حضرت رقیه شهیده سر مبارک امام حسین است. وقتی حضرت زینب رفت قبری بِکَند، دید آنجا سردابهای است؛ رقیه را با همان عبا توی سردابه گذاشت. شهید که غسل و کفن نمیخواهد، لباسش کفنش است. خدا آن سردابه را برای حضرت رقیه درست کرده بود. این مثل پدرش امیرالمؤمنین علی بود. خواب دیدند که به قبر حضرت رقیه آب افتاده؛ چندین سالِ پیش بود. وقتی رفتند، دیدند عبایش کفنش است. یک یا دو شبانه روز، یک نفر او را روی دستش گرفت. این مرد هیچ احتیاجی نداشت، جنبه مغناطیسی ولایت به این مرد اثر کرد. روی دستش گرفت، تا اینکه حضرت را در قبر گذاشتند.
منبع: کتاب حضرت زینب
حضرت رقیه گفت: چه کسی مرا به این کودکی یتیم کرد؟
وقتی امام حسین شهید شد، خدا به هر کدام از اهلبیت به قدر صدها خورشید نور و عظمت داد، اینها را نمیدیدند
