نمایش مبدأ برای روایت: اگر نور ابوطالب تجلی کند، تمام مردم رُبس می‌شوند

{{قالب روایت|
{{روایت|الحُسَيْنُ بْنُ عُبَيْدِالله عن أَبُومُحَمَّدٍ عن مُحَمَّدُ بْنُ هَمَّامٍ عن عَلِيُّ بْنُ الحُسَيْنِ الهَمْدَانِيُّ عن مُحَمَّدُ بْنُ خَالِدٍ البَرْقِيُّ عن مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ عَنِ المُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِي عَبْدِالله عَلَيْهِ‌السَّلاَم عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ‌اَلسَّلاَمُ: أَمِيرِالمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ جَالِساً بِالرَّحَبَةِ وَ النَّاسُ حَوْلَهُ مُجْتَمِعُونَ، فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا أَمِيرَالمُؤْمِنِينَ! إِنَّكَ بِالْمَكَانِ اَلَّذِي أَنْزَلَكَ اَلله بِهِ وَ أَبُوكَ يُعَذَّبُ بِالنَّارِ. فَقَالَ لَهُ: مَهْ! فَضَّ اَلله فَاكَ! وَ اَلَّذِي بَعَثَ مُحَمَّداً بِالْحَقِّ نَبِيّاً، لَوْ شَفَعَ أَبِي فِي كُلِّ مُذْنِبٍ عَلَی‌ وَجْهِ الأَرْضِ لَشَفَّعَهُ اَلله فِيهِمْ، أَبِي يُعَذَّبُ بِالنَّارِ وَ اِبْنُهُ قَسِيمُ النَّارِ؟ ثُمَّ قَالَ: وَ اَلَّذِي بَعَثَ مُحَمَّداً بِالْحَقِّ نَبِيّاً، إِنَّ نُورَ أَبِي‌طَالِبٍ يَوْمَ القِيَامَةِ لَيُطْفِئُ أَنْوَارَ الخَلْقِ إِلاَّ خَمْسَةَ أَنْوَارٍ: نُورَ مُحَمَّدٍ صَلَّی‌ اَلله عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ نُورِي وَ نُورَ فَاطِمَةَ وَ نُورَيِ الحَسَنِ وَ الحُسَيْنِ وَ مَنْ وَلَدَهُ مِنَ الأَئِمَّةِ، لِأَنَّ نُورَهُ مِنْ نُورِنَا اَلَّذِي خَلَقَهُ اَلله مِنْ قَبْلِ خَلْقِ آدَمَ بِأَلْفَيْ عَامٍ. }}

امام صادق از پدرانش علیهم‌السلام: روزی‌ اميرالمؤمنين عليه‌السّلام در رحبه کوفه نشسته و مردم به گردش جمع شده بودند، مردی‌ برخاست و گفت: ای‌ اميرالمؤمنین! تو در جايگاهی‌ هستی‌ كه خداوند تو را در آن قرار داده، در حالی که پدرت با آتش عذاب می‌‌شود! حضرت به او فرمود: ساكت شو! خداوند دهانت را بشکند! سوگند به آن كه محمد صلّی‌ الله عليه و آله را به حق به پيامبری‌ مبعوث نمود، اگر پدرم درباره همه گنه‌کاران روی‌ زمين شفاعت كند، خداوند شفاعت او را دربار‌ه‌ آنان می‌‌پذيرد. آيا پدر من به آتش عذاب می‌‌شود در حالی‌‌كه پسرش قسیم النار است؟ سپس فرمود: سوگند به آن كه محمّد را به حقّ مبعوث ساخت، نور ابوطالب در روز قیامت نورهای همه‌ خلق را خاموش می‌کند، مگر پنج نور را: نور محمد صلّی‌ الله عليه و آله، نور من، نور فاطمه، نور حسن، نور حسين و نور ائمه‌ای که از فرزندان حسين‌اند، زيرا که نور ابوطالب از نور ماست که خداوند دو هزار سال پيش از خلقت آدم آن را آفريد. 

الأمالي للطوسی، ج۱، ص۳۰۵ و الغدیر، ج۷، ص۳۸۷ و بشارة المصطفی لشیعة المرتضی، ج۱، ص۲۰۲ و کشف الغمة في معرفة الأئمة، ج۱، ص۴۱۵ و تفسير الصافي، ج۴، ص۹۷ و عوالم العلوم و المعارف و الأحوال من الآیات و الأخبار و الأقوال، ج۱۱، ص۲۸
}}