روایت: سوختن دائمی مؤمن واقعی از مصیبت امام حسین
مَجْمُوعَةُ الشَّهِيدِ نَقْلاً مِنْ كِتَابِ اَلْأَنْوَارِ لِأَبِي عَلِيٍّ مُحَمَّدِ بْنِ هَمَّامٍ عن أَحْمَدُ بْنُ أَبِيهَرَاسَةَ البَاهِلِيُّ عن إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الأَحْمَرِيُّ عن حَمَّادُ بْنُ إِسْحَاقَ الأَنْصَارِيُّ عَنِ اِبْنِسِنَانٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِالسَّلاَمُ قَالَ: نَظَرَ النَّبِيُّ صَلَّی الله عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِلَی الحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِماالسَّلاَمُ وَ هُوَ مُقْبِلٌ، فَأَجْلَسَهُ فِي حِجْرِهِ وَ قَالَ: إِنَّ لِقَتْلِ الحُسَيْنِ حَرَارَةً فِي قُلُوبِ المُؤْمِنِينَ لاَ تَبْرُدُ أَبَداً. ثُمَّ قَالَ عَلَيْهِالسَّلاَمُ: بِأَبِي قَتِيلُ كُلِّ عَبْرَةٍ. قِيلَ: وَ مَا قَتِيلُ كُلِّ عَبْرَةٍ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَلله؟ قَالَ: لاَ يَذْكُرُهُ مُؤْمِنٌ إِلّا بَكَی.
امام جعفر صادق علیهالسلام فرمود: پیامبر به حسین بن علی علیهماالسلام که رو به ایشان میآمد نگریست، پس او را در آغوش خود نشاند و فرمود: همانا برای شهادت حسین حرارتی در قلبهای مؤمنان است که هرگز سرد و خاموش نمیشود. سپس امام فرمود: پدرم فدای کشته اشکها باد. گفتند: و کشته اشکها کیست ای فرزند رسول خدا؟ حضرت فرمود: حسین علیهالسلام که مؤمنی او را یاد نمیکند، مگر اینکه گریان میشود.
مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، ج۱۰، ص۳۱۸
