوغ نمی‌رسد. اگر مبنا را فهمیدی، حقیقت را فهمیدی؛ مبنای تمام خلقت علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

این [روز غدیر] افشای ولایت نیست، افشای قدردانی از ولایت است. افشای ولایت این است که خدا کرده؛ خطاب می‌کند به انس و جنّ، به تمام عبادت‌ کننده‌های عالم، نه دنیا، که «اگر امیرالمؤمنین علیه‌السلام را قبول نداشته باشید، به‌ رو می‌اندازمتان در جهنم». همه ائمه علیهم‌السلام حتی حضرت زهرا علیهاالسلام، نگاهشان به علی علیه‌السلام است. حالا، هم نگاهشان به علی علیه‌السلام است، هم نگاهشان به خداست. نگاهشان به خداست که این علی علیه‌السلام را خلق کرده. ائمه علیهم‌السلام به علی علیه‌السلام نگاه می‌کنند، به خدا نگاه می‌کنند؛ ائمه علیهم‌السلام به خدا نگاه می‌کنند، به علی علیه‌السلام نگاه می‌کنند. تو به چه کسی نگاه می‌کنی؟ [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

از آدم تا خاتم، گردش زمان است. خدا زمان را دارد گردش می‌دهد، اما هنوز به مقصدش نرسیده، تا زمانی که امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را معرفی کند. در تمام خلقت، هیچ‌کس مطابق خدا، امیرالمؤمنین را نمی‌شناسد و معرفی نکرده است. مگر امیرالمؤمنین این‌طور بود که در این زمان بیاید در دنیا و پیامبر اکرم صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله معرفی‌اش کند؟ امیرالمؤمنین گِل آدم را سرشته، آدم سرشت‌کُن است، آدم کجا و علی کجا؟! آن‌موقع که پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله امیرالمؤمنین را بلند کرده، چه زمانی بوده است؟ بعد از این‌که صد و بیست و چهار هزار پیامبر آمدند. حالا رسول خدا صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله، امیرالمؤمنین را سرِ دست آورده و می‌گوید: «الیوم أکملتُ لکم دینَکم»، دین، این است. ای مردم عالم! دنبال کس دیگری نروید. مشابه درست نکنید. کسی را مؤثر ندانید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

آقا علی‌بن‌موسی‌الرضا علیه‌السلام کُنیه‌هایی دارد که مختص به خودش است: «عالِم آل‌محمّد» است، به این عنوان که اگر امام‌رضا علیه‌السلام را قبول داشته‌باشید، دوازده امامی هستید؛ چون‌که چهار امامی، شش امامی، تا حتی هفت امامی هم داریم اما اگر ایشان را قبول داشته‌باشید، بقیه ائمه علیهم‌السلام را هم قبول دارید. «رَزّاقِ رزق» بشر است؛ یعنی هر کسی‌که به مشهد برای زیارت ایشان برود، کار دنیایی‌اش هم خوب می‌شود و مالش زیاد می‌شود. «صاحبُ الأئمه» است. تمام ائمه‌طاهرین علیهم‌السلام صاحب ما، صاحب مملکت و خلقت هستند؛ به ایشان صاحب الأئمه می‌گویند، برای این‌‌که اگر کسی امام‌رضا علیه‌السلام را قبول داشته‌باشد، صاحبی دارد که دیگر جزء فرقه‌های باطل و ضالّه نیست، جزء فرقه حق است. «صاحبُ الأمر» است؛ یعنی همان‌طور که امر امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام بر ما واجب است، امر امام‌رضا علیه‌السلام هم بر ما واجب است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

غریبی امام‌رضا علیه‌السلام برای این‌است که حرفش را قبول نمی‌کردند؛ چه کسانی؟! بیشتر امام زاده‌ها هم جزء همان مردم بودند. توهین و جسارت از این بدتر نیست که جواد الأئمه علیه‌السلام را به فرزندی حضرت قبول نداشتند. می‌خواهم افشا کنم که اغلب مردم، آن‌طرف هستند! امام‌صادق علیه‌السلام می‌فرماید: نَسَب ما شرط نیست، ولایت ما شرط است. حالا قوم و خویش‌های امام‌رضا علیه‌السلام حرف قیافه‌شناس را قبول کردند؛ اما حرف امام را قبول نکردند. والله! امام‌رضا علیه‌السلام از امام‌حسین علیه‌السلام هم غریب‌تر است. قوم و خویش‌های امام‌حسین علیه‌السلام جانشان را فدایش کردند؛ اما قوم و خویش‌های امام‌رضا علیه‌السلام اصلاً او را قبول نداشتند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

این چیست که بعضی می‌گویند امام‌رضا علیه‌السلام می‌گفت من غریبم و کسی دیدنم نمی‌آید؟! تو غریب هستی! امام که فاصله ندارد، اصلاً فاصله را خلق ایجاد می‌کند. مردم معجزه امام را دیدند، در ظاهر امام‌دوست شده‌بودند؛ تمام اهل مشهد آمادگی داشتند که اگر مأمون جسارت به امام کند، تاج و تختش را نابود کنند؛ اما امام‌رضا علیه‌السلام دید اگر افشا کند که مأمون به او زهر داده، مملکت به‌هم می‌خورد، چقدر از دوستانش آسیب می‌بینند و چندین هزار نفر ممکن‌است که کشته شوند، برای همین افشا نکرد. امام‌رضا علیه‌السلام با علم امامت این‌کار را کرد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

در روایت هست اگر عیسی مُرده را زنده می‌کرد، یاعلی می‌گفت، اگر داوود آهن به دستش نرم می‌شد، یاعلی می‌گفت، جبرئیل هشت‌ شهر قوم‌لوط را زیر و رو کرد، یاعلی گفت. پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) به جبرئیل فرمود: از جایی‌که وحی به تو نازل می‌شود، تا این‌جا که می‌آیی، چقدر راه است؟ گفت: سی‌هزار سال! پرسید: در چه فاصله زمانی می‌آیی؟ گفت: چشمت را به‌هم بزنی! پرسید: به چه توسطی می‌آیی؟ بالش را باز کرد و نشانش داد، دید روی آن نوشته: «علی!» چون امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام، امر خداست. پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود: «أنا مَدینهُ العِلم و علیٌ بابُها»، اگر شما می‌خواهید به خدا برسید، باید از درِ امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام بروید؛ امام‌رضا علیه‌السلام هم درِ علی علیه‌السلام است، حضرت‌معصومه علیهاالسلام هم درِ علی علیه‌السلام است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

در تمام ائمه‌طاهرین علیهم‌السلام، خدا فقط درباره امام‌حسین علیه‌السلام فرمود «یا ثارالله و ابن ثاره» ای خون من! چون وقتی تمام ائمه علیهم‌السلام را کشتند، حاشا می‌کردند؛ اما امام‌حسین علیه‌السلام را کشتند که ثواب کنند، افتخار می‌کردند که یزید به آن‌ها جایزه بدهد. ولی در روایت داریم که زیارت امام‌رضا علیه‌السلام از زیارت امام‌حسین علیه‌السلام بالاتر است. از امام می‌پرسند چرا؟ می‌فرماید: قبر امام‌حسین علیه‌السلام را هر ادیانی زیارت می‌کند، اما قبر امام‌رضا علیه‌السلام را فقط شیعه زیارت می‌کند. پس اگر امام‌رضا علیه‌السلام را شناختید، همه ائمه علیهم‌السلام را شناخته‌اید. در مورد زیارت امام‌رضا علیه‌السلام داریم که امام جواد علیه‌السلام می‌فرماید: هر کسی‌که قبر پدرم را زیارت کند، اَقلّ اقلّش، ثواب هفتاد حج و هفتاد عمره مقبول دارد؛ اما جواد الأئمه علیه‌السلام فرمود: بالاتر از زیارت قبر پدرم، حاجت یک مؤمن را برآورده کردن است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

شما الآن آمادگی دارید که به زیارت امام‌رضا علیه‌السلام بیایید؛ اما آیا آمادگی دارید که امرش را اطاعت کنید؟ [اطاعت] امر، آمادگی است. از امام‌رضا علیه‌السلام خواستم: تمام رفقایم را ماورایی کن! حمایت از ولایت کنند! قدرتشان را صرف قدرت کنند! آمادگی داشته‌باشند! القا و افشا داشته‌باشند! اراده‌الله شوند! والله! شما را اراده‌الله می‌کند؛ اما اراده خودتان را کنار بگذارید. دیگر این‌که خواستم: دعایشان در حق دوستان امیرالمؤمنین علیه‌السلام مستجاب شود. خیلی باید منظم و مرتب باشید که این دعاها شامل شما بشود. حالا امام‌رضا علیه‌السلام به شما نگاه می‌کند، کدامتان لیاقت دارید تا ولایت به شما نازل شود؟ لیاقت یعنی استقامت و پایداری در طلب و درخواست داشته‌باشید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

من خدمت مَقرّ امام‌رضا علیه‌السلام رفتم و گفتم: آقاجان! شما سفارش سگ را به صاحبش کردی، ما هم درِ خانه‌ات آمده‌ایم، تو را به‌حق خواهرت حضرت‌معصومه علیهاالسلام که فرمودی زیارت قبر من با زیارت خواهرم یکی است اما عارف باشی، تو را به‌حق مادرت‌زهرا علیهاالسلام، سفارش ما را به امام‌زمان (عجل‌الله‌فرجه) بکن، تا ما را یاور خودش قرار بدهد و تا موقعی‌که خودش می‌آید، ما را حفظ کند. یا امام‌رضا! دعا کن دل‌خوشی زهرای‌عزیز علیهاالسلام، دل‌خوشی امام‌حسین علیه‌السلام، دل‌خوشی رسول‌الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله)، دل‌خوشی ملائکه، دل‌خوشی اِنس و جنّ بیاید! آقا! از تو تشکر می‌کنم، تو یادمان دادی، خودت می‌فرمایی که چه بخواهید! [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

ما خوب توجه به امام‌رضا علیه‌السلام نداریم. می‌گویند امام‌رضا علیه‌السلام سلطان است، چون‌که سکّه به‌ نام او زده‌اند! این حرف‌ها را از گوشتان بیرون کنید! یک مؤمن هم حکومت دارد، چه برسد به امام! مؤمن حکومت دنیایی دارد، ولی علیّ‌بن موسی‌الرضا علیه‌السلام، شاهِ تمام خلقت است. اگر مأمون سکّه به نامش زد، از روی خُدعه این‌ کار را کرد؛ می‌خواست بگوید که من امام را دوست دارم، مردم هم باور کنند و بگویند که این دوستِ امام است. در هر زمانی از این حرف‌ها هست، خُدعه‌گر همیشه به نفع خودش کار می‌کند، اما خدا بالأخره زمانی آن‌ را افشا می‌کند. یکی هم مأمون دارد آن ایده منافقی‌اش را پیاده می‌کند، یعنی دارد در مردم می‌گوید سکّه به‌ نام خودم زدم، سکّه به‌ نام علی‌بن‌موسی‌الرضا هم زدم؛ یعنی امام‌رضا علیه‌السلام را مانند خودش خلق معرفی می‌کند. اصلاً در همین سکّه‌ زدنش هم دارد به حضرت توهین می‌کند و روی امام‌رضا علیه‌السلام حساب خلقی می‌کند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

منافق در ظاهر، کاری به‌ نام اسلام و دین می‌کند، اما مقصد دیگری دارد و می‌خواهد آن‌ را عملی کند؛ این‌ است که می‌گویم دنبال خلق و بدعت‌گذار نروید. هارون، امام موسی کاظم علیه‌السلام را شهید کرد. حالا که پسرش مأمون به خلافت رسید، دید مردم دارند پنهانی به پدرش بد می‌گویند و او را لعنت می‌کنند؛ می‌خواست به ملت بگوید که من این‌کاره نیستم، درست‌ است که پدرم این‌ کار را کرد، اما من مثل او نیستم؛ برای این‌که مردم او را بخواهند. چهار نفر را دنبال امام‌رضا علیه‌السلام فرستاد و به آن‌ها گفت: «علی‌بن‌موسی را با احترام بیاورید. شترش هر کجا خواست بایستد و علف بخورد. هر وقت خواست حرکت کند، اجازه دهید. مبادا یک تازیانه به شترش بزنید. شما در اختیار امام باشید، نه او در اختیار شما.» احترامی می‌کند که ظاهرش اسلام و ولایت است، اما در باطن منافق است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

یکی از علماء چندین‌ وقت سرِ قبر پیامبر اکرم صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله بیتوته کرد و او را قسم داد که قبر مخفی دخترت زهرا علیهاالسلام را نشانم بده، من به کسی نمی‌گویم. حضرت فرمود: «قبر زهرا علیهاالسلام را پسرش مهدی (عجل‌ الله‌ فرجه) باید بیاید و معلوم کند؛ چه می‌خواهی؟ آنچه را که می‌خواهی، برو قم، از حضرت‌ معصومه علیهاالسلام بخواه. آنچه که پیش دخترم زهراست، پیش حضرت‌ معصومه هم هست؛ آنچه را که تو حاجت داری، ایشان می‌داند و برآورده می‌کند». چرا بی‌ادبی می‌کنید و ایشان را نمی‌شناسید؟ خواسته و حاجت شما در آستین حضرت است، کریمه اهل‌بیت است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

اگر چهارده‌ معصوم علیهم‌السلام به آدم عنایت داشته‌ باشند، القا می‌کنند یا به قلبت ابلاغ می‌کنند یا صریحاً با تو حرف می‌زنند. ببین حضرت‌ معصومه علیهاالسلام صریحاً به‌ من گفت: «این‌ مردم، قبر ما را زیارت می‌کنند، اما امر ما را اطاعت نمی‌کنند». ما نمی‌دانیم خداوند تبارک و تعالی چه عنایتی به ما کرده که این بی‌بی را در شهر قم قرار داده‌ است. ما نمی‌فهمیم، اگر بفهمیم، به حرم ایشان می‌رویم و از او حاجت می‌خواهیم، والله به ما می‌دهد. پیش حضرت‌ معصومه علیهاالسلام بروید و این‌ را که من می‌گویم، از ایشان بخواهید: «ای بی‌بی دو عالم! بیا عنایت کن. بیا در دل ما نظری مرحمت کن. لذت بیتوته به ما بده، لذت فکر ولایت به ما بده. ما ولایت را پایمال نکنیم.» چطوری ولایت را پایمال نکنیم؟ وقتی حرف ولایت را شنیدید، با خدا عهد کنید که آن‌ را عمل کنید و در خط ولایت باشید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

این‌قدر حضرت‌ معصومه علیهاالسلام پیش خدا و ائمه‌ طاهرین علیهم‌السلام مقام دارد، روایت داریم هنوز به‌ دنیا نیامده، امام‌صادق علیه‌السلام می‌فرماید: «یکی از پاره‌های تن ما در قم دفن می‌شود». امام‌صادق علیه‌السلام حضرت‌ معصومه علیهاالسلام را پاره تنش حساب کرده‌ است. امام‌ رضا علیه‌السلام هم می‌فرماید: «هر کس ایشان را با معرفت زیارت کند، بهشت بر او واجب است». با معرفت، یعنی در حق امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام، زهرای‌ عزیز علیهاالسلام و حضرت‌ معصومه علیهاالسلام معرفت داشته‌ باشید، نه این‌که بروید در حرم ایشان، زیارت کنید، بدچشمی کنید و بیایید! [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

متقی مشکلات مردم را حل می‌کند. زبانش، زبان خدا و ائمه علیهم‌السلام است. امرش امر آن‌ها، خیالش خیال آن‌ها، رَوِیه‌اش رَوِیه آن‌هاست. هیچ‌ چیزی در این دنیا برایش چیز نیست، مگر این‌که از ماوراء بگیرد و به شما بدهد؛ به‌ خاطر همین [حضرت] می‌فرماید پیش متقی بروید. قلبش گنجینه است. متقی روح است و مردم جسمند. جسمش در دنیا، اما روحش در سماوات است؛ همه‌جا می‌رود. حافظ و نگهبان شماست، گذشته و آینده را به شما می‌گوید. کدامتان عبرت گرفتید؟ متقی قلوب مردم را می‌بیند، مقصدشان را می‌فهمد و آن‌هایی که با کارهای تأیید نشده آشنا هستند را می‌شناسد. بیایید از کارهایتان توبه کنید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

عزیزان من! این حرف‌ها القای خداست و بر زبان متقی جاری می‌شود؛ چون متقی می‌خواهد مردم بدانند و به آن عمل کنند. این حرف‌ها به قلب متقی نازل می‌شود برای این‌که آن‌ را به مردم بگوید. امام‌رضا علیه‌السلام به‌ من فرمود: حسین! تو را هادی قرار دادیم. گفتم: آقاجان! شما خودتان هدایت‌کُن هستید. فرمود: تو راهنما باش، برو خلقت را به ولایت راهنمایی کن. گفتم: شما که فرمودی این جوانان را راهنمایی کن، به این‌ها لیاقتی بده که امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام حرف‌هایش را در چاه نزند، به این‌ها بزند. فقط چیزی که از شما می‌خواهم، از خدا بخواه که توفیق افشای ولایت به‌ من بدهد که ولایت را افشا کنم. تو را به‌ حق جوادت، مرا سخنگوی ولایت قرار بده. سخنگو باشم، سخن هدایت بگویم، نه سخن جنایت. رفقا! متقی به امر امام‌رضا علیه‌السلام این حرف‌ها را به شما می‌گوید، قدردانی کنید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

غیر از این حرف‌ها [دنبال حرفهای دیگر باشی]، در دنیایی؛ اما اگر بفهمی، در هستیِ خدایی و داری امر آن‌ها را اطاعت می‌کنی، با آن‌هایی، جانت راحت است، وظیفه‌ات شکر است، همان‌طور که ائمه علیهم‌السلام، وظیفه‌شان شکر بود، تو هم همین‌طور؛ [می‌گویی] خدایا شکر که مرا به این‌جا رساندی؛ چنین آدمی مانند سلمان است. اگر دنبال حرف‌های دیگر بروی، توهین به امر کرده‌ای. اصلاً بنده خدا بودن همین است، مثل پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله می‌شوی که فرمود: هر کسی در آخرالزمان دینش را حفظ کند، با من و در درجه من است. خواست مؤمن، خواست خداست؛ مؤمن دارد امر را اطاعت می‌کند. عزیزان من! خواست مؤمن را شکرانه کنید! خدا قلب مؤمن را منوّر کرده، حالا آن منوّر بودن را آمده به تو هدیه کند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

این‌ که می‌گویی خدایا ما را هدایت کن، [خدا] هدایت‌کننده گذاشته توی تو. تو هدایت هستی، خودت گمراه می‌شوی، خیانت می‌کنی. تو خودت داری می‌روی آن طرف، خودت غِش در معامله می‌کنی، دزدی می‌کنی، زمین مردم را می‌گیری؛ از هدایت خودت را جدا نکن. وقتی در هدایت هستی، دیگر چیزِ بد از تو صادر نمی‌شود. باید شکرانه کنی و همیشه از خدا بخواهی که از تو نگیرد. حالا این شخص باید مواظب باشد گناه نکند. این آدم دل خدا را خوش کرده که حسین علیه‌السلام را می‌خواهد، زهرا علیهاالسلام را می‌خواهد، اطاعت می‌کند، مطیع هم هست؛ مانند اصحاب امام حسین علیه‌السلام. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

باید شکرانه این که امر هستی را بکنی. از کجا بفهمی که امر هستی؟ از کارهای خودت. اگر به این‌جا رسیدی، ناامری را داری می‌بینی؛ به حضرت عباس، ناامری نمی‌کنی. پس تو امر هستی که ناامری را می‌بینی و دنبالش نمی‌روی؛ یقین به امر کرده‌ای. ندیدند که این‌طور شدند. درس خواندند، نفهمیدند این حرف‌ها را؛ مگر شریح قاضی می‌فهمید که دارد بی‌امری می‌کند؟ مگر هارون و مأمون می‌فهمیدند؟ آن‌ها امر نشدند، خلق شدند. شریح قاضی امر را نفهمید که بی‌امری کرد. شریح، خلق بود که نفهمید؛ اما امیرالمؤمنین علیه‌السلام امر است. ببین چگونه امر خدا را اطاعت می‌کند؟ [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

من هر چه را که می‌بینم، دوازده امام، چهارده معصوم علیهم‌السلام را بالاتر از این‌ها می‌بینم. مکه را می‌بینم، بهشت را می‌بینم؛ ولی این ائمه علیهم‌السلام را می‌بینم که خدا نظرش به این‌هاست. اگر این‌طور شدی، رسیده‌ای به قله ولایت، رسیده‌ای به قله قرآن، تمام شد دیگر! حالا که به این‌جا رسیدی، تو هم اشیاء را گذاشته‌ای کنار. امیرالمؤمنین علیه‌السلام کار به کسی نداشته، نگاهش به خدا بوده، امر خدا را اطاعت می‌کرد. مگر حضرت زهرا علیهاالسلام نفرمود که ما کاری به دنیای شما نداریم؟ شما که ما را می‌زنید، به خاطر دنیای خودتان می‌کنید، ما که به دنیای شما کاری نداریم. این سخن حضرت زهرا علیهاالسلام در سطح فکر آن زمان بوده، [در حقیقت می‌فرماید] ما کاری به دنیا و خلقت نداریم. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

به این امید از خواب بلند شو که امری را اطاعت کنی، حاجت مؤمن را برآورده کنی. امام زمان (عجل‌الله‌فرجه) می‌گوید: تو یک کاری بکن. من که امام زمان هستم، کاری می‌کنم که رضایت خداست؛ تو هم کاری بکن که خواست ما را بجا بیاوری. وقتی این‌طور شدی، دیگر توی این خطی. حالا باید شکرانه کنی که در این خطی. تو با هستی خدا مربوطی، قربانت بروم! فقط باید شکرانه کنی. بگویی: «خدایا! ما را از هستی‌ات خارج نکن. خدایا! ما را از هستی‌ات دور نکن. خدایا! اگر ما لیاقت نداریم، به ما لیاقت بده.» اگر این‌طور شدی، دیگر خودت امری، زندگیت در امر است. تو، توی حقیقتی، توی امری، یقین کرده‌ای. اصلاً چیزی نباید غیر از هستی خدا ببینی. حالا که این‌طور شدی، إن‌شاءالله می‌روی نماز می‌خوانی، سر به سجده می‌گذاری، شکر این را بکن که خدا تو را امر کرده. والله، امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام هم همین‌طور بوده؛ نماز که می‌خوانْد، شکرانه خدا را می‌کرد. تو هم همین‌طور بشو. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

ولایت هم مثل خدا توحیدی است، کفوی ندارد. خدا، دوازده امام و چهارده معصوم علیهم‌السلام را از نور خودش خلق کرد، نظرش به آن‌هاست؛ یعنی تمام ممکنات را محض آن‌ها خلق کرده که اگر نباشند، تمام ممکنات نابود می‌شوند. خدا، ائمه علیهم‌السلام را از تمام این خلقت بیشتر دوست دارد. حالا اگر تو آمدی به تمام ممکنات، پشت پا زدی و دوستی با آن دوستان خدا (یعنی زهرای عزیز علیهاالسلام و امیرالمؤمنین علیه‌السلام) پیدا کردی، تقریباً عضو آن خواستِ خدا شده‌ای، عضو مقصد خدا، دل خدا شده‌ای؛ چون خدا دلش چهارده معصوم علیهم‌السلام را می‌خواهد، تو هم باید این‌طور بشوی. باید ببینی زهرا علیهاالسلام، یعنی خلقت‌هایی فدایش! حسین علیه‌السلام، یعنی خلقت‌هایی فدایش! باید مثل خدا باشی، ائمه علیهم‌السلام را بخواهی. آن‌قدر که این‌ها را خواستی، تو از ممکنات جدا شده‌ای، آمده‌ای توی خواست خدا و مقصد خدا، آمده‌ای توی دل خدا که این‌ها را می‌خواهد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

ممکنات را خدا آفریده که امورات مردم، امورات خلق بگذرد. اشیاء را خدا روی حکمت خلق کرده که امورات خلق و آنچه جاندار است بگذرد. دریا، کوه، درخت، همه را برای تأمین نیازهای بشر خلق کرده؛ باید این‌ها را مثل یک کارخانه‌ای ببینی که دارد کار می‌کند. توی همه این‌ها، خدا ائمه علیهم‌السلام را می‌خواهد. تو هم اگر ممکنات را می‌خواهی، باید محض دوازده امام، چهارده معصوم علیهم‌السلام و امرشان بخواهی. هر چه را که در این عالمِ خلقت می‌بینی، یک مصداق دارد. حالا که در تمام ممکنات فکر کردی، می‌بینی که این‌ها همه‌اش خلق است؛ اما چهارده معصوم علیهم‌السلام، حجت خدا و از نور خدا هستند و مصداقی ندارند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

در عالم رؤیا بیتوته‌ای داشتم، خدمت امام‌زمان (عجل‌الله‌فرجه) رسیدم، گفتم: آقاجان! دو چیز است که من را می‌کُشد، یعنی تمام گوشت بدن من را دارد آب می‌کند. به خودت قسم، اگر تمام عالم را در اختیارم بگذاری، من می‌سوزم، هیچ‌کس این سوختن من را نمی‌تواند آرام کند. به‌ دینم قسم، این سوختن من را نه بهشت، نه فردوس، نه جنات، آرام نمی‌کند، من می‌سوزم. یکی مصیبت جدّت حسین است، یکی هم مصیبتی است که به مادرت‌ زهرا علیهاالسلام توهین کردند و البته یکی هم اسیری عمه‌ات زینب علیهاالسلام است. به خودش قسم، تا اسم مادرش را آوردم، یک‌دفعه تکان خورد. مصیبت زهرا علیهاالسلام، امام‌زمان (عجل‌الله‌فرجه) را تکان می‌دهد. اگر امام‌زمان (عجل‌الله‌فرجه) تکان بخورد، تمام خلقت تکان خورده‌ است. مگر مؤمن باید این‌ها را فراموش کند؟ والله، اگر عیش و عشرت بکنید، خدا کمِ شما می‌گذارد. ما مؤمن نیستیم، ما مؤمنی که امضاء شده نیستیم، ما متقی واقعی نیستیم. ما مسلمانیم، مسلمان‌ بودن به‌ غیر مؤمن بودن است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

ما از امام‌زمان (عجل‌الله‌فرجه) چه بخواهیم؟ شما آن‌ چیزی که از ولی‌الله‌ الأعظم می‌خواهی، باید تولیدش به دوستان‌ علی علیه‌السلام برسد. اول چیزی که شما می‌خواهید باید بگویید: «آقاجان! ما را در آخرالزمان در پناه خودت حفظ‌ کن. آقاجان! ما را زیرِ بال خودت بگیر. همه می‌خواهند دین ما را ببرند، اصلاً کسی نیست که نخواهد دین ما را ببرد! ما را در پناه خودت حفظ‌ کن. آقاجان! تتمه عمر ما را در خواسته خودت، هدف خودت، راه خودت قرار بِده.» تو این‌ را که از امام‌زمان (عجل‌الله‌فرجه) می‌خواهی، باید صرف امر کنی؛ چرا به تو نمی‌دهد؟ تو از امام‌زمان (عجل‌الله‌فرجه) چه می‌خواهی؟ یک ماشین خوب، یک‌ خانه خوب، یک عروس و داماد خوب! خجالت نمی‌کشی؟ حیا نمی‌کنی از امامت این‌ را می‌خواهی؟ از امامت بخواه «من یاور تو باشم»، بگو «من سنخه تو باشم». [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

من نود و پنج سالم است، شادم، هیچ غصه‌ای ندارم؛ فقط غصه‌ام این‌ است که چرا امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) تشریف نمی‌آورد. فقط شما صدمه‌ای که به‌ من می‌زنید، وقتی است که از این جلسه بروید؛ می‌فهمم گیر گرگ‌ها می‌افتید. هیچ غم و غصه‌ای ندارم، هیچ ترسی ندارم، چرا نمی‌ترسم؟ من محبت علی علیه‌السلام دارم، محبت رسول‌الله صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله دارم، محبت حضرت‌زهرا علیهاالسلام دارم، محبت حسن علیه‌السلام دارم، محبت حسین علیه‌السلام دارم، محبت امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) دارم. با محبت این‌ها وارد محشر می‌شوم، چه ترسی دارم؟ تو باید بترسی که مرتب، دنیا، دنیا می‌کنی، محبت ائمه علیهم‌السلام از تو گرفته می‌شود. چرا اهل‌ دنیا می‌شوی که محبت این‌ها از تو گرفته‌ شود؟ [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

نمی‌خواهم شما را ناراحت کنم، والله، توی کوچه‌های مدینه می‌گشتم، ناله‌های زهرا علیهاالسلام را می‌شنیدم. می‌گفتم زهرای‌ عزیز توی این کوچه‌ها رفته. آن‌جا به بیت‌الأحزان رفتم، خدا می‌داند چه به سرم آمد. یعنی همه‌اش در قلب من زهرا علیهاالسلام بود، زهرای‌ عزیز علیهاالسلام از یادم نمی‌رفت. عده‌ای از خارجی‌ها هستند که دارند زحمت می‌کشند، صوت داوود را از جوّ عالم بگیرند. آیا ناله‌های زهرا علیهاالسلام توی جوّ عالم نیست؟ آیا «هل من ناصر» امام‌ حسین علیه‌السلام توی جوّ عالم نیست؟ چطور صوت داوود را می‌گیرند، اما ناله‌های زهرا علیهاالسلام را نمی‌گیرند؟ ناله‌های زینب علیهاالسلام را نمی‌گیرند؟ والله، بالله، دوست‌ علی باید لبش خندان باشد، اما دلش مانند آتش باشد؛ آن‌وقت است که اتصال به ولیّ‌الله الاعظم می‌شود و ثواب هزار شهید به او می‌دهد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

عزیزان من! قانع و راضی باشید. اگر قانع و راضی شدیم، دستمان پیش خلق دراز نیست. مؤمن باید محترم باشد، نه ضعیف. در مقابل خدا و ولایت ضعیف باشیم، «یا لطیف! إرحم عبدک الضعیف». ما در مقابل خلق باید قوی باشیم. عزیزان من! اگر قوی نباشید، سُر می‌خورید. چطور قوی باشیم؟ خلق را مؤثر ندانیم. خدا مؤثر است، امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام مؤثر است، ولایت مؤثر است. آیا ولایت این‌قدر قدرت ندارد که ما را تأمین کند؟ این‌قدر ما خدانشناسیم؟ قدرت خدا را نمی‌فهمیم؟ وجود امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) را، قدرت او را نمی‌فهمیم؟ مگر خدا نمی‌گوید «والله خیر الرّازقین»، رزقتان را می‌دهم؟ به‌ قدر یک‌ آدم عادی به خدا اطمینان داشته‌ باشید، آن‌وقت سُر نمی‌خورید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

قدری توی دنیا توجه کنیم، چه‌ چیزی ما را نجات می‌دهد؟ این‌ که می‌گوید [در آخرالزمان] دین به منزله آتش کف دست است و یا در بیابانی که خار مغیلان است، بخواهی راه بروی، این‌ها که نیست! این‌ها یک هشدارهایی است که به بشر می‌شود. عزیز من! توجه کن، اگر آن‌ روز پیامبر فرمود، امروز من آن‌ را افشاء می‌کنم. امروز، از این‌جا که رفتی، توی بیابان، توی تیغ‌ها می‌روی. عزیزان من! اگر می‌گوید آتش کف دست، عقیده ولایتی‌ام این‌است: باید صبر داشته‌باشید. باید تحمل داشته‌باشید. آتش آخرالزمان را در دستت بگیری، نگذاری به اهلت، به عیالت، به بچه‌ات، به شرفت، به غیرتت و به هستی‌ات جرقه بزند. این آتش را در کف دستتان بگیرید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

بشر باید تسلیم باشد، اگر شما تسلیم شدید، یوم ندارید. تمام گمراهی بشر این‌ است که تسلیم نیست. ببین می‌گوید: «ان‌ الله و ملائکته یصلّون علی النّبی، یا أیّها الذین آمنوا صلّوا علیه و سلّموا تسلیماً» باید تسلیم پیامبر بشوید. اگر تسلیم پیامبر بودند، این‌ همه فجایع به‌ وجود نمی‌آمد. هفتاد هزار نفر تسلیم نبودند، پنج‌ نفر تسلیم بودند. حالا در آخرالزمان به شما می‌گوید که شما برو تسلیم متقی بشو، اما تو نمی‌شوی، یک اندازه‌ای می‌شوی. این ولایت‌ خواستن ما، این امام‌حسین خواستن ما، حرف است، آن تسلیمیت را نداریم. خدا حق را فاش کرده‌ است، آخرالزمان می‌گوید برو دنبال متقی. قربانت بگردم، دنبال متقی رفتن، نه این‌ است که دنبال من بیایی؛ دنبال کلام متقی برو، دنبال حرف متقی برو. حرف او نجات است، نه خودش. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

اگر این پنج چیز را عمل کنید، رستگار هستید: اول: ولایت امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) است. مشابه درست نکنید. دوم: عدالت است. اگر آن‌ها عادل بودند، با زهرای‌عزیز این‌ کار را نمی‌کردند. در هر کارتان عدالت داشته‌ باشید. سوم: سخاوت است. حتی‌الإمکان سخی باشید. آن‌وقت بعضی‌ها سخاوتشان مطلق است، یعنی همیشه جاری است، همیشه یاد است. الآن شما شب که می‌خوابی به‌ فکر حاجت برادر مؤمن هستی، این جاری است. چهارم: ائمه علیهم‌السلام را خلق حساب نکنید. پنجم: دنبال خلق نروید. حرف از خودت نزن، دنبال کسی هم که از خودش حرف می‌زند نرو. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

منتظر، نه این‌ است که منتظر دیدن امام باشیم؛ دیدن امام خیلی خوب است، اگر امام را دیدی، خلقت را دیدی؛ اما قیام امام از امام بالاتر است. چون‌که قیام امام، مقصد خداست. امام نور خداست، قیامش مقصد خداست. چرا؟ آقا امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) یا آقا امام‌ حسین علیه‌السلام، تمام ائمه علیهم‌السلام مقصدشان همین بوده‌ است. چرا وقتی امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) تشریف می‌آورد، می‌گوید: منم آدم، منم نوح، منم پیامبر آخرالزمان؟ یعنی همه آن‌ها امام‌ زمانند؛ همه آن‌ها مقصدشان این بوده که مقصد خدا را به خلقت بگویند؛ خلقت، یک خلقت توحیدی بشود؛ یک خلقتی بشود که به ماوراء وصل شود. کجا به ماوراء وصل هستی؟ نَفَس‌هایی که عالَم می‌کشد، در قبضه قدرت ولیّ‌الله‌ الأعظم است. کجا دنبال این و آن می‌روی؟ اگر منتظری، او هنوز نیامده‌ است، کجا می‌رویم؟ چه‌ کار می‌کنیم؟ [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

خدا تمام خلقت را به امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) داده‌ است، باز امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) برای مصیبت امام‌ حسین علیه‌السلام گریه می‌کند، تا زمانی‌ که احقاق حق از جدش امام‌ حسین علیه‌السلام شود. پس مصیبت امام‌ حسین علیه‌السلام از تمام خلقت بالاتر است. عزیزان من! شما هم باید همین‌جور باشید. دو چیز باید در عروق بدن شما، خون شما، تمام اشیاء شما عضو باشد: اول: خواست خدا “ولایت”، بعد: “مصیبت امام‌ حسین علیه‌السلام”. این دو چیز را از ما گرفتند، یک‌ چیز دیگر به ما دادند؛ حالا امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) به متقی می‌گوید: خوشی تمام شد. آن خوشی که امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) می‌گوید، خوشی تمام خلقت است. تو اگر ولایت و مصیبت امام‌ حسین علیه‌السلام در تمام عروق و خون و اشیاء بدنت عضو باشد، در خلقت خوشی، در بهشت خوشی، در فردوس خوشی. اگر این‌جور باشی، پیش آقا امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) هستی، در عرش خدا هستی. خوشی یعنی این. حالا این‌ که نباشد، همه فاسد است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

شما باید آمادگی «هل من ناصر» خدا را داشته‌ باشید، آمادگی «هل من ناصر» امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) را داشته‌ باشید؛ اگر یک روزی امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) آمد، باید بدوی. «انتظار الفرج» یعنی انتظار ندای امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) را داشته‌ باشید. آن‌وقت دیگر کاری به‌ دنیا نداری، کاری به گناه‌ نداری، انتظار لهو و لعب نداری، به تلویزیون کاری نداری. آن‌ هم مرد می‌خواهد که این‌جور باشد. حالا تازه امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) که می‌آید، یاوران امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) از او میراث [انبیاء را] می‌خواهند [نشان بدهد]. یقینی که توی تو هست، آن میراث است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

تو که منتظر امام زمان هستی، امام صادق علیه‌السلام هم منتظر است. از ایشان سؤال شد: یابن رسول‌الله! آن منتقم آل‌محمد شمایید؟ گفت: نه؛ والله، آن مَهدی، حجت آخرالزمان است، من هم منتظرم. به حضرت‌ عباس، آقا امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) به‌ من گفت: حسین! مردم مسموم شدند. بار دیگر فرمود: مردم اهل‌ دنیا شدند. خب، حالا اگر ما منتظریم که می‌گوید: «انتظار الفرج، افضل العباده» از همه عبادت‌ها بالاتر است، [پس چرا امام زمان این‌طور می‌فرماید؟] باید این‌جور باشیم: اگر تمام این دنیا را به شما بدهند، باز باید مانند امام‌ صادق علیه‌السلام، منتظر آقا باشید. منتظر یعنی این. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

آن‌ کسی‌ که منتظر امام‌ زمانش است، باید امر را اطاعت کند. آن امر، انتظار است، نه تو. آن امری که داری اطاعت می‌کنی، انتظار امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) را می‌کشد، نه تو. اگر امر را اطاعت نکنی، جدا می‌شوی. هیکل تو که منتظر نیست! آنکه توی توست، باید منتظر باشد، قربانت بگردم. آن معصومیتِ تو انتظار امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) را می‌کشد، آن تقوایِ تو انتظار امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) را می‌کشد. منتظر یعنی‌ چه؟ مگر امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) غایب است؟ چه‌ کسی می‌گوید امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) غایب است؟ غایب تو هستی که نمی‌فهمی! امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) از نظر تو غایب است. اگر می‌گوید منتظر امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) باش، نه این‌که این‌جا بیاید؛ منتظر امرش باش که دارد به تو صادر می‌شود، آن‌وقت ثواب هزار شهید می‌بری. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

منتظر امام زمان، منتظر خلق نیست، منتظر شهوت نیست، منتظر غیر امر نیست؛ واحد است، منتظر امام‌ زمانش است. مانند آن تنگه‌ای که در جنگ اُحد بود، پیغمبر گفت: چه فتح کردیم، چه شکست خوردیم، این‌جا بایستید، تنگه را رها نکنید. این‌ها فتح کردند، نایستادند؛ رفتند غنیمت جمع کنند. دندان پیامبر شکست، نود زخم به امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام خورد، حمزه سیدالشهداء به شهادت رسید. در تمام جهادهای پیامبر، هیچ‌کجا مطابق این جهاد، به اسلام ضربه نخورد. چرا به تو می‌گوید بایست، می‌روی؟ تو هم از همان‌هایی! به تو می‌گوید منتظر باش! کجا می‌روی؟ پیِ کی می‌روی؟ چرا می‌روی؟ خب وقتی نایستادند، ضربه به اسلام می‌خورد، ضربه به ولایت می‌خورد، ضربه به امر می‌خورد. چرا می‌روید؟ عناد دارید. می‌گویید من بروم یک‌ کاری بکنم، این وظیفه است و شیطان از این حرف‌ها به تو می‌زند. عزیز من! بایست. اگر قوم موسی می‌ایستادند که گوساله‌پرست نمی‌شدند. نایستادند تا موسی بیاید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

وقتی آقا امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) بیاید حتی یک توپ و تانک یا اتم اصلاً کار نمی‌کند. باباجانِ من! والله، این‌ هم عصاره دارد. چرا؟ توپ و تانک به امر امام است، به امر امام باید در برود. مگر تمام خلقت در قدرت امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) نیست؟ نَفَس‌هایی که عالم می‌کشند در قدرت اوست. رشد حیوان‌ها، رشد بشر، در قدرت اوست. رشد نباتات در قدرت اوست. ریگ و بیابان در قدرت اوست. والله، روایت داریم، آقا وقتی می‌آید، این دیوار حرف می‌زند و می‌گوید: یک منافق پشت من است، آقا! بیا این‌را بکُش! وقتی امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) بیاید، ولایت در تمام خلقت دمیده می‌شود؛ تا حتی در دیوارها، در درخت‌ها. الان دمیده شده، افشاء نمی‌شود. امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) وقتی بیاید، افشاء می‌شود. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

خدا حاج‌شیخ‌عباس را رحمت کند که می‌گفت: امام‌صادق علیه‌السلام قسم کبیره می‌خورد و می‌گوید: وقتی امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) می‌آید، علی‌بن‌ابوطالب، علی علیه‌السلام مُهرزننده است؛ مُهر می‌زند: مؤمن یا منافق! اما عقیده ولایتی من این‌ است: عقیده‌ای که آن‌موقع درون تو هست، صادر می‌شود. همین‌جور که امیرالمؤمنین علیه‌السلام نگاه می‌کند، تمام خباثت تو بیرون می‌ریزد و روی پیشانی‌ات می‌آید. مواظب باش! با دین و با اسلام، منافق‌بازی در نیاور! بترس از آن روزی که به پیشانی‌ات نوشته می‌شود! امیرالمؤمنین علیه‌السلام باید کمک کند. چرا؟ خدا همه‌جا می‌خواهد علی علیه‌السلام را افشا کند، [گرچه] امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) خودش اختیار دارد. امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) تمام خلقت است، نَفَس‌هایی که خلقت می‌کشند، به‌ وجود امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

روایت داریم، آن‌ موقعی‌که آقا امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) می‌آید، قبله کربلاست؛ چون‌که اصل، ولایت است، قبله هم ولایت است. این‌که می‌گوید: شما رو به قبله بایست، [یعنی] رو به ولایت بایست، رو به علی علیه‌السلام بایست، رو به زهرا علیهاالسلام بایست. چرا؟ اگر آن‌ها را قبول نداشته‌باشی، نمازت به‌ درد نمی‌خورد. رو به ولایت بایست، رو به مقصد خدا بایست، چون‌که اگر مقصد خدا را قبول نداشته‌ باشی، تمام عبادت‌هایت هیچ است. چرا؟ قبله علی علیه‌السلام است، قبله زهرا علیهاالسلام است، قبله این دوازده‌امام، چهارده‌معصوم علیهم‌السلام هستند؛ اگرنه پشت به قبله ایستاده‌ای. مگر هفت‌ میلیون مردم رو به مکّه نایستادند؟ چرا کافرند؟ سلمان، اباذر، میثم، مقداد رو به علی علیه‌السلام ایستادند، چرا انسانند؟ [چون] ولایت دارند. رفقای‌ عزیز! بیایید رو به ولایت بایستیم. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

تو اگر بخواهی یاور امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) باشی، باید هیچ‌کس و هیچ‌چیز را نخواهی، فقط علاقه‌ات به امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) باشد؛ وقتی امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) می‌آید، یک جان داری، فدای امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) کنی. جزء آن‌هایی باشید که بِدَوید. یاور باید اول تشخیص نور بدهد، یعنی تشخیص ولایت، بعد به سمت نور حرکت کند. حالا که حرکت کرد، تسلیم نور باشد؛ مثل اصحاب امام‌حسین علیه‌السلام که امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) درباره‌شان می‌فرماید: «السلام علیک یا مطیع لله و رسوله، عبد الصالح»، پدر و مادرم به قربانتان. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) می‌داند چه‌وقت ظهورش است، اما دو اجازه می‌خواهد: اول، اجازه از خدا؛ بعد، اجازه از حضرت‌زهرا علیهاالسلام. والله، روایت داریم به اجازه مادرش ظهور می‌کند. توجه فرمودید؟ حالا نگویید که ائمه علیهم‌السلام احتیاج دارند؛ این‌ها اجازه روی اجازه است، احترام روی احترام است. باید آخرین امضای امام‌زمان عجل‌الله‌فرجه را وجود مبارک حضرت‌زهرا علیهاالسلام بکند. ان‌شاءالله آخرین امضاء شده‌ است. حالا شما باید مواظب خودتان باشید، جوری باشید که جزء یاوران امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) باشید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) مقصد تمام خلقت را اجرا می‌کند. در تمام این دنیا هیچ‌ چیزی از ظهور مهم‌تر نیست. تمام این حرف‌ها مشابه است؛ اصل، وجود مبارک امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) است. آن‌موقع حق و باطل از هم جدا می‌شود. آنچه در خلقت است، مقصدش رجعت است. اصلاً امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) خودش را فدای رجعت می‌کند که ائمه علیهم‌السلام بیایند و احقاق حق شود. ظهور امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) مقدمه رجعت است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

رفقای‌عزیز! همه این حرف‌ها باید با یقین خوانده شود و الّا حرف لوث می‌شود. ما باید یقین به ولایت داشته‌ باشیم، نه فقط حرف ولایت بزنیم؛ اما بعضی‌ها این‌را سرسری می‌گیرند. اصل یقین است. کجا یقین نداری؟ آن‌ موقع‌ که گناه می‌کنی، خدا که گناه را قبول نمی‌کند. اصحاب‌ یمین گناه نمی‌کنند، من انتظار دارم همه‌ شما این‌جوری باشید. زبانی که علی علیه‌السلام دارد، «لا اله الا الله، محمد رسول‌الله، علی‌ولی‌الله» می‌گوید و این حرف‌ها از آن بروز می‌کند؛ اما اگر علی علیه‌السلام نداشته‌ باشی، از تو خلق و پیروی خلق بروز می‌کند. بیا تولید تو ولایت باشد. رفقای‌عزیز! بیایید از این حرف‌ها قدردانی کنید و بهشت بروید. تمام این‌ها با روایت و حدیث صحیح مطابق است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

به حضرت‌عباس، آن‌ را که باید بگویم، نمی‌توانم بگویم. دور این حرف‌ها پر می‌زنم، چون کسی را نمی‌بینم که بپذیرد. چرا؟ همه‌جا می‌روید و می‌خواهید ثواب کنید. آخر ثواب بی‌ولایت که ثواب نیست، گناه است. روح ثواب، علی‌بن‌ابی‌طالب علیه‌السلام است. روح ثواب، امام‌حسین علیه‌السلام و زهرای‌ عزیز علیهاالسلام است. تو اعمالت روح ندارد. چرا؟ گناه می‌کنی. ائمه با گناه مخالفند؛ اما با سخاوت موافقند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

آهو دارد با امام‌رضا علیه‌السلام حرف می‌زند، تو با چه‌کسی حرف می‌زنی؟ به حضرت‌عباس، جگر من از دست بیشتر شما خون‌ است. امام‌رضا شترش را گرو گذاشته تا آهو را آزاد کند، تو چه گرو گذاشتی؟ کجا می‌روی زیارت امام‌رضا علیه‌السلام؟ مگر تو امام‌رضا علیه‌السلام را می‌شناسی؟ آن دو بچه آهو گفتند: والله، نخوریم شیر، تا نبینیم رخ امام‌رضا را. آن‌ها از روزی‌شان گذشتند که امام‌رضا علیه‌السلام را ببینند، آن‌وقت تو مال حرام می‌خوری؟ تو را چه به امام‌رضا؟ حالا باید بروی تلویزیون و ماهواره را ببینی، بدبخت بیچاره! امام‌رضا علیه‌السلام جواب سلام برادر خودش [زید] را نداد. گفت: تو اسماً برادر من هستی، چرا طرفداری از دشمنان علی علیه‌السلام می‌کنی؟ تو هم چرا بچه‌ات بد است، طرفداری‌اش را می‌کنی؟ تو را چه به امام‌رضا؟ [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

چرا با خدا حرف‌ زدن این‌قدر خوب است؟ چون یقین داری امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) و خدا هست؛ یعنی داری با هستی حرف می‌زنی. این‌ها هستی عالم هستند. هستی تمام خلقت خداست؛ نگهداری تمام خلقت، الان وجود مبارک امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) است. چرا؟ می‌فرماید: اگر حجت نباشد، عالم فروریزان می‌شود. هر کدام از ائمه علیهم‌السلام در زمان خودشان این‌طور بوده‌اند؛ یعنی نگهداری خلقت را داشته‌اند که اگر نباشند، عالم فروریزان می‌شود؛ اما خالق تمام خلقت خداست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

این حرف‌ها امر ائمه اطهار است. این حرف‌ها باید شما را نگه‌ دارد. با این حرف‌ها باید این آشغال‌کاریها را دور بیندازید و خنثی کنید. به تمام آیات قرآن، این حرف‌ها با تمام حرف‌های باطل دنیا مبارزه دارد، اما پیروز است. من دلم می‌خواهد شما پیروز شوید. هنوز معلوم نیست ما پیروز شویم. چرا پیروز نمی‌شویم؟ چون مهر دنیا داریم. «حب الدنیا، رأس کل خطیئه»، از هر گناهی بالاتر است. ای کسانی‌که این کتاب را می‌خوانید! مبادا چند صفحه بخوانید و بایگانی کنید. به‌ دینم قسم، اگر این‌طور باشد، اسلام شما و ولایت شما بایگانی می‌شود. آن دو نفر اسلامشان بایگانی شد، حرف امیرالمؤمنین علیه‌السلام را کنار گذاشتند، حرف خودشان را زدند، ولایت را بایگانی کردند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

علی علیه‌السلام هم نتوانست حرفش را بزند، نه این‌که نتوانست، مردم کشش نداشتند. به‌ خاطر همین رفت حرفش را به چاه زد‌. معنی تمام حرف‌ها در دل علی علیه‌السلام است. نجات بشر در دل علی علیه‌السلام است. راهنمای همه خلقت علی علیه‌السلام است. وصی رسول‌الله، علی علیه‌السلام است. ان‌شاءالله زمانی بشود این چاه به زبان درآید. همین‌جور که دست شما در قیامت به زبان در می‌آید، زمانی‌که امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) بیاید و پیچش را بگرداند، این چاه به زبان در می‌آید‌. این چاه مانند ضبط صوت از اول زمانی‌که امیرالمؤمنین علیه‌السلام حرف زده‌ است، تمام فرمایشات امیرالمؤمنین علیه‌السلام را بیان می‌کند، یعنی در عالم پخش می‌شود. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

دو مرتبه زهرای عزیز علیهاالسلام گفت: نزن! یکی کربلا گفت: به حسینِ من نزن! یک جا هم شب نوزدهم ماه رمضان بود که گفت: به علی علیه‌السلام نزن! می‌خواست ابن ملجم به عذاب مبتلا نشود، وگرنه شمشیر به امر علی علیه‌السلام است، چه کسی می‌تواند به او بزند؟ مگر علی کشتن شوخی است؟ حالا خدا با امیرالمؤمنین علیه‌السلام عشق‌بازی کرد. گفت: علی‌جان! سلام به تو نمی‌کردند؟ سلام می‌کردی، جوابت را نمی‌دادند؟ علی‌جان! طناب گردنت انداختند، چهل نفر هُلت می‌دادند، یک نفر دفاع نکرد؟ علی‌جان! زهرا علیهاالسلام را زدند، دستش را شکستند، همه رفتند نماز جماعت؟ هیچ‌کس توجه به تو نکرد؟ حالا توجه به تو می‌کنم! هزاران هزار مردم را نجات می‌دهم از جهنم، برای اسم تو، نه تو! وقتی ندا آمد: ارکان خدا شکست، اهل جهنم رقت کردند، حالا که رقت کردند، جنبه مغناطیسی ولایت به جهنم رسید، تمام اهل جهنم آزاد شدند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

خدا لعنت کند آن دو نفر را که نگذاشتند امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام بیاید دنیا را گلستان کند. امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) می‌آید دنیا را گلستان می‌کند. حضرت‌ علی علیه‌السلام بعد از رسول‌الله صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله می‌خواست همان کار را بکند، آن دو نفر نگذاشتند. چرا نگذاشتند؟ چون دیدند اگر امام شناخته شود، کسی دور خلفا نمی‌رود. خلفا دیدند این‌ها عدالت دارند، صداقت دارند، علم دارند، حلم دارند، ولایت دارند، از ماورای خلقت خبر می‌دهند، آنچه که خوبی در تمام این خلقت است به‌ واسطه این‌ها به خلقت افشاء می‌شود، تصمیم گرفتند تسلیم ائمه علیهم‌السلام نشوند. دومی گفت: ما زیر بار علی نمی‌رویم. همین‌طور ادامه پیدا کرد تا زمان امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه)، زیر بار ولایت نرفتند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام‌زمان]

ما اسماً ولایت داریم، نه رسماً! علی علیه‌السلام خواستن مگر شوخی است؟ علی خواستن، مافوق تمام خلقت را خواستن است. مگر علی خواستن این‌ است که تو علی، علی کنی؟ علی خواستن، آخرت خواستن است. علی خواستن، امر خدا را اجرا کردن است. علی خواستن، امر رسول‌الله صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله را یقین کردن است. علی خواستن، «هل من ناصر» خدا را قبول‌ کردن است. علی خواستن، ناله‌های حضرت‌زهرا علیهاالسلام را فراموش‌ نکردن است؛ جسارت به امیرالمؤمنین علیه‌السلام را فراموش‌ نکردن است. دائم باید توی این حرف‌ها باشی، آن‌وقت فرصتی نداری به‌ جای دیگر نگاه کنی. علی شناختن نشانی دارد: یکی باید سخی باشی، یکی باید دنبال خلق نروی، یکی باید تسلیم امر باشی و گناه نکنی. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

شما باید از خطر آخرالزمان مطّلع باشید. اگر بخواهید از این خطر حفظ باشید و دینتان محفوظ باشد و خدا و امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) از شما راضی باشند، محکم پِی کارتان باشید؛ اما از کارتان که فارغ شدید، با این کتاب‌ها و حرف‌ها نجوا کنید. اگر از خطر آخرالزمان آگاه باشید، گناه نمی‌کنید. خدا حاج‌میرزا ابوالفضل زاهد را رحمت کند. در تفسیر قرآنش می‌گفت: فوتی که به آتش می‌کنی، از تو سؤال می‌کنند که برای چه این‌کار را کرده‌ای؟ شما آن‌جا اقرار می‌کنی که چه‌کسی دنبال من بوده که همه کارهای مرا بررسی کرده‌ است؟ اگر شما این‌طور مطّلع باشید که گناه نمی‌کنید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

تو اگر واقعاً بخواهی دینت را حفظ کنی، خدای تبارک و تعالی حفظت می‌کند و کمک برایت می‌فرستد. حمایت‌کن پیدا می‌کنی. کس دیگری به‌ غیر از خدا و ولایت، به شیطان زور نیست. اگر تو در پناه ولایت آمدی، او شیطان و گناه را از شما دور می‌کند. من دلم می‌خواهد شما انسان کامل شوید. انسان کامل احتیاج به هیچ‌چیز و هیچ‌کجا ندارد؛ فقط احتیاج به خدا و امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) دارد، احتیاج به بیتوته‌ شب دارد. کدامتان بیتوته‌ شب دارید؟ بیایید توبه کنید و وارد امر ولایت شوید، نه وارد امر خلق. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله فرمود: «حبّ الدنیا رأس کلّ خطیئه» اما دنیایی که به غیر از امر باشد. وقتی محبت [دنیا] نداشته‌ باشی، تا ندای «جاء الحق و زهق الباطل» را شنیدی می‌دوی. والله اگر محبت دنیا باشد، نمی‌توانی بگذری. همان‌طور که آن‌ شخص صابون‌فروش با وجود آن همه گریه و التماس که برای دیدن امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) کرد، وقتی باران گرفت، نگران صابون‌هایش شد. حضرت فرمود: صابونی! برو دنبال صابون‌هایت. این‌ شخص محبت صابونها را داشت. امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) او را نمی‌پذیرد. پس دنیا را اگر می‌خواهید، برای آبرویتان بخواهید. اما امر امام را بالاتر بخواهید و منتظر ندا باشید. تمام این‌ها مثل امانتی است در دست شما؛ اما صاحب امانت، ولی‌الله‌ الاعظم [امام زمان] (عجل‌ الله‌ فرجه) است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

همان‌طور که صحنه‌ محشر پیش حضرت‌زهرا علیهاالسلام جمع می‌شود و [حضرت] شما را نجات می‌دهد، من هم از زمان بعد از رسول‌الله صلی‌الله‌ علیه‌ و آله جلوی چشمانم جمع شده‌ است. کشتن امام‌حسین علیه‌السلام جلوی چشم من است، زدن زهرا علیهاالسلام جلوی چشم من است. آن‌قدر به این‌ها نزدیکم که هنوز ناله‌های زهرا علیهاالسلام توی گوش من است، یا أبَتایش توی گوش من است، «هل من ناصر» امام‌حسین علیه‌السلام توی گوش من است. همه این‌ها هست تا زمان رجعت که امام‌زمان (عجل‌الله‌ فرجه) احقاق حق کند. متقی آن‌ موقع غم و غصه از دلش بیرون می‌رود، وگرنه دائم ناراحت است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

من اصلاً از اول عمرم خوشی ندیدم که دنبالش بروم. فهمیدم که خوشی‌های دنیا خیالی است. خوشی آن‌ است که دست از اهل‌بیت برنداری، خوشی آن‌ است که زیر سایه امام‌زمان (عجل‌الله‌فرجه) باشی، خوشی آن‌ است که با خدا و امام‌زمانت حرف بزنی، خوشی آن‌ است که سخاوت داشته‌ باشی؛ چون سخاوت امر خداست. من با کسی‌که سخی نباشد، می‌سازم؛ اما از او خوشم نمی‌آید؛ چون امر خدا از او صادر نمی‌شود. من والله، به‌ دینم و به علی علیه‌السلام قسم، اصلاً از خمس، ردّ مظالم و صدقه مصرف نمی‌کنم. تا الان رزقم را خدا داده‌ است. خدا می‌گوید: «والله خیر الرازقین»، به عمرم دستم را جلوی کسی دراز نکردم. امام‌صادق علیه‌السلام می‌فرماید: کسی‌که دستش را جلوی خلق دراز کند از ما نیست؛ چون خلق خودش محتاج است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

اگر دنیا را به متقی بدهند، راضی نمی‌شود، مگر حرفش را بشنوید و عمل کنید، آن‌وقت شما را دوست دارد. متقی می‌خواهد شما را به هستی برساند. تمام این حرف‌ها به‌ دینم، هستی است. از دست آن‌ها ناراحت هستم که این حرف‌ها را عمل نمی‌کنند، هر کدام این حرف‌ها را که خودشان می‌خواهند عمل می‌کنند، هر کدام را که نمی‌خواهند عمل نمی‌کنند. متقی را دوازده‌ امام، چهارده‌ معصوم علیهم‌السلام معلوم کرده‌اند و گفته‌اند شما پِی متقی بروید؛ چون ما کسری داریم و متقی رفع کسری ما را می‌کند؛ ولی ما پِی کسی دیگر می‌رویم. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

از شرایط شیعه این‌است که محبت به‌ دنیا نداشته‌ باشد. روایت صحیح داریم که حضرت‌ عیسی علیه‌السلام که به آسمان رفت، از او سؤال شد چه آورده‌ای؟ می‌گوید: سوزن و نخ. همان‌جا در آسمان چهارم او را نگه می‌دارند. شیعه باید محبت خدا، قرآن و چهارده‌ معصوم علیهم‌السلام را داشته‌ باشد. شیعه واقعی نباید به‌قدر سوزن و نخ محبت [دنیا] داشته‌ باشد؛ وگرنه به اوج آسمانها نمی‌تواند برسد. حقیقت در جو این خلقت شما را دعوت می‌کند، غیر حقیقت هم دارد شما را دعوت می‌کند. شما جانم، بیا گوش به حقیقت بده. غیر حقیقت، محبت دنیاست. حقیقت، محبت علی علیه‌السلام و اولاد علی علیه‌السلام است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

چرا پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله می‌فرماید: «سلمان منا اهل‌البیت»؟ یعنی شما می‌توانید آن‌قدر ترقی کنید که جزء اهل‌بیت شوید. پس چرا جزء گناه می‌شوید؟ چرا جزء بدعت‌گذار می‌شوید؟ چرا سرپیچی می‌کنید؟ دنیا می‌گذرد. شما اگر این‌جا عضو این‌ها شدی، آن‌جا هم عضو هستی. بی‌جهت که خدا به سلمان سلام نمی‌رساند. به‌ دینم، والله، دلم می‌خواهد شما همه سلام‌الله‌ علیه شوید، من که مقصد دیگری ندارم. من چه احتیاجی به شما دارم؟ شما اگر می‌خواهید به زهرا علیهاالسلام محرم شوید، باید دوست‌ علی علیه‌السلام باشید، نه دشمن علی علیه‌السلام. دوست‌ علی علیه‌السلام باید به تمام گناهان نامحرم باشد، آن‌وقت فاطمه‌زهرا علیهاالسلام شما را می‌پذیرد. هر چیزی موفقیت می‌خواهد. توفیق گناه نکردن، امر امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) را اطاعت‌ کردن است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

قبولی عبادت، ولایت [داشتن] است و قبولی ولایت، اطاعت [کردن] است. حالا شیعه باید فرمان امام را ببرد، برای خودش مصداق درست نکند. شاه‌عبدالعظیم حسنی خدمت امام‌هادی علیه‌السلام می‌گوید: واجبات را بجا می‌آورم و ترک محرّمات می‌کنم. اگر شما که امام و حجّت من هستی، امر کنی سیبی یا اناری نصفش حلال است و نصفش حرام، نیمه حلالش را می‌خورم و نیمه حرامش را دور می‌اندازم. پس از این، با همین عقیده کنار رفت. چرا؟ چون او به‌ غیر از امام، کسی را واجب‌الاطاعه نمی‌بیند؛ حجت‌خدا را واجب‌الاطاعه می‌داند. حالا خدا به او عظمت می‌دهد. [حضرت] می‌فرماید: هر کس شاه‌عبدالعظیم حسنی را زیارت کند، امام‌حسین علیه‌السلام را زیارت کرده؛ چون امر امام را زیارت کرده‌ است. رفقای‌عزیز! من هم دلم می‌خواهد شما این‌طور باشید. امر وجود مبارک حجهبن‌الحسن (عجل‌ الله‌ فرجه)، امام الانس و الجن را اطاعت کنید تا شاه‌عبدالعظیم حسنی بشوید. اطاعت یعنی‌چه؟ یعنی گناه نکنید. امام‌صادق علیه‌السلام می‌فرماید: شما عضو مایید، هر وقت گناه کردید جدا می‌شوید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

کار شیعه آن‌قدر بالا می‌گیرد که حضرت می‌فرماید: هر کس لقمه‌ای به دوست ما داد، ثواب حج واجب و عمره به‌ حساب او نوشته می‌شود. هر کس او را یاری کرد ما را یاری کرده، یا می‌فرماید: هر کس او را دوست نداشته‌باشد، دروغ می‌گوید که ما را دوست دارد. همان‌طور که شیعه، امام را قبول می‌کند، امام هم این‌همه او را احترام می‌کند. امام‌صادق علیه‌السلام می‌فرماید: شیعه‌هایمان را در دنیا پخش می‌کنیم تا به‌واسطه آن‌ها شهرها و روستاها حفظ شود. همانطور که امام‌رضا علیه‌السلام به زکریا می‌فرماید: زکریا در قم بمان تا قم به‌واسطه تو حفظ شود. شما اگر ولایت را حفظ کردی؛ یعنی چهارده‌معصوم علیهم‌السلام را حفظ کردی، خداوند تو را حفظ می‌کند. تو باید چهارده‌معصوم علیهم‌السلام را در وجودت حفظ کنی. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

کسی‌که تسلیم علی علیه‌السلام هست شیعه است، کس دیگری تسلیم علی علیه‌السلام نیست. از طرفی خداوند متعال می‌فرماید: من اعمال متقی را قبول می‌کنم؛ چون متقی تسلیم علی علیه‌السلام است. همین‌طور اصحاب‌ یمین؛ چون تسلیم علی علیه‌السلام هستند؛ چون بی‌علی علیه‌السلام اعمال قبول نیست. چرا این‌قدر شیعه احترام پیدا کرده‌است؟ چون تولی و تبری دارد. چون امام‌صادق علیه‌السلام فرمود: دین، تولی و تبری است؛ یعنی باید از دشمنان علی علیه‌السلام بدمان بیاید و از دوستان ایشان خوشمان بیاید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

این‌همه خداوند درباره امیرالمؤمنین علیه‌السلام سفارش کرده‌است، آیا تو تکذیب می‌کنی؟ چرا دنبال غیر از علی علیه‌السلام می‌روی؟ مگر عقل نداری؟ تفکر داشته‌ باش. علی علیه‌السلام هدایت است، خلق جنایت است. این‌که علی علیه‌السلام را در خانه گذاشتند و دنبال خلق رفتند، از جنایتشان بود که خدا افشایشان کرد و فرمود: مرتد و کافرند. تو دنبال چه‌کسی می‌روی؟ به آن‌ها گفته مرتد و کافرند، تو هم که امر امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام را قبول نداری، مشابه آن‌هایی. امر فرق نمی‌کند، آن‌ها در آن‌ زمان بوده‌اند، تو در این‌ زمان هستی. زمان فرق می‌کند، کم و زیاد می‌شود؛ اما امر فرق نمی‌کند. امر خدا در تمام زمانها وجود مبارک دوازده‌امام، چهارده‌معصوم علیهم‌السلام است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

شما اگر مطیع رسول‌الله هستید که پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله می‌گوید پیروی از امیرالمؤمنین علیه‌السلام بکنید. چرا از خلق پیروی می‌کنید؟ پیروی از خلق، گمراهی است؛ پیروی از علی علیه‌السلام، هدایت است. بارها گفته‌ام آیا کسی بهتر از امیرالمؤمنین علیه‌السلام سراغ دارید؟ چه‌کسی خورشید را برگردانده؟ چه‌کسی یک نفَسش افضل از عبادت ثقلین است؟ چه‌کسی یک ضربه شمشیرش از عبادت ثقلین افضل است؟ چه‌کسی هنگام مرگ، بالای سر همگان حضور دارد؟ چه‌کسی در قبر سفارش شما را به نکیر و منکر می‌کند؟ درباره چه‌کسی خدا فرموده: اگر عبادت ثقلین بکنی و امیرالمؤمنین علی را به «الیوم اکملت لکم دینکم» قبول نداشته‌ باشی تو را به‌ رو به جهنم می‌اندازم؟ [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

وعاظ محترم! گویندگان محترم! خطیب نباشید. حرفی بزنید که به‌ درد مردم بخورد. حرفی بزنید که مردم را نجات بدهد. حرفی بزنید که موجب هدایت مردم باشد؛ نه مثل آن گوینده‌ای که ده شب در مسجدی سخنرانی کرد و آخر کار، بانی مجلس مبلغ ناچیزی به او داد. پرسید: چرا؟ جواب داد: تو ده شب روی منبر روزنامه خواندی! حرف خدا و پیامبر و اسلام نزدی. به‌ جای حرف خدا و پیامبر، روی منبر روزنامه نخوانید؛ دریا در آمریکا طغیان کرده! طوفان در فلان‌جا چه کرده. اگر شما حرف خدا و پیامبر را نزنید، منبر را چوب کرده‌اید. شما باید چوب را منبر کنید، نه منبر را چوب! چون‌که حضرت‌سجاد علیه‌السلام فرمود: یزید! بروم بالای چوبها؟! چون روی منبر یزید، حرف خدا و پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله زده نمی‌شد. شما باید حرف‌های حضرت‌زهرا علیهاالسلام و امام‌زمان عجل‌الله‌ فرجه و پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله را افشا کنید، نه این‌که افشاکنِ نقل و خبر باشید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]