https://velayateali.com/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A8%3A_%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D9%BE%D8%B3%D8%B1_%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1 2026-06-10T10:39:29Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.43.8 https://velayateali.com/index.php?title=%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%AE%D8%A8:_%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85_%D9%BE%D8%B3%D8%B1_%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1&diff=1104&oldid=prev 2026-01-15T23:12:12Z

<p>جایگزینی متن - &#039;حضرت‌زهرا&#039; به &#039;حضرت زهرا&#039;</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>{{بسم الله}}<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;السلام علیک یا أباعبدالله السلام علیکم و رحمة‌الله و برکاته&#039;&#039;&#039;<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;امیرالمؤمنین علی {{علیه}} کفواً أحد است. حضرت زهرا {{علیها}} کفواً خلقت است. به اولیای امور کار نداشته‌باشید. بر عمر و ابابکر لعنت کنید.&#039;&#039;&#039;<br /> ==گفتار متقی{{ارجاع|[[ناراحتی از حرف خلق]] 74 (دقیقه 8) و [[گریه]] 84 (دقیقه 24 و 15)}}==<br /> &lt;section begin=&quot;گفتار متقی&quot; /&gt;<br /> {{صوت منتخب|ibrahim}}<br /> <br /> پیامبر اکرم {{صلی}} پسری به‌نام ابراهیم داشت، آقا امام‌حسین {{علیه}} روی یک زانویش و ابراهیم روی زانوی دیگرش بود. پیامبر {{صلی}} قدری کیف می‌کرد و لبخند می‌زد، دست روی سر آقا امام‌حسین {{علیه}} و ابراهیم می‌کشید. فوراً جبرئیل نازل‌شد و گفت: حق سلامت می‌رساند و می‌گوید: یا رسول‌الله! آیا کیف می‌کنی؟ یکی از این‌ها را باید قربانیِ یکی‌دیگر کنی! ببینید دنیا کیف ندارد، کیف برای بعد از دنیاست. من نمی‌گویم بچه‌تان، زن‌تان، دخترتان را نخواهید، دلم می‌خواهد شما در این حرف تفکر پیدا کنید! آن‌ها را بخواهید؛ اما کیف حقیقی در آخرت است. پیامبر {{صلی}} حساب کرد که اگر امام‌حسین {{علیه}} را قربانیِ ابراهیم کنم، حضرت زهرا {{علیها}} ناراحت می‌شود، امیرالمؤمنین {{علیه}}، امام‌حسن {{علیه}} و حضرت‌زینب {{علیها}} ناراحت می‌شوند، خودش هم ناراحت می‌شود، گفت: یا أخا جبرئیل! من ابراهیم را فدای حسین {{علیه}} می‌کنم، طولی نکشید که آقا ابراهیم از دنیا رفت. {{ارجاع|[[ناراحتی از حرف خلق]] 74}} حالا که او را فدا کرده، فرمود که قبرش را محکم کن! بعد فرمود: خدا رحمت کند، کسی‌که محکم کار کند. بعضی ایراد می‌کنند و می‌گویند چرا پیامبر {{صلی}} در فوت ابراهیم گریه کرد؟ پیامبر {{صلی}} گریه‌اش شکرانه بود؛ می‌گفت: خدایا! شکر، تا من رفتم یک‌ذره کیف کنم، جلوی مرا گرفتی. خدایا! شکر که من ابراهیم را فدای حسین {{علیه}} کردم. پیامبر {{صلی}} گریه شوق می‌کرد نه برای ابراهیم؛ جان ابراهیم در دستش است؛ این‌که گریه ندارد.<br /> <br /> به شما می‌گوید اگر مجلس ختمی رفتی، خودت را نشان صاحب عزا بده! چرا این‌را می‌گوید؟ می‌خواهد که غم و غصه از دلش بیرون برود؛ می‌گوید ریا کن! خودت را نشانش بده تا قدری قلبش تجلی پیدا کند؛ [باعث تسلّی خاطرش بشوی؛] نه این‌که قلبش را غم‌ناک کنی. روایت داریم: وقتی عزیزی از دنیا می‌رود، مرد باشد یا زن، اگر برایش گریه کنید، آن‌جا [در عالم برزخ] سر به زیر است. خیلی‌ها بعد از مرگ‌شان به خواب نزدیکانش آمده‌اند و گفته‌اند که برای ما گریه نکنید؛ آن‌جا ما را ملامت می‌کنند. چرا ملامت می‌کنند؟ چون ملائکه دارند شما را می‌بینند، می‌گویند این‌شخص از زندان به رضوان رفته، پیش امیرالمؤمنین علی {{علیه}} و زهرای‌عزیز {{علیها}} رفته، این‌ها دارند برای او گریه می‌کنند. گریه خیلی جاها منع شده‌است، فقط باید برای امام‌حسین {{علیه}} گریه کرد، ببین این‌قدر این مطلب مهم است که وقتی آن‌شخص خدمت امام‌صادق {{علیه}} آمد و برای امام گریه کرد. فرمود: چرا گریه می‌کنی؟ گفت: برای شما؛ (آخر از زهری که منصور به امام داده‌بود، فقط استخوان سر حضرت مانده‌بود؛) امام فرمود: برای من گریه نکن! برای جدّم حسین {{علیه}} گریه کن! {{ارجاع|[[گریه]] 84}}<br /> <br /> [[فرمایشات منتخب|فهرست فرمایشات منتخب]]<br /> <br /> {{یا علی}}<br /> ==ارجاعات==<br /> [[رده: منتخب]]</div>

Admin