رجعت در تمام خلقت پخش می‌شود، اما این خواستن فرزندان و رفقا یک حدی دارد. شما باید این‌ها را بخواهید، اما رجعت مقصدتان باشد. مقصد بالاتر از خواستن است. مقصد در گوشت و خون بشر است؛ خواستن گرفته می‌شود. الان من فرزندم را خیلی می‌خواهم، اما اگر یک‌دفعه یک‌ کاری بکند که از مقصد جدا شود، دیگر او را نمی‌خواهم. اغلب این‌ مردم احکام را فراموش کرده‌اند. مگر پسر نوح چه‌کار کرد؟ زنا کرد؟ عرق خورد؟ شراب خورد؟ رفت و با رفقای بد مشغول شد. شما هم با دنیا و اهل‌دنیا مشغولید! حالا وقتی نوح گفت: خدایا! مگر تو نگفتی که تو و اهل‌بیتت را حفظ می‌کنم؟ خطاب شد: «إنّه لیس من أهلک» و اگر او را بخواهی، جزء ظالمین هستی. آیا این آیه را فراموش کرده‌ای که همه هستی‌ات را به فرزندت می‌دهی؟ این، «إنّه لیس من أهلک» است. تو هم که او را می‌خواهی، از ظالمین هستی! [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

چرا امام‌حسین علیه‌السلام نفرین نکرد؟ اگر امام‌حسین نفرین می‌کرد، به بنی‌امیه می‌کرد، این‌ که کار صورت نمی‌دهد، [حتی اگر] بنی‌امیه هم سقط شدند؛ اما امام‌حسین حواسش پیش رجعت است که همه دنیا اصلاح شود و همه ظالمان به سزایشان برسند، نه فقط بنی‌امیه. متقی خیال امام‌حسین را هم می‌فهمد که امام مقصدش هدایت و دفاع از ولایت است. امام‌حسین فرمود: ای شمشیرها! اگر دین جدم، یعنی اگر ولایت باقی می‌ماند، به‌ من بخورید؛ یعنی من فدای ولایت می‌شوم. این عصاره حرف است. همه خلقت باید دفاع از ولایت کنند. چرا؟ اگر تمام خلقت دفاع از ولایت کنند، همه اهل‌بهشت می‌شوند. زمان رجعت همین‌طور می‌شود، دنیا بهشت می‌شود. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]