روایت: لزوم داشتن تولی و تبری همزمان شیعیان و محبان اهلبیت
عَنْ إِسْمَاعِيلَ الْجُعْفِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِيجَعْفَرٍ علیهالسلام رَجُلٌ يُحِبُّ أَمِيرَالْمُؤْمِنِينَ علیهالسلام وَ لَا يَبْرَأُ مِنْ عَدُوِّهِ وَ يَقُولُ هُوَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّنْ خَالَفَهُ. فَقَالَ: هَذَا مُخَلِّطٌ وَ هُوَ عَدُوٌّ، لَا تُصَلِّ خَلْفَهُ وَ لَا كَرَامَةَ إِلَّا أَنْ تَتَّقِيَهُ.
اسماعيل جعفی میگوید: به امام باقر علیهالسلام عرض كردم شخصی است که امیرالمؤمنین علیهالسلام را دوست مىدارد ولی از دشمن او تبری نمیجوید و میگوید امیرالمؤمنین علیهالسلام نزد من از مخالفینش محبوبتر است. حضرت فرمود: چنین شخصی آشفته حال است و دشمن محسوب میشود، پشت سر او نماز نخوان که او کرامتی ندارد مگر اینکه از او بترسی و مجبور به تقیه باشی.
تهذیب الاحکام، ج۳، ص۲۸
قال الرضا علیهالسلام: شِيعَتُنا الْمُسَلِّمُونَ لِأمْرِنا، الْآخِذُونَ بِقَولِنا، الْمُخالِفُونَ لِأعْدائِنا، فَمَنْ لَمْ يَکنْ کذالِک فَلَيْسَ مِنّا.
امام رضا علیهالسلام میفرماید: شيعيان ما تسلیم امر ما هستند، به قول ما گردن مینهند و با دشمنان ما مخالف هستند، پس کسی که اين چنين نباشد او از ما نيست.
وسائل الشيعه، ج۱۸، ص۸۳
اَلْإِمَامُ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِالسلام: مَنْ اَرادَ أنْ یعْلَمَ حُبَّنا فَلْیمْتَحِنْ قَلْبَهُ، فَاِنْ شاَرَکَ فِیحُبِّنا حُبَّ عَدُوِّنا فَلَیسَ مِنّا وَ لَسْنا مِنْهُ.
امام باقر علیهالسلام: اگر کسی بخواهد بداند که حب ما را دارد یا نه قلبش را بسنجد، پس اگر در محبت ما محبت دشمنان ما را هم شریک کرده او از ما نیست و ما هم از او نیستیم.
بحارالانوار، ج ٢٧، ص ۵١
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ بْنِ اَلْوَلِيدِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحَسَنِ اَلصَّفَّارِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ عَنِ اِبْنِ فَضَّالٍ قَالَ سَمِعْتُ اَلرِّضَا صَلَوَاتُ اَللهِ عَلَيْهِ يَقُولُ: مَنْ وَاصَلَ لَنَا قَاطِعاً أَوْ قَطَعَ لَنَا وَاصِلاً أَوْ مَدَحَ لَنَا عَائِباً أَوْ أَكْرَمَ لَنَا مُخَالِفاً فَلَيْسَ مِنَّا وَ لَسْنَا مِنْهُ.
ابن فضال گوید از امام رضا علیهالسلام شنیدم که میفرمود: هر كس به كسى كه از ما بريده است بپيوندد يا با كسى كه به ما پيوسته است قطع رابطه نمايد يا مدح و ستايش از كسى كند كه بر ما عيب مىگيرد يا گرامى بدارد كسى را كه با ما مخالف است، از ما نيست و ما هم از او نيستيم.
صفات الشیعة، ج۱، ص۷
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى بْنِ اَلْمُتَوَكِّلِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْخَزَّازِ قَالَ: سَمِعْتُ اَلرِّضَا عَلَيْهِاَلسَّلاَمُ يَقُولُ: إِنَّ مِمَّنْ يَنْتَحِلُ مَوَدَّتَنَا أَهْلَاَلْبَيْتِ، مَنْ هُوَ أَشَدُّ فِتْنَةً عَلَى شِيعَتِنَا مِنَ اَلدَّجَّالِ، فَقُلْتُ: بِمَاذَا؟ قَالَ: بِمُوَالاَةِ أَعْدَائِنَا وَ مُعَادَاةِ أَوْلِيَائِنَا، إِنَّهُ إِذَا كَانَ كَذَلِكَ اِخْتَلَطَ اَلْحَقُّ بِالْبَاطِلِ وَ اِشْتَبَهَ اَلْأَمْرُ فَلَمْ يُعْرَفْ مُؤْمِنٌ مِنْ مُنَافِقٍ.
امام رضا علیهالسلام: هـمانا از کـسانی که مدعی مودت ما اهلبیت هستند، کسی هست که فتنهاش برای شیعیان مـا از دجـال شـدیدتر است. عرض کردم: برای چه؟ فرمود: به خاطر دوستی با دشمنان ما و دشمنی با دوستان ما. چـون چـنین شد، حق با باطل آمیخته میشود و امر مشتبه میشود و مؤمن از منافق بازشناخته نمیشود.
وسائل الشیعه، ج ۱۶، ص ۱۷۹، ح ۲۱۲۸۹
رُوِيَ أَنَّ رَجُلاً قَدِمَ عَلَی أَمِيرِالمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِالسَّلاَمُ، فَقَالَ لَهُ: يَا أَمِيرَالمُؤْمِنِينَ! أَنَا أُحِبُّكَ وَ أُحِبُّ فُلاَناً وَ سَمَّی بَعْضَ أَعْدَائِهِ، فَقَالَ عَلَيْهِالسَّلاَمُ: أَمَّا الآنَ فَأَنْتَ أَعْوَرُ، فَإِمَّا أَنْ تَعْمَی وَ إِمَّا أَنْ تُبْصِرَ.
در کتاب انس عالم صفوانی آمده که مردی به طرف اميرالمؤمنين عليهالسّلام آمد و به ایشان گفت: يا اميرالمؤمنين! من تو را دوست دارم و فلانی را هم دوست دارم و يكی از دشمنان حضرت را نام برد. حضرت فرمود: اكنون تو يک چشم نابینا داری، پس يا کامل كور باش يا بينا.
السرائر، ج۳، ص۶۳۹ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهمالسلام، ج۲۷، ص۵۸ و التعجب من أغلاط العامة فی مسألة الإمامة، ج۱، ص۱۱۲
عَنْ سَلَّامِ بْنِ سَعِيدٍ المَخْزُومِيِّ عَنْ أَبِيجَعْفَرٍ عَلَيْهِالسَّلاَمُ قَالَ: ثَلاَثَةٌ لاَ يُصْعَدُ عَمَلُهُمْ إِلَى السَّمَاءِ وَ لاَ يُقْبَلُ مِنْهُمْ عَمَلٌ: مَنْ مَاتَ وَ لَنَا أَهْلَالبَيْتِ فِي قَلْبِهِ بُغْضٌ، وَ مَنْ تَوَلَّى عَدُوَّنَا وَ تَرَكَ وَلاَيَتَنَا، وَ مَنْ تَوَلَّى أَبَابَكْرٍ وَ عُمَرَ.
امام باقر علیهالسلام فرمود: سه کس هستند که عملشان به آسمان بالا برده نمیشود و هیچ عملی از آنها قبول نمیشود: هر کس بمیرد و در قلبش دشمنی ما اهلبیت باشد، و هر کس دشمن ما را ولی قرار دهد و ولایت ما را ترک کند، و هر کس ابوبکر و عمر را دوست بدارد.
تقریب المعارف، ج۱، ص۲۴۷
أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بنِ الهَيْثَمِ العِجْلِيُّ وَ أَحْمَدُ بْنُ الحَسَنِ القَطَّانُ وَ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ السِّنَانِيُّ وَ الحُسَيْنُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ هِشَامٍ المُكَتِّبُ وَ عَبْدُالله بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّائِغُ وَ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِالله الوَرَّاقُ عن أَبُوالعَبَّاسِ أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَی بْنِ زَكَرِيَّا القَطَّانُ عن بَكْرُ بْنُ عَبْدِالله بْنِ حَبِيبٍ عن تَمِيمُ بْنُ بُهْلُولٍ عن أَبُومُعَاوِيَةَ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِالسَّلاَمُ قَالَ: هَذِهِ شَرَائِعُ الدِّينِ لِمَنْ أَرَادَ أَنْ يَتَمَسَّكَ بِهَا وَ أَرَادَ اَلله هُدَاهُ ... وَ حُبُّ أَوْلِیَاءِ الله وَاجِبٌ وَ الوَلَایَةُ لَهُمْ وَاجِبَةٌ وَ الْبَرَاءَةُ مِنْ أَعْدَائِهِمْ وَاجِبَةٌ وَ مِنَ الَّذِینَ ظَلَمُوا آلَ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِمالسلام وَ هَتَکُوا حِجَابَهُ وَ أَخَذُوا مِنْ فَاطِمَةَ علیهاالسلام فَدَکَ وَ مَنَعُوهَا مِیرَاثَهَا وَ غَصَبُوهَا وَ زَوْجَهَا حُقُوقَهُمَا وَ هَمُّوا بِإِحْرَاقِ بَیْتِهَا وَ أَسَّسُوا الظُّلْمَ وَ غَیَّرُوا سُنَّةَ رَسُولِ الله صلی الله علیه و آله، وَ الْبَرَاءَةُ مِنَ النَّاکِثِینَ وَ القَاسِطِینَ وَ المَارِقِین وَاجِبَةٌ وَ البَرَاءَةُ مِنَ الأَنْصَابِ وَ الأَزْلاَمِ أَئِمَّةِ الضَّلاَلِ وَ قَادَةِ الجَوْرِ كُلِّهِمْ أَوَّلِهِمْ وَ آخِرِهِمْ وَاجِبَةٌ وَ البَرَاءَةُ مِنْ أَشْقَی الأَوَّلِينَ وَ الآخِرِينَ، شَقِيقِ عَاقِرِ نَاقَةِ ثَمُودَ، قَاتِلِ أَمِيرِالمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِالسَّلاَمُ وَاجِبَةٌ وَ البَرَاءَةُ مِنْ جَمِيعِ قَتَلَةِ أَهْلِالبَيْتِ عَلَيْهِمُالسَّلاَمُ وَاجِبَةٌ وَ الوَلاَيَةُ لِلْمُؤْمِنِينَ اَلَّذِينَ لَمْ يُغَيِّرُوا وَ لَمْ يُبَدِّلُوا بَعْدَ نَبِيِّهِمْ وَاجِبَةٌ، مِثْلُ سَلْمَانَ الفَارِسِيِّ وَ أَبِيذَرٍّ الغِفَارِيِّ وَ المِقْدَادِ بْنِ الأَسْوَدِ الكِنْدِيِّ وَ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ وَ جَابِرِ بْنِ عَبْدِالله الأَنْصَارِيِّ وَ حُذَيْفَةَ بْنِ اليَمَانِ وَ أَبِيالهَيْثَمِ بنِ التَّيِّهَانِ وَ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ وَ أَبِيأَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ وَ عَبْدِالله بْنِ الصَّامِتِ وَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ وَ خُزَيْمَةَ بْنِ ثَابِتٍ ذِي الشَّهَادَتَيْنِ وَ أَبِيسَعِيدٍ الخُدْرِيِّ وَ مَنْ نَحَا نَحْوَهُمْ وَ فَعَلَ مِثْلَ فِعْلِهِمْ وَ الوَلاَيَةُ لِأَتْبَاعِهِمْ وَ المُقْتَدِينَ بِهِمْ وَ بِهُدَاهُمْ وَاجِبَةٌ ...
امام صادق علیه السلام در ضمن حدیثی طولانی فرمود: اينها دستورات دين برای كسی است كه بخواهد بدان چنگ بزند و خداوند هدايت او را خواسته باشد: ... دوست داشتن اولیای خدا واجب است و داشتن ولایت آنها واجب است و برائت از دشمنانشان واجب است و نیز برائت از کسانی که ظلم به آل محمد علیهمالسلام کرده و هتک حرمت او نمودند و فدک را از فاطمه علیهاالسلام گرفتند و او را از میراثش منع کردند و غصب حقوق او و همسرش را نمودند و قصد آتش زدن خانهاش کردند و ظلم را بنیان نهاده و سنت رسول خدا صلی الله علیه و آله را تغییر دادند؛ و برائت از ناکثین و قاسطین و مارقین واجب است؛ و همچنين برائت از انصاب و ازلام، امامان گمراهی و رهبران جور، همه آنها از اولشان تا آخرشان واجب است؛ و برائت از شقیترينِ اولین و آخرین، مشابه کُشنده ناقه ثمود، قاتل اميرالمؤمنين علی عليهالسّلام، واجب است؛ و برائت از همه قاتلین اهلبيت پيامبر واجب است؛ و ولايت مؤمنينی كه پس از پيامبرشان [احکام و سنت او را] دگرگون نکردند و تغيير ندادند واجب است، مانند سلمان فارسی و ابوذر غفاری و مقداد بن اسود كندی و عمار بن ياسر و جابر بن عبدالله انصاری و حذيفة بن يمان و ابوالهيثم بن التيهان و سهل بن حنيف و ابوايوب انصاری و عبدالله بن صامت و عبادة بن صامت و خزيمة بن ثابت ذی الشهادتين و ابیسعيد خدری و كسانی كه راه آنها را رفتند و مانند ايشان عمل كردند و ولايت كسانی كه پيروی آنان نمودند و راه آنها و هدايت آنها را پيش گرفتند واجب است ...
الخصال، ج۲، ص۶۰۳ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهمالسلام، ج۱۰، ص۲۲۲ و عوالم العلوم و المعارف و الأحوال من الآیات و الأخبار و الأقوال، ج۲۰، ص۵۷۹
