https://velayateali.com/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A8%3A_%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85 2026-06-10T11:33:24Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.8 https://velayateali.com/index.php?title=%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A8:_%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA_%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85&diff=994&oldid=prev 2025-07-01T13:25:24Z

<p></p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>{{بسم الله}}<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;السلام علیک یا أباعبدالله السلام علیکم و رحمة‌ الله و برکاته&#039;&#039;&#039;<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;امیرالمؤمنین علی {{علیه}} کفواً أحد است، حضرت‌ زهرا {{علیها}} کفواً خلقت است. به اولیای امور کار نداشته‌ باشید. بر عمر و ابابکر لعنت کنید.&#039;&#039;&#039;<br /> ==گفتار متقی{{ارجاع|سخنرانی [[عاشورای 87]] (دقیقه 20) و [[حضرت‌ابوالفضل]] (دقیقه 41) و [[ولایت، عدالت، سخاوت]] (دقیقه 59)}}==<br /> &lt;section begin=&quot;گفتار متقی&quot; /&gt;<br /> {{صوت منتخب|hazrate-qasem-1}}<br /> <br /> امام‌ حسن {{علیه}} یک سفارش‌نامه راجع‌ به قاسم نوشته‌ بود، آن‌را به بازویش بسته‌ بود. امام‌ حسین {{علیه}} آن‌ را باز کرد، دید برادرش نوشته: برادرجان! فاطمه را به عقد قاسم درآور. حالا امام‌ حسین {{علیه}} می‌خواهد امر برادرش را اطاعت کند. آن‌جایی که به زَعفر فرمود: نَفَس‌هایی که همه این‌ها [لشکر ابن‌زیاد] می‌کِشند در قبضه قدرت من است، این‌جا اِعمال کرد. یک‌ ساعت، عقد قاسم و فاطمه را در خیمه‌ای قرار داد. تمام نَفَس‌های لشکر در سینه پیچید، زنگ‌ها صدا نمی‌کرد، شترها پایشان را از جا حرکت نمی‌دادند. خبر به ابن‌زیاد دادند که اگر این مطلب طول بکشد، تمام لشکر از بین می‌رود؛ جواب داد که این‌ها یک مدّتی دارند. حالا عروس و داماد با هم صحبت می‌کردند، می‌گفتند: با هم به مدینه می‌رویم و چه‌ کار می‌کنیم؟ {{ارجاع|[[عاشورای 87]]}}<br /> <br /> حالا حضرت‌ قاسم جلو آمده و به امام‌ حسین {{علیه}} می‌گوید: عموجان! دنیا برای من، بعد از آقا علی‌اکبر سیاه است، اجازه بده به میدان بروم. امام به‌ خاطر سفارش برادرش می‌خواست ببیند خواست قاسم چیست؟ تا این‌که درخواستش را تکرار کرد، به او فرمود: عزیز من! مرگ در نظر تو چگونه است؟ گفت: {{متمایز|«أحلی من العسل»}}: مانند عسل، این‌قدر برایم لذیذ است! <br /> امام‌ حسین {{علیه}} قاسم را به میدان فرستاد. عدّه‌ای را به دَرَک واصل کرد؛ اما یک‌ روایت عجیبی داریم: قاسم قدری توانش طی [تمام] شد، روی زانوی اسب افتاد، اسب عوضی در بین لشکر رفت، هر کسی به او می‌زد؛ تا این‌که بالأخره صدا زد: عموجان! من هم رفتم، خداحافظ! اسب با بدن مبارک قاسم آمد، امام‌ حسین {{علیه}} او را در بغل گرفت، حضرت‌ قاسم تمام جانش قطعه‌ قطعه بود. {{ارجاع|[[اصول‌دین و سلامت‌ولایت]] 78 و [[حضرت‌ابوالفضل]] 85 و [[عاشورای 77]]}} <br /> <br /> من شب عروسی پسرم به یک اتاق خلوت رفتم و یاد حضرت‌ قاسم افتادم. عوض این‌که بخندم و بگویم و برقصم، آن‌قدر گریه کردم که از حال رفتم! ببین وقتی یاد ائمه {{علیهم}} باشی و نقش آن‌ها را داشته‌ باشی، با آن‌ها محشور می‌شوی. عشق و ذوق دنیا تو را گول نمی‌زند، امر را می‌بینی. {{ارجاع|کتاب [[رجعت را بهتر بشناسیم]] و [[افشای ولایت]]}} <br /> <br /> [[فرمایشات منتخب|فهرست فرمایشات منتخب]]<br /> <br /> {{یا علی}}<br /> ==ارجاعات==<br /> [[رده: منتخب]]</div>

imported>Alavi