رفقای‌ عزیز! شما باید با این حرف‌ها، نوارها و کتاب‌ها نجوا کنید. آن‌وقت به تمام آیات قرآن، حضرت‌ زهرا علیهاالسلام از شما راضی است. از نجوا دست برندارید. شما اگر با این حرف‌ها نجوا کنید، اشکتان در می‌آید. والله، این حرف‌ها فکر می‌خواهد و به شما سازندگی می‌دهد. سازندگی، فکر و عمل است. چطور؟ شما می‌خواهی خانه‌ای بسازی؛ آهن، آجر و سیمان آورده‌ای، اما بنّا نیست! این حرف‌ها هم عین همین‌ است. همه‌اش را جمع کرده‌ای، فکر و عمل نیست. حالا باید بگویی: خدایا! مرا فارغ کن، پیشامدی رخ ندهد که من را از این فکرها بیرون ببرد. خدایا! وقت به‌ من بده و مرا تنظیم کن تا روی این حرف‌ها فکر کنیم. حالا که فکر کردی، «فکر» به «ذکر» پیوند می‌خورد. امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌فرماید: «انا ذکر الله». شما به ولایت پیوند می‌خوری، ولایت هم اتصال به خداست.

منبع: کتاب نجوا