حیوان حرف می‌زند؛ انسان، حسین علیه‌السلام را می‌کشد

وقتی امام‌ زمان بیاید، روی دو چیز خیلی تکیه دارد. یکی آن‌ است که می‌گوید: یا جدّاه! فراموش نمی‌کنم وقتی اسب بی‌صاحبت، دمِ خیمه‌ها آمد، یک‌وقت صدا زد: «الظلیمه، الظلیمه»، همه از خیمه بیرون ریختند. حیوان دارد حرف می‌زند؛ انسان، حسین علیه‌السلام را می‌کشد. مقدسها حسینِ ما را کشتند. چه‌ کسی حسین علیه‌السلام را کشت؟ انگلیسی‌ها؟ آمریکایی؟ یا مقدسها؟ یکی هم می‌گوید: فراموش نمی‌کنم آن‌ موقعی‌ که به خانه مادرم هجوم آوردند؛ اصلاً رحم نکردند، بچه‌اش زیر پای مسلمانها رفت. می‌گوید: چرا به‌ هم پیوستید، قلب مادرم را شکستید؟ مگر این حرف‌ها تمامی دارد؟ این حرف‌ها در جوّ خلقت هست تا امام‌ زمان بیاید و احقاق حق کند.
منبع: کتاب کمال کل کمال