نمایش مبدأ برای روایت: وجه الله ائمه اطهارند

{{قالب روایت|
{{روایت|أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي‌نَصْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حُمْرَانَ عَنْ أَسْوَدَ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ: كُنْتُ عِنْدَ أَبِي‌جَعْفَرٍ عَلَيْهِ‌اَلسَّلاَمُ، فَأَنْشَأَ يَقُولُ اِبْتِدَاءً مِنْ غَيْرِ أَنْ يُسْأَلَ: نَحْنُ حُجَّةُ اَلله وَ نَحْنُ بَابُ اَلله وَ نَحْنُ لِسَانُ اَلله وَ نَحْنُ وَجْهُ اَلله وَ نَحْنُ عَيْنُ اَلله فِي خَلْقِهِ وَ نَحْنُ وُلاَةُ أَمْرِ اَلله فِي عِبَادِهِ. }}

اسود بن سعید گوید: نزد امام باقر علیه‌السلام بودم که حضرت بدون این‌که مورد سؤال قرار گیرد، شروع به صحبت نمود و فرمود: ما حجت خداییم و ما درب رسیدن به خداییم و ما زبان خداییم و ما وجه الله هستیم و ما چشم خداوند در میان مخلوقاتش هستیم و ما والیان امر خداوند در میان بندگانش هستیم.

بصائر الدرجات في فضائل آل‌محمد علیهم‌السلام، ج۱، ص۶۱ و الکافي، ج۱، ص۱۴۵ و البرهان في تفسير القرآن، ج۱، ص۴۰۸ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهم‌السلام، ج۲۶، ص۲۴۶

{{سه ستاره}}

{{روایت|قَالَ أَبُو عَبْدِالله عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ: نَحْنُ وَجْهُ اللهِ اَلَّذِي لاَ يَهْلِك.}}

امام صادق علیه‌السلام فرمود: ما همان وجه خدا هستیم که نابود نمی‌شود. 

التوحيد، ج۱، ص۱۵۰ و تفسير الصافي، ج۴، ص۱۰۸ و البرهان في تفسير القرآن، ج۴، ص۲۹۶ و تفسير نور الثقلين، ج۴، ص۱۴۶ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهم‌السلام، ج۴، ص۶

{{سه ستاره}}

{{روایت|مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَبْدِالله عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنِ الحُسَيْنِ بْنِ الحَسَنِ عَنْ بَكْرِ بْنِ صَالِحٍ عَنِ الحَسَنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنِ الهَيْثَمِ بْنِ عَبْدِالله عَنْ مَرْوَانَ بْنِ صَبَّاحٍ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِالله عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ: إِنَّ اَللهَ خَلَقَنَا فَأَحْسَنَ خَلْقَنَا وَ صَوَّرَنَا فَأَحْسَنَ صُوَرَنَا وَ جَعَلَنَا عَيْنَهُ فِي عِبَادِهِ وَ لِسَانَهُ النَّاطِقَ فِي خَلْقِهِ وَ يَدَهُ المَبْسُوطَةَ عَلَی‌ عِبَادِهِ بِالرَّأْفَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ وَجْهَهُ اَلَّذِي يُؤْتَی‌ مِنْهُ وَ بَابَهُ اَلَّذِي يَدُلُّ عَلَيْهِ وَ خُزَّانَهُ فِي سَمَائِهِ وَ أَرْضِهِ، بِنَا أَثْمَرَتِ الأَشْجَارُ وَ أَيْنَعَتِ الثِّمَارُ وَ جَرَتِ الأَنْهَارُ وَ بِنَا يَنْزِلُ غَيْثُ السَّمَاءِ وَ يَنْبُتُ عُشْبُ الأَرْضِ وَ بِعِبَادَتِنَا عُبِدَ اَلله وَ لَوْ لاَ نَحْنُ مَا عُبِدَ اَلله. }}

مروان بن صباح گوید: امام صادق علیه‌السلام فرمود: خداوند ما را آفرید و آفرینش ما را نیکو کرد و ما را به وجود آورد و خلقت ما را نیکو قرار داد، و ما را چشم خود در میان بندگانش و زبان ناطق خود در میان خلقش، و دست گشاده رأفت و رحمت خود بر بندگانش و وجه خود که از آن وارد می‌شوند و باب خود که به جانب او هدایت می‌کند و خزانه‌داران خود در آسمان و زمینش قرار داد. به وسیله ما درخت‌ها میوه می‌دهند و میوه‌ها می‌رسند و نهرها جاری می‌شوند و به خاطر ما باران از آسمان می‌بارد و گیاه‌ها از زمین می‌روید، و با بندگی ما خدا عبادت می‌شود، و اگر ما نبودیم خداوند عبادت نمی‌شد.

الکافي، ج۱، ص۱۴۴ و التوحيد، ج۱، ص۱۵۱ و المحتضر، ج۱، ص۲۷۰ و البرهان فی تفسیر القرآن، ج۴، ص۲۹۴ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهم‌السلام، ج۲۴، ص۱۹۷
}}