به دینم راست میگویم. اینجا بهشت است؛ یک گشایشی از بنده خدایی بکنی...
حالا عزیز من! والله، روایت داریم، میفرماید: مؤمن را، اول، وقتی دارد آدم جان میدهد، جبرئیل ظرف آب حوض کوثر را میدهد. من دیدم، من آن آب را دیدم. بعد به تو میدهد بخوری. چرا؟ آن شیطان، آن لحظه بچههایش را صدا میزند. میگوید: این دارد دینش را میبرد، ولایتش را میبرد، ببینید به آب [دینش را] میتواند میدهد؟ مؤمن یک ذره تشنهاش میشود، این ظرف را آب میکند و میآورد، [میگوید]: همچنین کن تا من آب به تو بدهم. متوجهی؟اینهایی که تواضع برای مردم کردهاند، آنجا هم همچنین میکنند، شیطان را سجده میکنند و میمیرند. [من که] تواضع نمیکنم، گم شو! حالا جبرئیل، اول آب حوض کوثر میآورد و به تو میدهد، بعد جایت را نشانت میدهد؛ بعد میگوید: اجازه میدهی؟ میخواهی بروی آنجا؟[اگر] بگویم ریا میشود؟ بشود. گفتم: من اینجا را بهتر میخواهم. اینجا میتوانم یک کارگشایی از مردم بکنم؛ حالا یا مال مردم است یا مال خودم. اگر آنجا هم میتوانم کارگشایی کنم، بیایم و گرنه نمیآیم. من اینجا را بهتر از بهشت میخواهم؛ به دینم راست میگویم. اینجا بهشت است؛ یک گشایشی از بنده خدایی بکنی
