تو باید دلت درِ علی باشد، کسی را در آن راه ندهی. تو این‌قدر در دلت کسی را راه داده‌ای که دیگر در آن‌ جایی نیست! کوشش کنید دلتان به ولایت وصل باشد، یکی هم به متقی وصل باشد؛ او وصل به ماوراء، وصل به آسمان و وصل به عرش خداست. من از آمدن شما تعجب نمی‌کنم، از نرفتنتان تعجب می‌کنم که چرا نمی‌روید؟ ماندن خیلی مهم است، مگر خود ولایت شما را نگه‌ دارد. شما متقی را حق‌بین و حق‌گو نمی‌دانید. تمام بدبختی‌تان این است که تشنه مردم، ریاست، کیاست، تماشا و عزت هستید، نه تشنه ولایت.

منبع: کتاب احکام ولایت