Press ESC to close

عالَم فدای شیعه است؛ دیدن مؤمن یعنی این...

خدا به آسمان گفته باران ببار؛ به هوا می‌گوید باش، مسمومیت را ببر؛ افعی‌ها زهر جو هوا را می‌کشند که تو سالم باشی؛ فلک گردش می‌کند و ستاره‌های آسمان می‌درخشند که تو راحت باشی؛ به دریا می‌گوید آرام باش، چون اگر انفجار کند چیزی باقی نمی‌ماند؛ ماهی‌ها مال شماست؛ میوه‌های درختان برای شما به‌ وجود می‌آیند، کوه‌ها ذخیره‌های شما، زمین آرام و مسخر شماست؛ تمام عالم فدای شماست، اما انسان باشیم. عالَم فدای شیعه است؛ دیدن مؤمن یعنی این. من این‌ را می‌بینم، اما شما نمی‌بینید و کفران می‌کنید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

در زمان رجعت زمین مثل آسمان می‌شود، روی زمین هم گناه نمی‌شود...

درباره ائمه یک محبت داریم و یک مقصد؛ ما در رجعت به مقصدمان می‌رسیم و دیگر چیزی بالاتر از آن‌ نیست که بخواهیم به آن برسیم. الان زمین با آسمان فرق دارد، آن‌ زمان فرق ندارد. همان‌طور که در آسمان گناه نیست، در زمان رجعت هم روی زمین گناه نمی‌شود. در عالم جایی از عرش بالاتر نیست، اما آن‌ زمان عرش خدا در زمین پیاده می‌شود، تمام ائمه جمعند و مؤمن در عرش شرکت می‌کند. در رجعت، هم در حضور امام هستند و هم در امر امام. حضور امام خوب است، اما مقصد یقین به امام است. خلق نگذاشت که در این دنیا مقصد خدا عملی شود، اما در رجعت این‌ کار خواهد شد. آن‌ زمان عدالت خدا اجرا می‌شود. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: رجعت]

رحمتی که از پیامبر صادر می‌شود، محبت امیرالمؤمنین است...

خدا به عیسی فرمود: ای عیسی! به عزت و جلالم، نور آسمان‌ها و زمین به‌ واسطه علی علیه‌السلام است. پس همه آسمان‌ها و زمین باید نقش علی علیه‌السلام را داشته‌ باشند. ولایت، رحمت به کل خلقت است، همه باید نقش ولایت را داشته‌ باشند. به پیامبر می‌فرمایند «رحمه للعالمین»؛ ولایتِ پیامبر به عالَم، رحمت است. پیامبر، ولایت را به عالَم می‌رساند. رحمتی که از پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله صادر می‌شود، محبت امیرالمؤمنین علیه‌السلام است. صادرات پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله، محبت علی علیه‌السلام است. حالا خدا به پیامبر می‌فرماید «اشرف‌ مخلوقات»؛ کسی مثل پیامبر نیست، چون پیامبر ولایتش کامل است. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: افشای ولایت]

مصیبت سایر ائمه جهانی بود، مصیبت امام‌حسین خلقتی بود و هست...

تمام ائمه علیهم‌السلام تا حتی امیرالمؤمنین علیه‌السلام، تا حتی فاطمه‌ زهرا علیهاالسلام، تا حتی پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله، شهید شدنشان به کلّ خلقت ابلاغ نشد، فقط شهادت امام‌حسین علیه‌السلام ابلاغ شد. مصیبت ائمه علیهم‌السلام جهانی بود، مصیبت امام‌حسین علیه‌السلام خلقتی بود و هست. ملائکه‌ها دارند گریه می‌کنند، ریگ و سنگ و درخت، عرش و فرش، همه گریه می‌کنند، تمام باید به امام‌حسین علیه‌السلام پناه بیاورند. مصیبت امام‌حسین علیه‌السلام به تمام خلقت، به هفت‌ طبقه آسمان اثر کرده‌است، همه عزادار امام‌حسینند، از بس این مصیبت مهم است! بهشت همه‌اش سُرور است، اصلاً غم در آن‌ نیست، اما برای امام‌حسین علیه‌السلام گریه می‌کند، می‌خواهد با تمام خلقت هماهنگ باشد. خدا هم به بهشت قول داد که دوستان حسینم را در بغلت می‌آورم. اگر شما هم گریه واقعی برای امام‌حسین علیه‌السلام بکنید، از هفتاد هزار نفرِ گمراه جدا شده‌اید. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: جامع ولایت]

خدا اطلاعیه نازل می‌کند: «یا ثارَ الله و ابن ثاره»، در تمام خلقت خون خدا امیرالمؤمنین و امام حسین هستند، سومی هم ندارد...

ما حسین داریم، تمام خلقت را داریم، چون تمام خلقت برای امام حسین علیه‌السلام گریه کرده. تمام خلقت می‌گوید: حسین! آسمان‌ها می‌گویند: حسین! نه این آسمان، خدا آسمان‌هایی دارد، به دینم همه می‌گویند: حسین! یا می‌گویند: علی! روح به آن‌ها دمیده می‌شود. از دو چیز هیچ قدرتی سر در نمی‌کند: یکی امیرالمؤمنین علیه‌السلام، یکی عاشورا. خدا اطلاعیه نازل می‌کند، رهبر گذاشته برای شما، مدیرعامل گذاشته برای شما؛ می‌گوید: «یا ثارَ الله و ابن ثاره»، ای خون خدا! پسر خون خدا! در تمام خلقت سومی هم ندارد. اگر کسی خون نداشته باشد، از بین می‌رود. خیلی بالا برده! می‌گوید خون من است، یعنی اگر حسین علیه‌السلام نباشد، من نیستم. حیات من حسین علیه‌السلام است. این خون امام حسین علیه‌السلام می‌جوشد در تمام خلقت؛ تو می‌روی خون خدا را می‌ریزی؟ یا این‌که خدا می‌گوید: علی بن ابی طالب علیه‌السلام مقصد من است. دنبال چه مقصدی می‌گردی؟ [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

آسمان، عرش، فرش، بهشت، بی‌مهر علی جهنمند...

اگر مِهر علی علیه‌السلام نباشد، خلقت به درد نمی‌خورد. اگر آسمان، عرش، فرش، بهشت، مِهر علی علیه‌السلام نداشته باشند، جهنمند. جنات، فردوس، آسمان‌ها، زمین، مَلَک، باید مِهر علی علیه‌السلام داشته باشند. تو چه می‌گویی؟ائمه طاهرین علیهم‌السلام را خدا، معرفیِ جنات به شما کرده، [یعنی در حدی که بشناسید و بهشت بروید]، نه معرفی حقیقت آن‌ها. اگر علی علیه‌السلام را صد درصد قبول کنی، خودت معراج هستی. آن کتاب‌ها که به کُرات می‌رود [قطار شتری که بارشان فضایل امیرالمؤمنین بود و پیامبر در معراج دید]، اراده خداست؛ امیرالمؤمنین علیه‌السلام چیست؟ مقصد خداست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

امیرالمؤمنین باید به تمام خلقت بدمد، وگرنه از کار می‌افتد...

همان‌طور که خدا نامحدود است، علی علیه‌السلام نامحدود است. علی علیه‌السلام جا ندارد، ولایت در تمام خلقت هست. خلقت کوچک‌تر از آن است که علی علیه‌السلام در جایی سکونت کند. علی علیه‌السلام سکونت ندارد، سکونت می‌دهد. علی علیه السلام در هر عالَمی قدم‌رنجه می‌فرماید، چون آن عالَم باید قرار داشته باشد، پابرجا باشد به وجه علی علیه‌السلام، وگرنه عالم بهم می‌ریزد. پیامبر صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله با بُراق به معراج رفت. تمام وسیله‌ها باید به توسط علی علیه‌السلام باشد، خلقتِ آسمان به توسط علی علیه‌السلام است، جبرئیل به توسط اسم علی علیه‌السلام که بر بالش نوشته شده است، می‌پرد. تمام خلقت که دارد زندگی می‌کند، باید امیرالمؤمنین به آن بدمد وگرنه از کار می‌افتد. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]

امیرالمؤمنین، نور تمام زمین و آسمان‌هاست...

علی علیه‌السلام در هر جایی هست؛ یعنی جایی نیست که علی علیه‌السلام نباشد. در هفت طبق آسمان هم هست، امیرالمؤمنین علیه‌السلام در تمام خلقت حضور دارد. نور تمام زمین و آسمان‌ها علی علیه‌السلام است. نور باید از جایی تجلی شود، پس علی علیه‌السلام هست که نور تجلی می‌شود. حالا شناختید علی علیه‌السلام را؟ خدا در همه جا، برای امیرالمؤمنین علیه‌السلام تصرف کرده، خانه‌اش را گذاشت در اختیار علی علیه‌السلام. اصلاً اسم علی علیه‌السلام کارگشاست، چون اسم علی علیه‌السلام، اسم خداست؛ خود علی علیه‌السلام مثل خداست، چون امر خداست. ولایت در تمام این خلقت یک گردشی می‌کند، علی علیه‌السلام در هر خلقتی پا می‌گذارد، گردش می‌کند، چون آن خلقت به واسطه علی علیه‌السلام پابرجاست. [پایگاه ولایت حضرت علی و حضرت زهرا: عارف ولایت]