مُصحف در تمام خلقت پخش شده‌ بود. حضرت‌ زهرا علیهاالسلام می‌خواست که در دنیا هم پخش بشود؛ اما دومی نگذاشت و به معاویه نوشت من زهرا را کشتم و نگذاشتم مُصحف را فاش کند. حضرت‌ زهرا علیهاالسلام به‌واسطه مُصحف و به‌واسطه حمایت از علی علیه‌السلام کشته‌ شد؛ چون اگر آن‌ را فاش می‌کرد، غاصب بودنِ آن‌ها معلوم می‌شد. یکی از خصوصیات مُصحف این‌ است که اسم شیعه‌ها و تمام وقایع تا قیام‌ قیامت در آن هست. شخصی خدمت امام‌ صادق علیه‌السلام آمد و ادعای عبادت و تقدّس کرد. حضرت آن‌ را رد کرد و فرمود: اسم تو در مُصحفِ مادرم زهرا علیهاالسلام نیست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: گنجینه]

قرآن به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله و احکام به حضرت‌ زهرا علیهاالسلام نازل‌ شد؛ واسطه وحی، امیرالمؤمنین علیه‌السلام بود. زهرای‌ عزیز مثل امام‌زمان (عجل‌الله‌فرجه) امرِ به صبر نداشت، باید افشا می‌کرد؛ اما پیامبر به امیرالمؤمنین گفت: علی‌جان! تو افشا نکن، برو حرف‌هایت را در چاه بزن. امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌فرماید: «أنا قرآن‌ الناطق، أنا کتاب‌ الله»؛ «کتاب» ولایت است، «کتاب» امیرالمؤمنین علیه‌السلام است؛ «اُمّ الکتاب» حضرت‌ زهرا علیهاالسلام و مصحف زهراست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]