عضی وقتها نجوا با ولایت، ذکر است. آن ذکری که شما میگویی خیلی مهم است و حقیقت دارد. وقتیکه زهرای عزیز آمده پیش پدر بزرگوارش، میگوید: پدر جان! من خسته میشوم، یک کمکی میخواهم، (یعنی یک کلفتی داشته باشم)؛ فوراً جبرئیل نازلشد: ای رسول من! به زهرا بگو این ذکر را بگوید: سی و چهار مرتبه «اللهاکبر»، سی و سه مرتبه «الحمدلله»، سی و سه مرتبه «سبحانالله». حالا کار برایش جور میشود. ببین امر را اطاعت کرد؛ ذکر، امر است. «انا ذکر الله»، حالا ببین زهرای عزیز امر را اطاعت کرد، حالا گرفته خوابیده، گهوارهاش میجنبد، دستاسش میگردد، تسبیحش میگردد، خمیرش درست میشود، چه کسی درست میکند؟ کمک خدا درست میکند.
منبع: کتاب نجوا
