نمایش مبدأ برای روایت: شرط لا اله الا الله، محبت اهل‌بیت است

{{قالب روایت|
{{روایت|أَبِی‌المُفَضَّلِ عن أَحْمَدُ بْنُ عِيسَی‌ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الفَرَّاءِ الكَبِيرِ سَنَةَ عن القَاسِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الأَنْبَارِيُّ عن إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِالحَمِيدِ عن مُعَتِّبُ مَوْلَی‌ عَبْدِالله بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِالله جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَلَيْهِمَاالسَّلاَمُ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِالله الأَنْصَارِيِّ قَالَ: جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَ آلِهِ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ‌الله! هَلْ  لِلْجَنَّةِ مِنْ ثَمَنٍ؟ قَالَ: نَعَمْ، قَالَ: مَا ثَمَنُهَا؟ قَالَ: «لاَ إِلَهَ إِلّا الله» يَقُولُهَا العَبْدُ مُخْلِصاً بِهَا. قَالَ: وَ مَا إِخْلاَصُهَا؟ قَالَ: اَلْعَمَلُ بِمَا بُعِثْتُ بِهِ فِي حَقِّهِ وَ حُبُّ أَهْلِ بَيْتِي. قَالَ: فِدَاكَ أَبِي وَ أُمِّي وَ إِنَّ حُبَّ أَهْلِ البَيْتِ لَمِنْ حَقِّهَا؟ قَالَ: إِنَّ حُبَّهُمْ لَأَعْظَمُ حَقِّهَا.}}

امام صادق از پدرش علیهماالسلام: مرد اعرابى خدمت پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله رسيد و گفت: ای رسول خدا! آيا بهشت بهائى دارد؟ فرمود: بله، گفت: بهاى آن چيست؟ فرمود: «لا اله الا اللّٰه»ی که بنده می‌گوید در حالی که به آن اخلاص دارد. گفت: اخلاص آن چیست؟ فرمود: عمل کردن به آنچه در حق او به آن مبعوث شده‌ام و دوستى اهل بيتم. گفت: پدر و مادرم به فدايت، آيا دوستى اهل‌بيت از حقوق لا اله الا اللّٰه است؟ فرمود: به درستی که دوستى اهل‌بيت، بزرگترين حق آن است.

الأمالي للطوسی، ج۱، ص۵۸۳ و مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج۵، ص۳۵۸ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهم‌السلام، ج۳، ص۱۳

{{سه ستاره}}

{{روایت|مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَی‌ بْنِ المُتَوَكِّلِ عن أَبُوالحُسَيْنِ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ الأَسَدِيُّ عن مُحَمَّدُ بْنُ الحُسَيْنِ الصُّوفِيُّ عن يُوسُفُ بْنُ عَقِيلٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ رَاهَوَيْهِ قَالَ: لَمَّا وَافَی‌ أَبُوالحَسَنِ الرِّضَا عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ بِنَيْسَابُورَ وَ أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ مِنْهَا إِلَی‌ المَأْمُونِ، اِجْتَمَعَ إِلَيْهِ أَصْحَابُ الحَدِيثِ، فَقَالُوا لَهُ: يَا اِبْنَ رَسُولِ اَلله! تَرْحَلُ عَنَّا وَ لاَ تُحَدِّثُنَا بِحَدِيثٍ فَنَسْتَفِيدَهُ مِنْكَ، وَ كَانَ قَدْ قَعَدَ فِي العَمَّارِيَّةِ، فَأَطْلَعَ رَأْسَهُ وَ قَالَ: سَمِعْتُ أَبِي مُوسَی‌ بْنَ جَعْفَرٍ يَقُولُ: سَمِعْتُ أَبِي جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ يَقُولُ: سَمِعْتُ أَبِي مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ يَقُولُ: سَمِعْتُ أَبِي عَلِيَّ بْنَ الحُسَيْنِ يَقُولُ: سَمِعْتُ أَبِي الحُسَيْنَ بْنَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي‌طَالِبٍ يَقُولُ: سَمِعْتُ أَبِي أَمِيرَالمُؤْمِنِينَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي‌طَالِبٍ يَقُولُ: سَمِعْتُ رَسُولَ اَلله صَلَّی‌ اَلله عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَقُولُ: سَمِعْتُ جَبْرَئِيلَ يَقُولُ: سَمِعْتُ اَلله جَلَّ جَلاَلُهُ يَقُولُ: «لاَ إِلَهَ إِلّا اَلله» حِصْنِي، فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ مِنْ عَذَابِي. فَلَمَّا مَرَّتِ الرَّاحِلَةُ نَادَانَا: بِشُرُوطِهَا وَ أَنَا مِنْ شُرُوطِهَا. }}

اسحاق بن راهویه گوید: هنگامی که امام رضا علیه‌السلام به نیشابور رسید و قصد خروج از آن به سوى مأمون را نمود، محدثان اطراف او گرد آمدند و به ایشان گفتند: اى پسر رسول خدا! آیا از میان ما کوچ مى‌کنى و حدیثى که از آن استفاده کنیم برایمان بیان نمى‌کنى؟ حضرت درحالى که در کجاوه نشسته بود، سرش را بیرون آورد و فرمود: شنیدم پدرم موسى بن جعفر علیهماالسلام فرمود: شنیدم پدرم جعفر بن محمد علیهماالسلام فرمود: شنیدم پدرم محمد بن على علیهماالسلام فرمود: شنیدم پدرم على بن الحسین علیهماالسلام فرمود: شنیدم پدرم حسین بن على‌بن‌ابیطالب علیهماالسلام فرمود: شنیدم پدرم امیرالمؤمنین على‌بن ابى‌طالب علیه‌السلام فرمود: شنیدم رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: شنیدم جبرئیل گفت: شنیدم خداوند جلّ جلاله فرمود: «لا اله الا الله» پناهگاه محکم من است، پس هرکس که داخل پناهگاه من گردد، از عذاب من در امان است. پس هنگامی که قافله حرکت کرد، حضرت بر ما بانگ زد: با شرایط آن، و من از شرایط آن هستم.

التوحيد، ج۱، ص۲۵ و ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج۱، ص۶ و عيون أخبار الرضا عليه‌السلام، ج۲، ص۱۳۵ و معاني الأخبار، ج۱، ص۳۷۰ و الأمالی للصدوق، ج۱، ص۲۳۵ و بشارة المصطفی لشیعة المرتضی، ج۱، ص۲۶۹ و الوافي، ج۹، ص۱۴۶۰ و کلیات حدیث قدسی، ج۱، ص۴۴۳ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهم‌السلام، ج۳، ص۷ و عوالم العلوم و المعارف و الأحوال من الآیات و الأخبار و الأقوال، ج۲۲، ص۲۳۸
}}