همه کارهای خدا روی نظم است. همه کارها نقش می‌بندد، عکس‌برداری می‌شود. من مبنای تلویزیون، ویدیو و ماهواره را می‌گویم. تو وقتی به آن‌ها نگاه کنی، مثل همان‌ها هستی، در دلت نقش می‌بندد، تو حالیت نیست. تو ذوقی هستی، نه عمقی. مگر موسی نبود که چوب‌ها را ابلق کرد، گوسفندها ابلق زاییدند؟ حالا اگر تو هم نگاه کنی، ابلق می‌زایی! این‌ها نقش در دل شما می‌بندد، اما شما توجه ندارید. اگر توجه داشته‌ باشی، این‌ کار را نمی‌کنی. «قلب‌ المؤمن، عرش‌ الرحمن»، قلب مؤمن، عرش خداست. عرش خدا جای دوازده‌ امام و چهارده‌ معصوم است؛ تو کجا مؤمن هستی که در قلبت تلویزیون، ویدیو و ماهواره است؟ چرا؟ تو را کنار زده. آیا نقش خارجی‌ها و بدعت‌گذار در قلبت اثر نمی‌کند؟

منبع: کتاب افشای ولایت