نمایش مبدأ برای روایت: هدایت با خداست، نه با خلق

{{قالب روایت|
{{روایت|عنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ أَبِي‌إِسْمَاعِيلَ السَّرَّاجِ عَن اِبْنِ‌مُسْكَانَ عَنْ ثَابِتٍ أَبِي‌سَعِيدٍ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِالله عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ: يَا ثَابِتُ! مَا لَكُمْ وَ لِلنَّاسِ؟ كُفُّوا عَنِ النَّاسِ وَ لاَ تَدْعُوا أَحَداً إِلَی‌ أَمْرِكُمْ. فَوَالله لَوْ أَنَّ أَهْلَ السَّمَاوَاتِ وَ أَهْلَ الأَرَضِينَ اِجْتَمَعُوا عَلَی‌ أَنْ يَهْدُوا عَبْداً يُرِيدُ اَلله ضَلاَلَتَهُ مَا اسْتَطَاعُوا عَلَی‌ أَنْ يَهْدُوهُ وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ السَّمَاوَاتِ وَ أَهْلَ الأَرَضِينَ اِجْتَمَعُوا عَلَی‌ أَنْ يُضِلُّوا عَبْداً لِله يُرِيدُ اَلله هُدَاهُ مَا اسْتَطَاعُوا أَنْ يُضِلُّوهُ. كُفُّوا عَنِ النَّاسِ وَ لاَ يَقُلْ أَحَدُكُمْ أَخِي وَ اِبْنُ عَمِّي وَ جَارِي، فَإِنَّ اَلله إِذَا أَرَادَ بِعَبْدٍ خَيْراً طَيَّبَ رُوحَهُ فَلاَ يَسْمَعُ مَعْرُوفاً إِلاَّ عَرَفَهُ وَ لاَ مُنْكَراً إِلاَّ أَنْكَرَهُ، ثُمَّ يَقْذِفُ اَلله فِي قَلْبِهِ كَلِمَةً يَجْمَعُ بِهَا أَمْرَهُ. }}

ثابت ابی‌سعید گوید: امام صادق علیه‌السلام فرمود: ای ثابت! شما را با مردم چه کار؟ از مردم دست بردارید و کسی را به امری که بر آن هستید [ولایت] دعوت نکنید که به خدا سوگند، اگر اهل آسمان‌ها و زمین‌ها جمع شوند تا بنده‌ای را که خداوند گمراهی‌اش را می‌خواهد، هدایت کنند، نخواهند توانست او را هدایت کنند، و اگر اهل آسمان‌ها و زمین‌ها جمع شوند تا بنده‌ خدایی را که خداوند هدایتش را می‌خواهد، گمراه کنند، نخواهند توانست او را گمراه نمایند. از مردم دست بردارید و یکی از شما نگوید برادرم و پسر عمویم و همسایه‌ام [چه می‌شود؟] که هرگاه خداوند برای بنده‌ای خیری بخواهد، روحش را پاک می‌کند، پس او هیچ معروفی نمی‌شنود مگر این‌که آن را می‌شناسد و هیچ منکری نمی‌شنود مگر این‌که آن را انکار می‌نماید، و سپس خداوند کلمه‌ای در قلبش القا می‌فرماید که به‌وسیله آن امرش را فراهم آورد.

المحاسن، ج۱، ص۲۰۰ و تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة، ج۱۶، ص۱۹۰ و تفسیر اهل‌بیت علیهم‌السلام، ج۱۳، ص۲۳۰ و کافی، ج۱، ص۱۶۵
بحارالأنوار، ج۵، ص۲۰۳ و مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج۱۲، ص۲۴۳
}}