روایت: مقام حضرت عباس
أَبُوعَلِيٍّ أَحْمَدُ بْنُ زِيَادٍ الهَمَدَانِيُّ عن عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَی بْنِ عُبَيْدٍ اليَقْطِينِيِّ عَنْ يُونُسَ بْنِ عَبْدِالرَّحْمَنِ عَنِ اِبْنِأَسْبَاطٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ثَابِتِ بْنِ أَبِيصَفِيَّةَ قَالَ: نَظَرَ سَيِّدُ العَابِدِينَ عَلِيُّ بْنُ الحُسَيْنِ عَلَيْهِمَاالسَّلاَمُ إِلَی عُبَيْدِالله بْنِ عَبَّاسِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِيطَالِبٍ فَاسْتَعْبَرَ، ثُمَّ قَالَ: مَا مِنْ يَوْمٍ أَشَدَّ عَلَی رَسُولِالله صَلَّی اَلله عَلَيْهِ وَ آلِهِ مِنْ يَوْمِ أُحُدٍ قُتِلَ فِيهِ عَمُّهُ حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِالمُطَّلِبِ أَسَدُاَلله وَ أَسَدُ رَسُولِهِ، وَ بَعْدَهُ يَوْمَ مُؤْتَةَ قُتِلَ فِيهِ اِبْنُ عَمِّهِ جَعْفَرُ بْنُ أَبِيطَالِبٍ، ثُمَّ قَالَ عَلَيْهِالسَّلاَمُ: وَ لاَ يَوْمَ كَيَوْمِ الحُسَيْنِ عَلَيْهِالسَّلاَمُ اِزْدَلَفَ عَلَيْهِ ثَلاَثُونَ أَلْفَ رَجُلٍ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ مِنْ هَذِهِ الأُمَّةِ، كُلٌّ يَتَقَرَّبُ إِلَی الله عَزَّ وَ جَلَّ بِدَمِهِ وَ هُوَ بِالله يُذَكِّرُهُمْ فَلاَ يَتَّعِظُونَ حَتَّی قَتَلُوهُ بَغْياً وَ ظُلْماً وَ عُدْوَاناً، ثُمَّ قَالَ عَلَيْهِالسَّلاَمُ: رَحِمَ اَلله العَبَّاسَ، فَلَقَدْ آثَرَ وَ أَبْلَی وَ فَدَی أَخَاهُ بِنَفْسِهِ حَتَّی قُطِعَتْ يَدَاهُ، فَأَبْدَلَهُ اَلله عَزَّ وَ جَلَّ بِهِمَا جَنَاحَيْنِ يَطِيرُ بِهِمَا مَعَ المَلاَئِكَةِ فِي الجَنَّةِ كَمَا جَعَلَ لِجَعْفَرِ بْنِ أَبِيطَالِبٍ، وَ إِنَّ لِلْعَبَّاسِ عِنْدَ اَلله تَبَارَكَ وَ تَعَالَی مَنْزِلَةً يَغْبِطُهُ بِهَا جَمِيعُ الشُّهَدَاءِ يَوْمَ القِيَامَةِ.
ثابت ابن ابیصفیه گوید: حضرت سجاد عليهالسّلام به عبيدالله پسر عباس بن علی بن ابوطالب عليهماالسّلام نگاه کرد و گريست، سپس فرمود: هیچ روزی دشوارتر از روز احد بر پيامبر صلّی الله عليه و آله نبود كه در آن عمويش حمزه شیر خدا و شیر رسولش کشته شد و پس از آن روز موته كه پسر عمویش جعفر بن ابیطالب کشته شد. سپس حضرت فرمود: و هیچ روزی مانند روز حسین عليهالسّلام نيست كه سیهزار نفر كه خود را از اين امت میپنداشتند، او را محاصره كردند و همگی با ریختن خون او به خداوند عزوجل تقرب میجستند، در حالی که او خدا را به یادشان میآورد و آنان پند نمیگرفتند، تا اينكه او را از روی ظلم و ستم و دشمنی به قتل رساندند. سپس حضرت فرمود: خداوند عمویم عباس را رحمت کند، به تحقیق كه ایثار کرد و سختی کشید و جانش را فدای برادرش نمود تا اينكه دستانش قطع شد و خداوند در عوض به او دو بال داد كه همراه ملائکه در بهشت پرواز میکند، همان گونه كه به جعفر بن ابیطالب عطا فرمود، و برای عباس عليهالسّلام نزد خداوند تبارک و تعالی منزلتی است كه همه شهدا روز قیامت به آن غبطه میخورند.
الأمالی للصدوق، ج۱، ص۴۶۲ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهمالسلام، ج۲۲، ص۲۷۴ و عوالم العلوم و المعارف و الأحوال من الآیات و الأخبار و الأقوال، ج۱۷، ص۳۴۸
