Press ESC to close

جان من! گناه که هدایت نیست، گناه ضلالت و بدبختی است...

چرا زهرای‌ عزیز به عمویش عباس راه نداد؟ مگر چه‌ کار کرده‌ بود؟ به حرف خلق رفته‌ بود. اغلب شما هم به حرف خلقید، کدامتان به حرف امر هستید؟ اگر تو به حرف امر هستی، امر به تو گفته تلویزیون بزن؟ امر به تو گفته ویدیو بزن؟ امر به تو گفته ماهواره بزن؟ امر به تو گفته به گردش برو و زنان و مردان را ببین؟ امر به تو گفته جوانان مردم بیکارند، دختران را به‌ سر کار ببری و با آن‌ها عشق کنی؟ باید بی‌دین از دنیا بروی! متقی با این حرف‌هایی که می‌زند، مانع خوشی غیر امر مردم می‌شود که به او می‌گویند حرف نزن. مگر متقی مردم را گمراه می‌کند؟ متقی مردم را هدایت می‌کند. متقی حقیقت خدا و قرآن را می‌گوید، اما خلق هدایت ظاهری می‌کند. جان من! گناه که هدایت نیست، گناه ضلالت و بدبختی است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

اهلیت، یعنی داشتن ولایت و پیروی کردن از ولایت، نه پیروی کردن از گناه و معصیت...

اهلیت، یعنی داشتن ولایت و پیروی کردن از ولایت، نه پیروی کردن از گناه و معصیت. به تو می‌گوید اگر برای عائله‌ات کار کنی، جزء شهدایی؛ خدا چقدر عائله‌ات را احترام کرده‌ است! اما وقتی از امر جدا شد، می‌گوید اهل تو نیست. اغلب مردم که در آخرالزمان بی‌دین از دنیا می‌روند، کسی را به‌ غیر از امر خدا و پیامبر می‌خواهند. تمام خواستن‌های دنیا برای مؤمن و متقی موقت است. شما باید خداپرست باشید و رجعت‌خواه، وگرنه خانه‌پرست و ماشین‌پرست و خانم‌پرستید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

انتظار رجعت مثل این‌ است که وقتی شما را دعوت کردند، دعوت دیگری را نمی‌پذیرید...

انتظار رجعت مثل این‌ است که وقتی شما را دعوت کردند، دعوت دیگری را نمی‌پذیرید. بشر باید تمام اجزای بدنش انتظار رجعت داشته‌ باشد، آن‌وقت دیگر گناه نمی‌کند. بشر باید خیلی آماده‌ باشد، وگرنه دنیا و تجدد و تماشا و سیاحت و رفیق بد، آدم را می‌برد. انسان باید اتصالش را با خدا قطع نکند. ما باید هر چیزی را در مقابل رجعت موقت بدانیم. همه این‌ها موقت است و تمام می‌شود. بخواه، اما علاقه نداشته‌ باش. باید علاقه‌ات به زمان ظهور باشد. آن‌وقت دیگر دست و پایت را جمع می‌کنی و این‌قدر ولنگ و باز نیستی، وام نمی‌گیری و این‌ کارها را نمی‌کنی. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

خدا خوشش می‌آید دوستان امیرالمؤمنین را نجات بدهد...

خدا محتاج نیست، اما یک احتیاج دارد، احتیاجش این است که دوستان امیرالمؤمنین را از این معرکه پر فعل و فساد نجات بدهد؛ خوشش می‌آید که دوستان علی را نجات بدهد. این‌قدر خدا دوست دارد، می‌گوید: اگر یک نفر را هدایت کنی، به قدری که عالَمی را هدایت کردی، ثواب به تو می‌دهم؛ اما اگر یکی از دوستان علی را گمراه کنی، گناه یک عالَم گمراه کردن را به تو می‌دهم. اگر این مطلب را قشنگ حسّ نکنید، صحیح نیست، توی هیجان می‌افتید. ببین گفتم خدا محتاج نیست، ائمه محتاج خدا هستند؛ ما باید محتاج ائمه باشیم، چون که از دریچه ولایت به ما ولایت القاء می‌شود و افشاء می‌کنیم. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

در زمان رجعت زمین مثل آسمان می‌شود، روی زمین هم گناه نمی‌شود...

درباره ائمه یک محبت داریم و یک مقصد؛ ما در رجعت به مقصدمان می‌رسیم و دیگر چیزی بالاتر از آن‌ نیست که بخواهیم به آن برسیم. الان زمین با آسمان فرق دارد، آن‌ زمان فرق ندارد. همان‌طور که در آسمان گناه نیست، در زمان رجعت هم روی زمین گناه نمی‌شود. در عالم جایی از عرش بالاتر نیست، اما آن‌ زمان عرش خدا در زمین پیاده می‌شود، تمام ائمه جمعند و مؤمن در عرش شرکت می‌کند. در رجعت، هم در حضور امام هستند و هم در امر امام. حضور امام خوب است، اما مقصد یقین به امام است. خلق نگذاشت که در این دنیا مقصد خدا عملی شود، اما در رجعت این‌ کار خواهد شد. آن‌ زمان عدالت خدا اجرا می‌شود. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

در رجعت مردم به بلوغ می‌رسند و از تکلیف رد شده‌اند و خیانت و گناه نمی‌کنند...

رجعت یعنی روح؛ در رجعت مردم به خدا و به ولایت متصل می‌شوند. چرا؟ دیگر کسی نیست که ولایت را قبول نکند. در آن‌ زمان دیگر فهم شخص کار نمی‌کند، فهم ولایی کار می‌کند؛ چون همه به ولایت و به امام‌ زمان متصلند. یعنی در رجعت مردم به بلوغ می‌رسند و از تکلیف رد شده‌اند و خیانت و گناه نمی‌کنند. به تکلیف رسیدن مهم نیست، بلوغ مهم است. کسی‌ که ولایتش کامل است و صددرصد به ولایت یقین دارد، گناه نمی‌کند؛ چنین شخصی الان در رجعت است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

ائمه انتظار دارند شما روح بشوید، روح گناه نمی‌کند، آن‌وقت بی‌محاکمه هستید...

رفقای عزیز! انتظار دارم که شما روح بشوید، روح گناه نمی‌کند. ما فردای قیامت گیر چشم، دست، پا و گوشمان هستیم؛ چرا فراموش می‌کنید؟ امام زمان روح است، زهرای عزیز روح است؛ شما باید اتصال به روح بشوید. این‌ها انتظار دارند شما روح بشوید، انتظار دارند مثل ائمه بشوید. اعضاء و جوارح، اعمال شما را ضبط می‌کنند. تو آن‌‎جا در قیامت حاشا می‌کنی، به دستت می‌گویی نگو! بترس از آن روزی که حقیقت کار می‌کند، اعضایت کارهایت را می‌گویند. ببین آقا ابوالفضل چطور با دستش حرف می‌زند! می‌گوید: تو از من باوفاتر بودی؛ پس موجودی مستقل است. شما اگر اتصال به روح بشوید، بی‌محاکمه هستید. بیایید دنبال امر بروید. سلمان، اباذر، میثم و مقداد رفتند دنبال امر؛ حالا می‌گوید: «سلمانُ مِنّا أهل البیت»، شما هم بیایید جزء اهل‌بیت بشوید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

با امامت حرف بزن، بگو یادت نرود بعد مرگمان بیایی، ما احتیاج به تو داریم...

آقا امام رضا علیه‌السلام می‌فرماید: سه جا می‌آیم حفظتان می‌کنم. باید امام رضا علیه‌السلام را دعوت کنید: آقا! بیایی، یادت نرود. یادت نمی‌رود، گناهِ من از یادت می‌برد. اول از خدا بخواه گناه مرا بیامرزد. یادت نرود، شب اول قبر بیایی، میزان بیایی، آن‌جا بیایی، ما احتیاج به تو داریم. دعا کن خدا بدی‌های ما را بیامرزد. با امامت حرف بزن. پس می‌آید [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

شما باید از هر عیبی منزه باشید، آن‌وقت یاور امام زمانید...

اگر می‌خواهید عزیز امام‌ زمان باشید و او شما را بپذیرد، باید بکر باشید و گناه نکنید. یاور امام‌ زمان بکر است و شیطان به او تصرف نکرده‌ است. گناه و نزول و بدچشمی به آدم تصرف می‌کند. اگر امر را اطاعت کنید، اعظم ولایت را دارید؛ چون همان‌طور که خدا امرش است، ولایت امرش است. شما باید از هر عیبی منزه باشید، آن‌وقت یاور امام زمانید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

رفوزه آخرتی کسی است که از ولایت و امر ائمه‌ طاهرین جداست و پیرو خلق است...

ببین شما که درس می‌خوانید، اگر رفوزه بشوید چقدر ناراحتید؟ این رفوزگی دنیاست و جبران دارد، اما رفوزه آخرتی جبران ندارد. کسی رفوزه آخرتی است که از ولایت و امر ائمه‌ طاهرین جداست و پیرو خلق است. به همه باسوادها ابلاغ می‌کنم که آیا فکر کرده‌اید که ما رفوزه ولایت نباشیم تا دستمان از بهشت و فردوس و جنات کوتاه نباشد؟ آیا غصه خورده‌اید بین شما و زهرای‌ عزیز و ائمه اطهار جدایی نیفتاده باشد؟ امام‌ صادق هم می‌فرماید: دوستان ما عضو ما هستند، اگر گناه کنند جدا می‌شوند. گناه، پیروی خلق است. شیعه، وصل به امام‌زمان است، امام‌زمان هم وصل به خداست؛ اما بقیه مردم وصل به خلقند و خلق هم وابسته به شهوت است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

منافق کسی است که اعتقاد به رجعت ندارد، امام‌زمان می‌آید گردنش را می‌زند، چه زن باشد و چه مرد...

رجعت شوخی نیست، رجعت، خلقت است؛ یعنی رجعت، خواست خلقت است. همه انتظار رجعت را می‌کشند، مگر بشری که گنهکار است. او بدبخت و بیچاره است. این‌ است که به پیشانی‌اش مُهر می‌خورد: منافق! منافق کسی است که اعتقاد به رجعت ندارد. وقتی امام‌زمان می‌آید، گردنش را می‌زند، چه زن باشد و چه مرد. زنانی که لاابالی هستند، دنبال تجدد می‌روند و امر خدا و پیامبر را اطاعت نمی‌کنند، مُهر منافق می‌خورند، مگر آن‌هایی که پایشان را جای پای حضرت‌ زهرا بگذارند؛ اما این ممکنِ غیر ممکن‌ است، چون هوا و هوس و تجدد نمی‌گذارد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

وقتی زیارت امام‌رضا می‌آیید، می‌خواهید داخل خودِ نور بیایید؛ باید توبه کنید و گناهانتان را دور بریزید...

این‌که امام‌رضا علیه‌السلام فرمود: «لا إله إلّا الله حِصنی، فَمن دَخل حِصنی أمن مِن عَذابی، بِشرطها و شُروطها و أنا مِن شُروطها» یعنی اگر خدمت من آمدید، یک شرط دارد. شرطش این‌ است که شخص، جُنُب پیش امام نیاید! یک‌وقت شما در ظاهر جُنُب نیستید، در باطن جُنُب هستید؛ وقتی‌که خدمت امام آمده‌اید، اما هنوز استغفار نکرده‌اید. خدا به موسی گفت: «فَاخلَع نَعلَیک، إنّک بِالواد المُقدّسِ طُوَی» این‌جا وادی نور است، محبت غیر خدا را از دلت بیرون کن. شما هم که زیارت امام‌رضا می‌آیید، می‌خواهید داخل خودِ نور بیایید؛ حالا که آمدید، باید توبه کنید. گناهانتان را دور بریزید و وارد نور بشوید. باید با تبرّی وارد شوید. مرد آن‌ است که وقتی به زیارت امام‌رضا یا امام‌حسین رفت، دیگر توبه‌اش را نشکند و پای تلویزیون و ویدیو و ماهواره نرود. بیایید عوض شوید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

آنها که از بهشت می‌گذرند، در رجعت می‌آیند؛ شما از تلویزیون و ویدئو و ماهواره نمی‌توانید بگذرید، می‌خواهید از بهشت بگذرید؟!...

رجعت خصوصی است، تو سنخه حضرت‌زهرا می‌شوی و او تو را می‌پذیرد. این‌ها را باید بفهمی و از بهشت بگذری و در حضور دوازده‌امام، چهارده‌معصوم بیایی. این‌جا بهشت می‌شود، به آن‌جا متصل می‌شود. اما شما از تلویزیون و ویدئو و ماهواره نمی‌توانید بگذرید، می‌خواهید از بهشت بگذرید؟! این‌ها حرف است که می‌زنید. الان به‌ من بگویید چه‌کسی مبتلا به این فساد نیست؟ امام‌زمان دارد گریه می‌کند و می‌گوید: یا جدّاه! اشک چشمم تمام شود، خون گریه می‌کنم، حالا تو ای مسلمان! پای تلویزیون کِیف می‌کنی و می‌خندی؟ تو با آن‌هایی، تو را به امام‌زمان چه؟ مارک ولایت به خودت زده‌ای، حالا سزایت این‌ است که بی‌دین از دنیا بروی. تو می‌خواهی در رجعت بیایی و یاور امام‌زمان باشی؟! سُم اسب امام‌زمان که روی زمین می‌آید، دمیده می‌شود به تمام خلقت. آن‌ها که از بهشت گذشته‌اند ندا می‌دهند: آقا جان! ما آمدیم. اصلاً بهشت بی‌علی و زهرا زشت است. کسانی‌که انفاق داشته‌اند و به‌ فکر فقرا بوده‌اند، سنخه این‌ها هستند. خوش به حالشان که در رجعت هم می‌آیند. بیایید دوست آن‌ها شویم، چون دوست متصل به آن‌هاست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

بیایید محبت دنیا را بیرون کنید تا رجعت به قلب شما ابلاغ شود...

ما دنبال معصیت و گناه و دنیا رفته‌ایم و از این حرف‌ها جدا شده‌ایم، این‌است که می‌گوید در آخرالزمان اگر یک‌نفر با دین از دنیا برود، ملائکه آسمان تعجب می‌کنند. والله ما ائمه‌طاهرین را نشناخته‌ایم. مثالی بزنم: باغی است که یک طرفش تابستانی است و طرف دیگرش زمستانی. آن‌چه که میوه بخواهی در این باغ ایجاد می‌شود، هم تابستانی و هم زمستانی. درختانش به فلک سر کشیده، یک برگ زرد در تمام این باغ نیست، نهرهایی در این باغ است از عسل و از شیر، تمام ریگ‌هایش از زمرّد و دیوارهایش از طلاست. حالا شما وارد این باغ می‌شوی و یک‌دفعه می‌بینی که مادرت آن‌جا می‌گوید آی! پهلویم، برادرت این‌جا دستش جدا شده، در طرف دیگر خواهرت دارد فریاد می‌زند، در آن‌طرف یک طفل شیرخوار داری که سرش را بریده‌اند. تو را به حضرت‌عباس، آیا می‌خواهی در این باغ بمانی یا نه؟ تو را به دینت، آیا می‌خواهی در این باغ بمانی یا نه؟ دنیا این‌طور است. بیایید محبت دنیا را بیرون کنید تا رجعت به قلب شما ابلاغ شود. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

اول روضه‌خوان امام حسین، خود خداست...

امام‌حسین علیه‌السلام مانند پدرش امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام است. هر کسی‌که مبتلا به گناه یا ترک‌اولی می‌شد، خدای تبارک و تعالی فرموده‌ بود که اگر می‌خواهید دعایتان را مستجاب کنم، مرا به پنج‌ تن علیهم‌السلام قسم دهید. آمرزش هر کسی به‌ واسطه گریه برای امام‌حسین علیه‌السلام است. آدم ابوالبشر وقتی مبتلا به ترک‌اولی شد، خدا گفت: مرا به این پنج‌ نور پاک قسم بِده. تا به اسم امام‌حسین علیه‌السلام رسید، اشک ریخت و گفت: خدایا! دلم شکست، حسین کیست؟ خدا برای آدم روضه خواند. اول روضه‌خوانِ حسین علیه‌السلام، خودِ خداست. گفت: این حسین است که در صحرای‌ کربلا کُشته می‌شود و بدنش از تشنگی تَرک تَرک می‌شود؛ تا آدم لکه اشکی برای امام‌حسین علیه‌السلام ریخت، توبه‌اش قبول شد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

امیدواری به بخشش خدا برای گناهکارانی که حبّ امیرالمؤمنین دارند، نه بدعت‌گذار...

من امیدواری به خدا دارم، می‌گویم [خدایا] همه را ببخش. یک پاره‌وقت‌ها می‌روم توی فکر خودم و خدا، می‌گویم: آن‌چه مردم به من بد کردند، من می‌بخشم؛ این‌ها که گناه کردند، این‌ها را ببخش. إن‌شاءالله امیدوارم دیگر گناه نکنید. جزء صدیقین باشید، به فکر مردم باشید. خدا به دینم، به فکر شماست؛ البته مردمی که مستحق هستند، مردمی که با امیرالمؤمنین علیه‌السلام هستند، نه با بدعت‌گذار. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

توهین به مؤمن از شرک به خدا بالاتر است...

اگر شما هم با خدا باشید، خدا افشایتان می‌کند. می‌گوید: اگر توهین به یک مؤمن کنی، خانه مرا خراب کرده‌ای. از حضرت سؤال می‌کنند: چه گناهی است که خیلی بالاست؟ حضرت می‌گوید: شرک به خدا. می‌گویند: از آن بالاتر هست؟ می‌فرماید: کَلّ بر مردم. (این آدم‌هایی که بیکارند، به این افراد بیکار پول ندهید تا بروند سرِ کار، یا یک کار برایش جور کن). از حضرت پرسیدند: از آن بالاتر چیست؟ فرمود: توهین به مؤمن از شرک به خدا بالاتر است. این مؤمن، قطره‌ای از محبت امام حسین علیه‌السلام را دارد، حالا خدای تبارک و تعالی خانه‌اش را فدای یک مؤمن می‌کند؛ فدای توهینش می‌کند، نه فدای جانش. ببین خدا چقدر ولایت را احترام می‌کند! [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

امام حسین علیه‌السلام خودش امر است، اما دارد رو به امر خدا می‌رود...

امام حسین علیه‌السلام کنار جَبَلُ‌الرَّحمه ایستاده و دعای عرفه را می‌خوانَد، دارد با خانه خدا وداع می‌کند و اشک می‌ریزد. امام حسین علیه‌السلام دارد شکرانه حق را بجا می‌آورد و می‌گوید: خدایا! من دارم رو به امر تو می‌روم، رو به کربلا می‌روم. جدّم گفته: حسین! «اُخرُج الی العراق» برو به سمت عراق! خدایا! دارم امرت را اطاعت می‌کنم. امام حسین علیه‌السلام خودش امر است؛ اما دارد رو به امر خدا می‌رود. آن‌موقعی که امام حسین علیه‌السلام حرکت کرد، عقیده ولایتی‌ام این است: حَجَر گفت لبیک، منا گفت لبیک، حِجر اسماعیل گفت لبیک، تمام انبیاء که آن‌جا هستند، گفتند لبیک، کوه‌ها گفتند لبیک، تمام مکه گفت لبیک. امام دلش می‌خواهد مردم بگویند لبیک که اتصال به ولایت باشند، نه به عبادت؛ وگرنه او که احتیاج ندارد، می‌خواهد تو را نجات بدهد. امام تو را می‌خواهد مثل خودش بکند؛ اما شما به امام می‌گویید بیا مثل ما بشو! امام حسین علیه‌السلام دعای عرفه را خواند و با خانه خدا وداع کرد، ما هم باید با گناه، معصیت و نافرمانی خدا، با این حرف‌های موهوم وداع کنیم و رو به امر خدا برویم. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

اگر شما حمایت از ولایت کردید، دارید پاسخ به امر خدا می‌دهید...

آن‌شخص [گنه‌کار] که امیرالمؤمنین علیه‌السلام درباره‌اش گفت بروید او را عقابش کنید، تا رفتند، خدا گفت: او را برگردانید! برگرداندند. هیچ‌کس مطابق خدا حمایت از ولایت نمی‌کند. اگر شما حمایت از ولایت کردید، دارید پاسخ به امر خدا می‌دهید. این شخص بس که نافرمانی خدا را کرده، امیرالمؤمنین می‌گوید ببرید عقابش کنید. خدا می‌گوید من که خدا هستم، می‌گویم برگردانید او را! من کسی هستم که علی علیه‌السلام را به‌ وجود آورده‌ام، می‌گویم برگردان او را! برمی‌گردانند. حالا خدا می‌بیند او با تمام گناهانش، محبت علی علیه‌السلام دارد، می‌گوید او را برگردان! من نصف شب گریه می‌کنم، می‌گویم: خدا! من هم از آن‌هایی باشم که تو بگویی برگردان او را. لااقل از آن‌ها باشیم که به‌ واسطه ولایت، خدا کمکمان کند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

پیام امام رضا به دوستان اهل‌بیت: همدیگر را ندرید که به شفاعت ما نمی‌رسید...

شما هنوز دنبال خلق هستید، چون فهم ندارید. فهم، یعنی فهمیدن دین، که از دنیا گذشتن و گناه نکردن است، سخاوت و آبروی دیگران را نریختن است. امام‌رضا علیه‌السلام به دعبل خُزاعی [یا عبدالعظیم حسنی] فرمود: پیامی به تو می‌دهم، به دوستان ما بگو: «اگر همدیگر را بدرید، به شفاعت ما نمی‌رسید». دریدن، یعنی از حرف نگذشتن، بُخل داشتن و گذشت نداشتن. رفقا! با یکدیگر محبت داشته‌ باشید. از امام‌رضا علیه‌السلام خواستم: اهل‌جلسه محبت‌آمیز باشند و تفرقه بین آن‌ها نباشد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام رضا]

تو هدایت هستی، خودت گمراه می‌شوی...

این‌ که می‌گویی خدایا ما را هدایت کن، [خدا] هدایت‌کننده گذاشته توی تو. تو هدایت هستی، خودت گمراه می‌شوی، خیانت می‌کنی. تو خودت داری می‌روی آن طرف، خودت غِش در معامله می‌کنی، دزدی می‌کنی، زمین مردم را می‌گیری؛ از هدایت خودت را جدا نکن. وقتی در هدایت هستی، دیگر چیزِ بد از تو صادر نمی‌شود. باید شکرانه کنی و همیشه از خدا بخواهی که از تو نگیرد. حالا این شخص باید مواظب باشد گناه نکند. این آدم دل خدا را خوش کرده که حسین علیه‌السلام را می‌خواهد، زهرا علیهاالسلام را می‌خواهد، اطاعت می‌کند، مطیع هم هست؛ مانند اصحاب امام حسین علیه‌السلام. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

آمادگی هل من ناصر خدا و امام زمان را داشته باشید...

شما باید آمادگی «هل من ناصر» خدا را داشته‌ باشید، آمادگی «هل من ناصر» امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) را داشته‌ باشید؛ اگر یک روزی امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) آمد، باید بدوی. «انتظار الفرج» یعنی انتظار ندای امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) را داشته‌ باشید. آن‌وقت دیگر کاری به‌ دنیا نداری، کاری به گناه‌ نداری، انتظار لهو و لعب نداری، به تلویزیون کاری نداری. آن‌ هم مرد می‌خواهد که این‌جور باشد. حالا تازه امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) که می‌آید، یاوران امام‌ زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) از او میراث [انبیاء را] می‌خواهند [نشان بدهد]. یقینی که توی تو هست، آن میراث است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: امام زمان]

بیایید از این حرف‌ها قدردانی کنید و بهشت بروید...

رفقای‌عزیز! همه این حرف‌ها باید با یقین خوانده شود و الّا حرف لوث می‌شود. ما باید یقین به ولایت داشته‌ باشیم، نه فقط حرف ولایت بزنیم؛ اما بعضی‌ها این‌را سرسری می‌گیرند. اصل یقین است. کجا یقین نداری؟ آن‌ موقع‌ که گناه می‌کنی، خدا که گناه را قبول نمی‌کند. اصحاب‌ یمین گناه نمی‌کنند، من انتظار دارم همه‌ شما این‌جوری باشید. زبانی که علی علیه‌السلام دارد، «لا اله الا الله، محمد رسول‌الله، علی‌ولی‌الله» می‌گوید و این حرف‌ها از آن بروز می‌کند؛ اما اگر علی علیه‌السلام نداشته‌ باشی، از تو خلق و پیروی خلق بروز می‌کند. بیا تولید تو ولایت باشد. رفقای‌عزیز! بیایید از این حرف‌ها قدردانی کنید و بهشت بروید. تمام این‌ها با روایت و حدیث صحیح مطابق است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

ثواب بی‌ولایت ثواب نیست، گناه است...

به حضرت‌عباس، آن‌ را که باید بگویم، نمی‌توانم بگویم. دور این حرف‌ها پر می‌زنم، چون کسی را نمی‌بینم که بپذیرد. چرا؟ همه‌جا می‌روید و می‌خواهید ثواب کنید. آخر ثواب بی‌ولایت که ثواب نیست، گناه است. روح ثواب، علی‌بن‌ابی‌طالب علیه‌السلام است. روح ثواب، امام‌حسین علیه‌السلام و زهرای‌ عزیز علیهاالسلام است. تو اعمالت روح ندارد. چرا؟ گناه می‌کنی. ائمه با گناه مخالفند؛ اما با سخاوت موافقند. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

علی خواستن، مافوق تمام خلقت را خواستن است...

ما اسماً ولایت داریم، نه رسماً! علی علیه‌السلام خواستن مگر شوخی است؟ علی خواستن، مافوق تمام خلقت را خواستن است. مگر علی خواستن این‌ است که تو علی، علی کنی؟ علی خواستن، آخرت خواستن است. علی خواستن، امر خدا را اجرا کردن است. علی خواستن، امر رسول‌الله صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله را یقین کردن است. علی خواستن، «هل من ناصر» خدا را قبول‌ کردن است. علی خواستن، ناله‌های حضرت‌زهرا علیهاالسلام را فراموش‌ نکردن است؛ جسارت به امیرالمؤمنین علیه‌السلام را فراموش‌ نکردن است. دائم باید توی این حرف‌ها باشی، آن‌وقت فرصتی نداری به‌ جای دیگر نگاه کنی. علی شناختن نشانی دارد: یکی باید سخی باشی، یکی باید دنبال خلق نروی، یکی باید تسلیم امر باشی و گناه نکنی. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

اگر از خطر آخرالزمان آگاه باشید، گناه نمی‌کنید...

شما باید از خطر آخرالزمان مطّلع باشید. اگر بخواهید از این خطر حفظ باشید و دینتان محفوظ باشد و خدا و امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) از شما راضی باشند، محکم پِی کارتان باشید؛ اما از کارتان که فارغ شدید، با این کتاب‌ها و حرف‌ها نجوا کنید. اگر از خطر آخرالزمان آگاه باشید، گناه نمی‌کنید. خدا حاج‌میرزا ابوالفضل زاهد را رحمت کند. در تفسیر قرآنش می‌گفت: فوتی که به آتش می‌کنی، از تو سؤال می‌کنند که برای چه این‌کار را کرده‌ای؟ شما آن‌جا اقرار می‌کنی که چه‌کسی دنبال من بوده که همه کارهای مرا بررسی کرده‌ است؟ اگر شما این‌طور مطّلع باشید که گناه نمی‌کنید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

به غیر از خدا و ولایت کسی به شیطان زور نیست...

تو اگر واقعاً بخواهی دینت را حفظ کنی، خدای تبارک و تعالی حفظت می‌کند و کمک برایت می‌فرستد. حمایت‌کن پیدا می‌کنی. کس دیگری به‌ غیر از خدا و ولایت، به شیطان زور نیست. اگر تو در پناه ولایت آمدی، او شیطان و گناه را از شما دور می‌کند. من دلم می‌خواهد شما انسان کامل شوید. انسان کامل احتیاج به هیچ‌چیز و هیچ‌کجا ندارد؛ فقط احتیاج به خدا و امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) دارد، احتیاج به بیتوته‌ شب دارد. کدامتان بیتوته‌ شب دارید؟ بیایید توبه کنید و وارد امر ولایت شوید، نه وارد امر خلق. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

دوست علی علیه‌السلام، باید به تمام گناهان نامحرم باشد...

چرا پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله می‌فرماید: «سلمان منا اهل‌البیت»؟ یعنی شما می‌توانید آن‌قدر ترقی کنید که جزء اهل‌بیت شوید. پس چرا جزء گناه می‌شوید؟ چرا جزء بدعت‌گذار می‌شوید؟ چرا سرپیچی می‌کنید؟ دنیا می‌گذرد. شما اگر این‌جا عضو این‌ها شدی، آن‌جا هم عضو هستی. بی‌جهت که خدا به سلمان سلام نمی‌رساند. به‌ دینم، والله، دلم می‌خواهد شما همه سلام‌الله‌ علیه شوید، من که مقصد دیگری ندارم. من چه احتیاجی به شما دارم؟ شما اگر می‌خواهید به زهرا علیهاالسلام محرم شوید، باید دوست‌ علی علیه‌السلام باشید، نه دشمن علی علیه‌السلام. دوست‌ علی علیه‌السلام باید به تمام گناهان نامحرم باشد، آن‌وقت فاطمه‌زهرا علیهاالسلام شما را می‌پذیرد. هر چیزی موفقیت می‌خواهد. توفیق گناه نکردن، امر امام‌زمان (عجل‌ الله‌ فرجه) را اطاعت‌ کردن است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

شرط قبولی عبادت، ولایت داشتن است و شرط قبولی ولایت، اطاعت کردن است...

قبولی عبادت، ولایت [داشتن] است و قبولی ولایت، اطاعت [کردن] است. حالا شیعه باید فرمان امام را ببرد، برای خودش مصداق درست نکند. شاه‌عبدالعظیم حسنی خدمت امام‌هادی علیه‌السلام می‌گوید: واجبات را بجا می‌آورم و ترک محرّمات می‌کنم. اگر شما که امام و حجّت من هستی، امر کنی سیبی یا اناری نصفش حلال است و نصفش حرام، نیمه حلالش را می‌خورم و نیمه حرامش را دور می‌اندازم. پس از این، با همین عقیده کنار رفت. چرا؟ چون او به‌ غیر از امام، کسی را واجب‌الاطاعه نمی‌بیند؛ حجت‌خدا را واجب‌الاطاعه می‌داند. حالا خدا به او عظمت می‌دهد. [حضرت] می‌فرماید: هر کس شاه‌عبدالعظیم حسنی را زیارت کند، امام‌حسین علیه‌السلام را زیارت کرده؛ چون امر امام را زیارت کرده‌ است. رفقای‌عزیز! من هم دلم می‌خواهد شما این‌طور باشید. امر وجود مبارک حجهبن‌الحسن (عجل‌ الله‌ فرجه)، امام الانس و الجن را اطاعت کنید تا شاه‌عبدالعظیم حسنی بشوید. اطاعت یعنی‌چه؟ یعنی گناه نکنید. امام‌صادق علیه‌السلام می‌فرماید: شما عضو مایید، هر وقت گناه کردید جدا می‌شوید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: ترجمه احکام]

انتظار الفرج، افضل العباده...

گناه، پیروی خلق است. شیعه، وصل به امام زمان است، امام زمان هم وصل به خداست؛ اما بقیه مردم وصل به خلقند و خلق هم وابسته به شهوت است. انتظار الفرج، افضل العباده؛ یعنی باید انتظار چنین روزی را بکشیم که حتی یک کافر هم روی زمین نباشد و همه بگویند: «لا اله الا الله، محمد رسول الله، علی ولی الله، امام زمان حجه الله» و آن روز رجعت است! امروز مردم آزادند که به هر کس بگویند خدا، به هر کس بگویند پیامبر، به هر کس بگویند اولو الامر؛ اما امام زمان این آزادی را از آنها می‌گیرد و یک دین واحد می‌شود. خدا می‌داند چه خبر می‌شود! یک قدری طول می‌کشد تا همه دنیا اصلاح شود.