من خواهشم از خدا این‌ بود که سگِ درِ خانه ائمه بشوم، سگ دله نباشم که حواسم پیش خلق باشد. شما باید بخواهید سگِ درِ خانه ولایت باشید. عزیزان من! اگر این‌طوری باشید، والله آن‌ها شما را در آغوش می‌گیرند. مگر ممکن است امیرالمؤمنین علیه‌السلام شیعه‌اش را سگِ درِ خانه‌اش کند؟ امیرالمؤمنین تو را در آغوش می‌گیرد و ولایت را درونت می‌ریزد؛ آن‌وقت آسمان و زمین، عرش و فرش، دیگر پیش تو چیزی نیست، مثل یک‌ چیز موهومی است. چنان ولایت در قلبت تجلّی می‌کند که آنچه که هست، در نزدت کوچک می‌شود، همه آن‌ها را بلد می‌شوی؛ امام تصرف خلقتی به تو می‌کند، نه تصرف دنیایی.

منبع: کتاب احکام ولایت