نمایش مبدأ برای روایت: جداکنندگان مردم از مؤمن، در قیامت گوشت صورت ندارند

{{قالب روایت|
{{روایت|الكليني عن مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ‌سِنَانٍ عَنْ مُنْذِرِ بْنِ یَزِیدَ عَنِ المُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِاَلله عَلَیْهِ‌السَّلاَمُ: إِذَا کَانَ یَوْمُ القِیَامَهِ نَادَی مُنَادٍ: أَیْنَ الصُّدُودُ لِأَوْلِیَائِی؟ فَیَقُومُ قَوْمٌ لَیْسَ عَلَی وُجُوهِهِمْ لَحْمٌ، فَیُقَالُ: هَؤُلاَءِ الَّذِینَ آذَوُا المُؤْمِنِینَ وَ نَصَبُوا لَهُمْ وَ عَانَدُوهُمْ وَ عَنَّفُوهُمْ فِی دِینِهِمْ، ثُمَّ یُؤْمَرُ بِهِمْ إِلَی جَهَنَّمَ.}}

مفضل بن عمر گوید: امام صادق علیه‌السلام فرمود: هنگامی که روز قیامت شود، ندا کننده‌ای ندا دهد: کجایند جدا کنندگان مردم از دوستان من؟ پس گروهی برخیزند که صورتشان گوشت ندارد و گفته می‌شود: اینان کسانی هستند که مؤمنان را اذیت کردند و با آنان دشمنی نموده و مخالفتشان کردند و در دینشان آنها را به سختی ملامت و عتاب نمودند؛ سپس فرمان داده شود که به جهنم برده شوند.

الكافي، ج۲، ص۳۵۱ و مشکاة الأنوار في غرر الأخبار، ج۱، ص۱۰۷ و إرشاد القلوب، ج۱، ص۱۴۲ و تفسير الصافي، ج۴، ص۲۰۳ و تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة، ج۱۲، ص۲۶۴ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهم‌السلام، ج۷، ص۲۰۱ و تفسير نور الثقلين، ج۴، ص۳۰۶ و تفسير کنز الدقائق و بحر الغرائب، ج۱۰، ص۴۴۱ و عوالم العلوم و المعارف و الأحوال من الآیات و الأخبار و الأقوال، ج۲۰، ص۷۱۱
}}