یک مسأله دیگر هم در مورد پرداخت دیون شرعی و صدقات به مستحق وجود دارد که خیلی مهم است. چرا میگوید در صدقات، خمس و سهم امام، فطریه، و کلاً در بخششهای ما، خویشاوندان، دوستان و همسایهها بر بقیه مقدم هستند؟ چون خدا آنها را «سهم» ما قرار داده است. هرکسی در این عالم سهمی بر گردنش است. همانطور که به زن و بچه ما، کسی غیر از خود ما رسیدگی نمیکند و از غریبهها کسی توقع ندارد که کار کنند و خرج خانواده ما را بدهند، هیچکس نسبت به اقوام، دوستان و همسایههای ما، از خود ما اولیتر نیست. اگر هرکسی به نزدیکان خودش ببخشد، تمام فقرا نزدیکان داراتر از خودشان دارند، پس به همه میرسد و هیچکس بینصیب نمیماند.
منبع: کتاب سخاوت
