ما صاحب داریم؛ صاحب ما خداست، صاحب ما امیرالمؤمنین علیهالسلام، حضرتزهرا علیهاالسلام و امامزمان (عجلاللهفرجه) است. به امامزمان و جدش امامحسین علیهالسلام قسم، آنقدر امامزمان دوست دارد که با او نجوا کنیم، ولی ما اهل نجوا نیستیم و ارتباط نداریم. همیشه باید توی فکر باشی، وقتی از کارَت دست کشیدی، بروی با امامزمان نجوا کنی. امامزمان را به اندازه یک سلطان با وفا، با وجدان، باعاطفه، قبول داشته باشیم. شما هم [مثل آن شخص بیابانی که با تمام داراییاش از سلطان پذیرایی کرد،] اگر هستیات را به امامزمان بدهی، امامزمان هم هستیاش را به شما میدهد. ما هم باید در مقابل امامزمان بگوییم: آقا جان! ما لیاقت نداریم، به ما لیاقت بده. ما لیاقت کار ولایت را نداریم، شما به ما ولایت بده. ولایت ما را کامل کن. از کجا ولایتمان کامل میشود؟ از آنجا که پناه به امامزمان ببریم.
منبع: کتاب نجوا
