مطلق کسی است که جانش را فدای امامش کند. در تمام روی زمین، مطلق، اصحاب امامحسین هستند که جانشان را فدا کردند. حالا خدا به اینها عنایت کرد؛ چونکه اگر اینجا در دنیا بودند به ماوراء نمیرسیدند، حالا که شهید شدند به ماوراء رسیدند. امامحسین علیهالسلام به اینها عنایت کرد، شهید شدند و زودتر به جایگاهشان رسیدند. حالا ببین چه لذتی میبرند؛ امام، شب عاشورا جلوهای کرد، جای آنها را نشانشان داد، حوریههایشان را به آنها نشان داد؛ اما سرهایشان را زیر انداختند، مثل اینکه نامحرم دیدهاند. امامحسین دید اینها یک چیز دیگری میخواهند، یکدفعه جلوهای دیگر کرد، دیدند امامحسین دارد میرود، اینها هم دنبال امامحسیناند؛ یعنی به ولایت اتصال شدند، آنوقت با یکدیگر شوخی میکردند.
منبع: کتاب حر
اصحاب امام حسین اگر شهید هم نمیشدند، جزء شهدا بودند. چون حاضر شدند جانشان را فدا کنند
ما باید افتخارِ فدا شدن برای بقاء داشته باشیم
