ای کاش ما نقش یک‌ چیز را داشته‌ باشیم، اما نقش چند چیز را داریم. اگر بخواهی امام زمان (عجل‌الله‌فرجه) را ببینی و پیشش بروی نباید نقش دنیا را داشته‌ باشی؛ آن‌وقت کارَت درست‌ است. امام زمان به کسری‌های بشر در دنیا اشاره می‌فرماید که بشر به این‌ها مبتلاست: زن، مال دنیا، جان، شهوت. این‌ها به‌ جای خود درست‌ است، اما با امر باشد. نفَسی که تو داری می‌کشی در اختیار آقا امام زمان است. باید توجه کنیم که امام زمان شما را می‌بیند، شما مبادا گناه کنی. گناه، آدم را از امام زمانش جدا می‌کند. چقدر کلاه سرمان می‌رود. ما باید حضور امر امام زمان باشیم. آن‌ها حضور چهار امام بودند، اهل‌ جهنم هستند. یک گناه کنی، جدا می‌شوی. در قیامت آدم آن‌قدر پشیمان است که پشیمانی‌اش را به تمام محشر تقسیم کنند، [به همه] می‌رسد.

منبع: کتاب افشای ولایت