https://velayateali.com/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A8%3A_%D8%AF%D9%87%D9%87_%D9%85%D8%AD%D8%B1%D9%85 2026-06-10T10:36:27Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.8 https://velayateali.com/index.php?title=%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A8:_%D8%AF%D9%87%D9%87_%D9%85%D8%AD%D8%B1%D9%85&diff=976&oldid=prev 2026-01-17T08:40:53Z

<p>جایگزینی متن - &#039;. اما &#039; به &#039;؛ اما &#039;</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>{{بسم الله}}<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;السلام علیک یا أباعبدالله السلام علیکم و رحمة‌ الله و برکاته&#039;&#039;&#039;<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;امیرالمؤمنین علی {{علیه}} کفواً أحد است، حضرت‌ زهرا {{علیها}} کفواً خلقت است. به اولیای امور کار نداشته‌ باشید. بر عمر و ابابکر لعنت کنید.&#039;&#039;&#039;<br /> <br /> ==گفتار متقی {{ارجاع|[[شناخت امام‌حسین و محرم]] 74 (اول نوار و دقیقه 3 و دقیقه 12 و دقیقه 62) و [[عاشورای 88؛ ارتباط]] (دقیقه24)}}==<br /> &lt;section begin=&quot;گفتار متقی&quot; /&gt;<br /> {{صوت منتخب|daheye-moharram}}<br /> <br /> یکی دو سه‌ روز به ماه‌ محرّم کار داریم. رفقای‌ عزیز! من دلم می‌خواهد یک بهره‌ای از دهه‌ محرّم یا ماه‌ محرّم ببریم، نه بهره‌ای که تا حالا به ما نگفته‌اند یا ما تا حالا نفهمیده‌ایم؛ چون کسی‌که حرف ولایت می‌زند، باید ولایت در قلبش خطور کند. اگر خطور نکند و یک ولایت خیالی باشد، مبنای قرآن و مبنای امام را نمی‌داند. مبنای امام و مبنای قرآن یکی است. بیشتر ما، دهه‌ محرّم که می‌شود سیاه می‌پوشیم. به‌ اصطلاح، خودمان را شبیه عزادار می‌کنیم و گریه می‌کنیم، زنجیر می‌زنیم و سینه می‌زنیم. خب، همه این‌ها درست‌است؛ اما برای چه‌ کسی زنجیر و سینه می‌زنی؟ برای امام‌ حسین {{علیه}}؟! آیا ما امام‌ حسین {{علیه}} را شناختیم یا نه؟ امروز، برای امام‌ حسین {{علیه}} سینه می‌زنیم، پس‌ فردا، برای کسی دیگر می‌زنیم. امروز، برای امام‌ حسین {{علیه}} گریه می‌کنیم، پس‌ فردا برای یکی‌ دیگر گریه می‌کنیم. هیچ فرقی نمی‌کند؛ یعنی مغز ما کشش ولایت ندارد. پدرمان این‌جور می‌کرده، ما هم می‌کنیم. آن خانم، مادرش گریه می‌کرده، دائم به سینه‌اش می‌زده، او هم می‌زند. من دلم می‌خواهد که رفقای‌ عزیز، یک اندازه‌ای گوش بدهند و تفکّر داشته‌باشند. <br /> <br /> این نوحه‌خوان‌ها، روضه‌خوان‌ها، وقتی محرّم می‌آید، خوشحال هستند. روضه‌خوان‌ها از غنیمت‌جمع‌کن‌های کربلا هستند. یک منبری پیش من آمده، من دیدم دارد می‌رقصد. به‌ من می‌گوید: حاج‌ حسین! فلان‌جا این‌قدر پول گرفتم، فلان‌جا آن‌قدر گرفتم. داشت می‌رقصید، غنیمت‌جمع‌کن است. اوّل‌محرّم که می‌شود، (ما نمی‌گوییم این عیب دارد) مردم سیاه می‌پوشند و سینه می‌زنند و زنجیر می‌زنند. همه این‌ها درست‌است؛ اما ما باید امام‌ حسین {{علیه}} را بشناسیم و ببینیم امام‌ حسین {{علیه}} برای چه کربلا آمده‌است؟ {{ارجاع|[[شناخت امام‌حسین و محرم]] 74}} <br /> <br /> {{شعر}}<br /> {{ب|محرّم آمد و ماهم عزا شد|حسینم وارد کرب‌وبلا شد}}<br /> {{پایان شعر}}<br /> <br /> این دهه‌ محرّم، مصیبت، مثل ولایت بر قلب دوستان امیرالمؤمنین {{علیه}} نازل می‌شود. این ناراحتی به تمام ائمه {{علیهم}} به عرشیان، آسمان، ملائکه، بهشت و فردوس و جهنّم نازل می‌شود. توجّه کنید که به شما هم نازل بشود؛ آن‌وقت لکّه‌ اشکی بریزید، هر گناهی داشته‌ باشید، آمرزیده می‌شوید؛ اما به دشمنان زهرای‌ عزیز {{علیها}} و اهل‌ تسنّن نازل نمی‌شود. اگر خنده و شوخی بی‌امر کردید، آن نازل نشده. مؤمن باید قلبش ناراحت و مریض باشد؛ تا وقتی‌که امام‌ زمان {{عج}} بیاید و قلبش را با احقاق حقّ شفا بدهد. والله، بالله، آن مصیبت خودِ قرآن است که به قلب شما نازل می‌شود. {{روایت|«أنا قرآن‌النّاطق»}} الآن محرّم است، یک گوشه‌ای بروید! اشکی برای امام‌ حسین {{علیه}} بریزید! آن {{متمایز|«ذبح‌ العظیم»}} می‌شود. اصلاً تو خودت روضه هستی، بنشین و با امام‌ حسین {{علیه}} حرف بزن! من عاشورا به بیابان می‌رفتم، جایی‌که کسی نبود، می‌نشستم و با امام‌حسین {{علیه}} حرف می‌زدم و گریه می‌کردم، حالی داشتم. به شما می‌گوید: بُکاء داشته‌باش! گوشه‌ای بنشین و ناراحت باش! این دهه را فرق بگذار؛ تا حضرت‌ زهرا {{علیها}} برایت فرق بگذارد و تو را با غمش که غم امام‌ حسین {{علیه}} است شریک کند. زینب اسیر است، گریه می‌کند، به‌ حساب زهرای‌ عزیز {{علیها}} بگذار! بگو: زهراجان! بچّه‌هایت در بیابان هستند، گریان‌اند. ما این دهه، تلویزیون و ویدیو و ماهواره را کنار گذاشتیم. {{ارجاع|کتاب [[حر]]}}<br /> <br /> رفقای‌ عزیز! هر عزا و غمی، مرگ هر عزیزی تمامی دارد، این‌ها عزاهای خلقی است که یک‌ سال یا دو سال یا سه‌ سال است؛ اما عزای امام‌ حسین {{علیه}} خلقتی است که در قلب پیرزن‌ها و پیرمردها و بچّه‌ها می‌جوشد و تمامی ندارد. مثل ولایت که در تمام خلقت قسمت‌بندی است، عزای امام‌ حسین {{علیه}} هم به آسمان و زمین، ملائکه، عرش و فرش، جنّ و انس داده شده‌ است. {{ارجاع|[[عاشورای 88؛ ارتباط]]}} عزاداری یعنی این‌که عزا داشته‌ باشید که ائمه {{علیهم}} را نمی‌شناسید. روضه یعنی تمام روزنه‌هایی که به دین شما حمله می‌کند، از خیال و منیّت، حسادت و بخل، کینه و طمع و دروغ، به‌ خصوص نگاه بد و دنبال خلق‌ رفتن را کور کنید؛ باید مواظب این روزنه‌ها باشید. {{ارجاع|کتاب [[جامع ولایت]]}}<br /> <br /> عاشورا بوده. این عاشورا که جلو می‌آید برای من و شماست که پولی بدهیم تا آمرزیده‌ شویم. از زمان آدم هم نقل بوده، عاشورا نجات من و شماست. عاشورا که تمام نشده، شما تمام شدید که کمک به کسی نکردید، دل کسی را خوش نکردید. این حرف‌ها را بایگانی نکنید، هر دفعه این پرونده‌ها را جلو بیاورید. یک‌ وقت امام‌ حسین {{علیه}} و اسیری حضرت‌ زینب {{علیها}}، یک‌ وقت آقا ابوالفضل {{علیه}} و حضرت‌ قاسم، آقا علی‌اکبر و آقا علی‌اصغر، سکینه و رقیّه؛ ببین تمام این‌ها فدای ولایت شدند. این دهه با این‌ها بیتوته داشته‌ باشید. یک‌ وقتی برای خودتان داشته‌ باشید که با این‌ها حرف بزنید! نتیجه بیتوته رشد ولایت، رشد امام‌شناسی، رشد متقی‌شناسی، رشد علی‌خواهی و افشای علی {{علیه}} است.<br /> <br /> [[فرمایشات منتخب|فهرست فرمایشات منتخب]]<br /> <br /> {{یا علی}}<br /> ==ارجاعات==<br /> [[رده: منتخب]]</div>

Admin