یک‌ روز حضرت‌ زهرا علیهاالسلام با امیرالمؤمنین علیه‌السلام نجوا داشتند. حضرت‌ زهرا فرمود: یا علی! می‌خواهی بگویم که چه‌وقت اصلاً عالَمی نبوده؟ دنیا نبوده؟ زمین نبوده؟ آسمان نبوده؟ وجودی نبوده؟ در تمام این کون و مکان چه‌وقت این‌ها وجود شدند؟ چه‌وقت آسمان را خدا خلق کرده؟ نه این آسمان، خدا آسمان‌هایی دارد، خدا کهکشان‌هایی دارد. تمام این خلقت می‌گویند علی. ما نه خدا را شناختیم، نه عظمت خدا را شناختیم، نه عالَمی را دیدیم؛ ما محدودیم. نه این‌که امیرالمؤمنین تعجب کرد که زهرای عزیز این‌جوری می‌فرماید؛ حضرت‌ زهرا می‌گوید: علی‌ جان! شما من هستی، من هم شما هستم؛ آن مطلبی را که شما می‌دانی، من هم می‌دانم؛ آن مطلبی را که من می‌دانم، شما هم می‌دانی. این دو با هم نجوا می‌کنند.

منبع: کتاب نجوا