Admin: جایگزینی متن - 'امام‌زمان' به 'امام زمان'

2026-02-05T05:08:31Z

جایگزینی متن - 'امام‌زمان' به 'امام زمان'

صفحهٔ تازه

{{بسم الله}}

'''السلام علیک یا أباعبدالله السلام علیکم و رحمة‌ الله و برکاته'''

'''امیرالمؤمنین علی {{علیه}} کفواً أحد است. حضرت‌ زهرا {{علیها}} کفواً خلقت است. به اولیای امور کار نداشته‌ باشید. بر عمر و ابابکر لعنت کنید.'''
==گفتار متقی{{ارجاع|[[هشدار 81]] (دقیقه28) و [[ثواب هزار ماه، مزد ولایت]] 83 (دقیقه 29)}}==
<section begin="گفتار متقی" />
{{صوت منتخب|shekastane-arkane-khoda}}

مثل دیشب وقتی‌که امیرالمؤمنین علی {{علیه}} از خانه بیرون می‌آید، کمربندش باز می‌شود، می‌گوید: علی! کمربندت را برای مرگ ببند! همه مرغابی‌ها صدا کردند و دامن علی {{علیه}} را گرفتند؛ پس معلوم می‌شود که مرغابی‌ها یک‌ قدری می‌فهمند. ما وقتی خودمان را پیش حیوانات می‌گذاریم، {{توضیح|بنده خودم را می‌گویم}} شرمنده می‌شویم. آقا امیرالمؤمنین {{علیه}} ببین چقدر رئوف است! رُو کرد و گفت: زینب! امّ‌کلثوم! عزیزان من! یا این‌ها را آزاد کنید، یا فراموش‌شان نکنید! مبادا این‌ها را تشنه و گرسنه بگذارید! امیرالمؤمنین {{علیه}} سفارش مرغابی‌ها را می‌کند، آیا سفارش دوستانش را نمی‌کند؟! چرا توجّه ندارید؟! والله، آتش می‌گیرم که بعضی‌ها کارهایی می‌کنند! حالا امیرالمؤمنین {{علیه}} آمد و اذانش را گفت، خودش اذان گفت. از مأذنه پایین آمد؛ به‌ مسجد رفت، دید ابن‌ملجم دَمرو خوابیده. دمرو خوابیدن، کار منافق است؛ چون‌که روایت داریم: ائمه به قَفا [پشت] می‌خوابیدند؛ اما خواب نبودند. مؤمن باید به بغل بخوابد یا این‌ طرف یا آن‌ طرف. دمرو خوابیدن صحیح نیست؛ کار شیطان است. امیرالمؤمنین {{علیه}} ابن‌ملجم را صدایش زد و گفت: چرا دمرو خوابیدی؟! می‌خواهی بگویم چه‌ چیزی زیر عبایت هست؟ حالی‌اش کرد؛ پس امیرالمؤمنین {{علیه}} می‌دانست.

حالا ببین مقدّسی و خلق چه‌کار می‌کند؟ خوارج‌ نهروان گفتند که سه‌ نفر نباید باشند؛ یکی علی، یکی معاویه و یکی هم عمروعاص. این‌ها هم‌قسم شدند که در یک‌ شب این سه‌ نفر را بکُشند. به معاویه شمشیر زدند؛ اما به او نخورد. عمروعاص هم به‌ مسجد نیامده‌ بود، ابن‌ملجم امیرالمؤمنین {{علیه}} را شهید کرد. خدا حاج‌ شیخ‌ عباس را رحمت کند! من همیشه اسم ایشان را می‌آورم، گفت: یا نبود یا کم‌نظیر بود، ابن‌ملجم از این‌جا تا این‌جای [پیشانی‌اش] پینه کرده‌ بود، از بس خدا خدا می‌کرد. از بس این پوزش را به زمین می‌مالید و خدا خدا می‌کرد. این‌قدر اشعار برای امیرالمؤمنین {{علیه}} گفت! یک‌ روز امیرالمؤمنین {{علیه}} به او رسید و فرمود: مُرادی! تو کشنده من هستی. گفت: مرا بکش! فرمود: هنوز کاری نکردی.

حالا توجّه کن ببین من چه می‌گویم؟ این مقدّسی است که می‌گویند ما می‌خواهیم عبادت کنیم، این سه‌ نفر مانع عبادت ما هستند. ابن‌ملجم و شمر هم از خوارج بودند. خوارج‌ نهروان عبادت‌کن بودند، نه اطاعت‌کن. کجا می‌روید دنبال عبادت‌کن‌ها؟ بروید دنبال اطاعت‌کن‌ها! عبادت بی‌علی، علی‌کشی است. حالا ابن‌ملجم به آن‌ زن؛ یعنی قُطام برخورد. گویا امیرالمؤمنین {{علیه}} برادرش را در جنگ صفّین کشته‌ بود. ببین این زن به ابن‌ملجم چه می‌گوید؟ می‌گوید: علی را بکش! اگر تو را کشتند، به بهشت می‌روی، اگر هم نکشتند، که می‌آیی و با هم هستیم؛ تا این‌که آن جنایت بزرگ از دستش صادر شد. این ملعون خیلی بی‌حیا بود. دو نفر آمدند و به او گفتند که ممکن‌ است آقا امیرالمؤمنین {{علیه}} شفا بگیرد؟ گفت: نه! من چقدر پول دادم، زهر گرفتم و به این شمشیر زدم. {{ارجاع|[[هشدار 81]] و [[ثواب هزار ماه، مزد ولایت]] 83 و [[عظمت شیعه]]}}

حالا وقتی امیرالمؤمنین علی {{علیه}} ضربت خورد، جبرئیل میان زمین و آسمان می‌گوید: ارکان خدا شکست؛ یعنی تمام این ممکنات به‌هم ریخت. شما خیال نکنید که فقط ما چند نفر، این‌جا یک گریه‌ای می‌کنیم و یک‌ حرفی می‌زنیم! نه والله، این جمله را حاج‌ شیخ‌ عباس گفت: وقتی‌که خدا یک مقداری پرده را از روی ولایت کنار زد، تمام ملائکه آسمان ضجّه کردند که خدایا! ما نمی‌توانیم بیاییم علی {{علیه}} را زیارت کنیم، مگر ما مخلوق تو نیستیم؟! ما از این ثواب محروم هستیم. فوراً اشاره‌شد: در هفت‌ آسمان، هفت بیت‌ المعمور، در راستای مکّه، هفت علی {{علیه}} آن‌جاست. وقتی امیرالمؤمنین {{علیه}} ضربت خورد، در هفت‌ آسمان، علی {{علیه}} ضربت خورد و فَرقش شکست؛ در هفت‌ آسمان همه گریه می‌کنند. آخر علی {{علیه}} این‌ نیست که تو داری می‌بینی! این به‌ قدر معرفت توست که او را می‌بینی. علی {{علیه}} خلقت است. حالا تو تعجّب کن که یکی این‌جا هست و یکی آن‌جاست! خلقت در برابر ولایت کوچک است، جا ندارد.

حالا وقتی‌که منادی ندا داد: «قُتِل امیرالمؤمنین {{علیه}}» ارکان خدا شکست، علی {{علیه}} ارکان تمام خلقت است. تمام خلقت در مقابل این‌ها جزء است، همه باید فرمان ببرند. این ندا به هفت‌ آسمان، به تمام خلقت رفت، تمام اهل‌ جهنّم، آن‌هایی که به‌ واسطه گناه‌شان آن‌جا بودند؛ اما بغض امیرالمؤمنین {{علیه}} را نداشتند، رقّت کردند و این رقّت باعث نجات‌شان از آتش جهنّم شد؛ تمام‌شان آمرزیده شدند؛ چون منکر نبودند. وای به حال کسی‌که منکر باشد! او ابد الآباد در جهنّم است. حالا که رقّت کردند، ارتباط به‌هم زدند و دیگر اهل‌ جهنّم نیستند. امیرالمؤمنین علی {{علیه}} هم فرمود: {{روایت|«فُزت و ربّ الکعبة»}} به پروردگار کعبه، رستگار شدم؛ یعنی به خواسته‌ام رسیدم. مگر امیرالمؤمنین {{علیه}} رستگار نبود که می‌گوید رستگار شدم؟! آنچه رستگاری در تمام خلقت است، به‌ واسطه علی {{علیه}} است. رستگاری‌اش آن مقصدش است، مثل پسرش که {{روایت|«هل من ناصر»}} می‌گوید و مقصدش نجات و هدایت مردم است، حالا علی {{علیه}} به مقصد خودش رسیده‌ است؛ نه این‌که ابلاغ کند که من رستگار شدم؛ یعنی مسلمان شدم. این مطلب خیلی توجّه می‌خواهد! اگر خواست خدا امیرالمؤمنین {{علیه}} است، والله! خواست امام‌ زمان {{عج}}، خواست امیرالمؤمنین {{علیه}} شماها هستید؛ عزیزان من! چرا قدردانی نمی‌کنید؟! {{ارجاع|[[ثواب هزار ماه، مزد ولایت]] 83 و کتاب [[انتقاد (محبت امیرالمؤمنین، نجات بشریت)]] و [[امام زمان]] و سخنرانی [[ارتباط 87]] و [[در مسیر ولایت؛ وداع ولایت]] 76}}

[[فرمایشات منتخب|فهرست فرمایشات منتخب]]

{{یا علی}}
==ارجاعات==
[[رده: منتخب]]

منتخب: شکستن ارکان خدا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Admin: جایگزینی متن - 'امام‌زمان' به 'امام زمان'