اغلب مردم کسری را در نقش عبادتشان می‌بینند، نه ولایتشان. ما باید نقش ولایت داشته‌ باشیم، نه نقش عبادت. ما به نقش عبادت مغرور می‌شویم، مغرور به عبادتهایمان می‌شویم؛ این ریا می‌شود، آن‌وقت هیچ قبولی نداری. تو که مکه رفتی، زیارت رفتی، پس چرا می‌گوید اگر یکی با دین برود، ملائکه تعجب می‌کنند؟ چون شما نقش عبادت داری، نه نقش ولایت. اغلب مردم عبادتی هستند، عبادتِ بی‌ولایت؛ کسری را در نقش عبادتشان می‌بینند، نه ولایتشان. آن‌وقت عبادت‌بین می‌شویم و عبادت‌خواه می‌شویم، پیرو کسانی می‌شویم که نقش عبادتشان ظاهراً کامل است؛ یعنی مقدس‌پرست می‌شویم، نه خداپرست. مثل ابوموسی اشعری، مثل شریح‌قاضی که مردم گول عبادتشان را خوردند. کتابهایی را هم می‌خوانیم که پر از نقش‌های عبادتی است.

منبع: کتاب افشای ولایت