روایت: خدا دنیا را به دوست و دشمن میدهد
و عنه، عَنْ أَبِیجَعْفَرٍ عَلَیْهِالسَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یُعْطِی اَلدُّنْیَا مَنْ یُحِبُّ وَ یُبْغِضُ وَ لاَ یُعْطِی اَلْآخِرَهَ إِلاَّ مَنْ أَحَبَّ وَ إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ یَسْأَلُ رَبَّهُ مَوْضِعَ سَوْطِهِ مِنَ اَلدُّنْیَا فَلاَ یُعْطِیهِ وَ یَسْأَلُهُ اَلْآخِرَهَ فَیُعْطِیهِ مَا شَاءَ وَ یُعْطِی اَلْکَافِرَ فِی اَلدُّنْیَا قَبْلَ أَنْ یَسْأَلَهُ مَا شَاءَ وَ یَسْأَلُهُ مَوْضِعَ سَوْطٍ فِی اَلْآخِرَهِ فَلاَ یُعْطِیهِ إِیَّاهُ.
امام باقر علیهالسلام فرمود: خداوند عز و جل دنیا را به دوست و دشمن خود میدهد اما آخرت را جز به کسی که دوستش دارد نمیدهد. همانا مؤمن از پروردگار به اندازه جای یک تازیانه در دنیا درخواست میکند و خداوند به او نمیدهد؛ اما آخرت را میطلبد و خداوند هرچه خواهد به او دهد؛ و به کافر در دنیا قبل از اینکه هر چه خواهد درخواست کند میدهد، ولی در آخرت به اندازه جای یک تازیانه میطلبد و به او نمیدهد. المؤمن، ص ۲۷، ح ۴۷.
الكليني عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ اِبْنِفَضَّالٍ عَنِ اِبْنِبُکَیْرٍ عَنْ حَمْزَهَ بْنِ حُمْرَانَ عَنْ عُمَرَ بْنِ حَنْظَلَه قَالَ: قَالَ لِی أَبُو عَبْدِالله عَلَیْهِالسَّلاَمُ: یَا أَبَاالصَّخْرِ! إِنَّ الله یُعْطِی الدُّنْیَا مَنْ یُحِبُّ وَ یُبْغِضُ، وَ لَا یُعْطِی هذَا الأَمْرَ إِلَا صَفْوَتَهُ مِنْ خَلْقِهِ؛ أَنْتُمْ وَالله عَلی دِینِی وَ دِینِ آبَائِی إِبْرَاهِیمَ وَ إِسْمَاعِیلَ ...
عمر بن حنظله گوید: امام صادق علیهالسلام به من فرمود: ای اباصخر! خداوند دنیا را به دوست و دشمن خود میدهد، ولی این امر [ولایت] را جز به برگزیدگانش از میان خلق خود عطا نمیکند؛ به خدا سوگند شما بر دین من و دین پدرانم ابراهیم و اسماعیل هستید ...
الكافي، ج۲، ص۲۱۴ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهمالسلام، ج۶۵، ص۲۰۱
