ولایت حضرت علی و حضرت زهرا - تغییرات اخیر [fa]

اربعین 83

Admin — Wed, 22 Jul 2026 02:24:38 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۲:۲۴
خط ۹۸:		خط ۹۸:
	{{موضوع\|روضه حضرت‌زینب در مجلس یزید و نجوای حضرت با سر برادرش حسین\|روضه/حضرت‌زینب}} خلاصه این‌ها را از درِ دروازه وارد کردند. از درِ دروازه که وارد کردند، این‌ها را در خرابه شام قرار دادند. آن‌ها آن‌جا باشند، یزید می‌خواست با این‌ها یک گفتگویی بکند، تمام سلاطین، هر کسی بود، [از] اعیان و اشراف، از هر جایی‌که دستش رسید [را] دعوت کرد. یک چند روز این‌ها در خرابه بودند. به شما بگویم: خرابه بغل [یعنی کنار] خانه یزید بوده؛ نه از این خرابه‌ها که مرغ‌مُرده [و] این‌ها [در آن] می‌اندازند، نه! آن‌جا بارانداز بوده، آن‌ها به‌اصطلاح کسانی‌که مجرم بودند، آن‌ها را آن‌جا می‌بردند [که] بعد، حضورِ خلیفه؛ یعنی یزیدبن‌معاویه بیایند. {{توضیح\|عزیز من! کجایی؟! چه‌کسی تو را گمراه می‌کند؟! آن‌ها این‌ها را گمراه کردند.}} حالا آن‌جا [یعنی کاخ یزید] که یک‌قدری درست شد، این‌ها را وارد مجلس یزید کردند.		{{موضوع\|روضه حضرت‌زینب در مجلس یزید و نجوای حضرت با سر برادرش حسین\|روضه/حضرت‌زینب}} خلاصه این‌ها را از درِ دروازه وارد کردند. از درِ دروازه که وارد کردند، این‌ها را در خرابه شام قرار دادند. آن‌ها آن‌جا باشند، یزید می‌خواست با این‌ها یک گفتگویی بکند، تمام سلاطین، هر کسی بود، [از] اعیان و اشراف، از هر جایی‌که دستش رسید [را] دعوت کرد. یک چند روز این‌ها در خرابه بودند. به شما بگویم: خرابه بغل [یعنی کنار] خانه یزید بوده؛ نه از این خرابه‌ها که مرغ‌مُرده [و] این‌ها [در آن] می‌اندازند، نه! آن‌جا بارانداز بوده، آن‌ها به‌اصطلاح کسانی‌که مجرم بودند، آن‌ها را آن‌جا می‌بردند [که] بعد، حضورِ خلیفه؛ یعنی یزیدبن‌معاویه بیایند. {{توضیح\|عزیز من! کجایی؟! چه‌کسی تو را گمراه می‌کند؟! آن‌ها این‌ها را گمراه کردند.}} حالا آن‌جا [یعنی کاخ یزید] که یک‌قدری درست شد، این‌ها را وارد مجلس یزید کردند.

	{{روضه\|زینب {{علیها}} یک‌قدری خودش را پنهان می‌کرد، [یزید] گفت: این زن کیست [که] خودش را پنهان می‌کند؟ گفتند: زینب {{علیها}} است. گفت: الحمد لله، خدا برادر تو را کشت! زینب {{علیها}} یک‌دفعه شیر خداست، ولیّ خداست؛ حجّة‌الله [امام‌حسین {{علیه}}] دست در قلبش گذاشته، تصرّف [به او] کرده [است]!\|حضرت‌زینب در مجلس یزید}} {{توضیح\|به شما می‌گویم: عزیز من! اگر ولایت داشته‌باشید، تمام ادیان را محکوم می‌کنید، از روی روایت و حدیث می‌گویم.}} {{روضه\|زینب {{علیها}} [یزید را] محکومش کرد. [یزید] گفت: الحمد لله خدا برادرت را کشت. [حضرت‌زینب {{علیها}}] گفت: خدا جان هر کسی را می‌گیرد؛ اما لشکر تو برادر من را کشتند، تو امر کردی [که او را بکشند]. [یزید] یک‌دفعه گفت: جلّاد! [گردن زینب را بزن!] سکینه {{علیها}} و رقیّه {{علیها}} یک‌دفعه دست گردن زینب {{علیها}} انداختند. یک‌دفعه نصارا بلند شدند [و گفتند]: یزید! چه‌کار می‌کنی؟! آخر این زن داغ‌دیده! چرا حکم قتلش را امضا می‌کنی؟!~~\|حضرت‌زینب در مجلس یزید}}~~		{{روضه\|زینب {{علیها}} یک‌قدری خودش را پنهان می‌کرد، [یزید] گفت: این زن کیست [که] خودش را پنهان می‌کند؟ گفتند: زینب {{علیها}} است. گفت: الحمد لله، خدا برادر تو را کشت! زینب {{علیها}} یک‌دفعه شیر خداست، ولیّ خداست؛ حجّة‌الله [امام‌حسین {{علیه}}] دست در قلبش گذاشته، تصرّف [به او] کرده [است]!\|حضرت‌زینب در مجلس یزید}} {{توضیح\|به شما می‌گویم: عزیز من! اگر ولایت داشته‌باشید، تمام ادیان را محکوم می‌کنید، از روی روایت و حدیث می‌گویم.}} {{روضه\|زینب {{علیها}} [یزید را] محکومش کرد. [یزید] گفت: الحمد لله خدا برادرت را کشت. [حضرت‌زینب {{علیها}}] گفت: خدا جان هر کسی را می‌گیرد؛ اما لشکر تو برادر من را کشتند، تو امر کردی [که او را بکشند]. [یزید] یک‌دفعه گفت: جلّاد! [گردن زینب را بزن!] سکینه {{علیها}} و رقیّه {{علیها}} یک‌دفعه دست گردن زینب {{علیها}} انداختند. یک‌دفعه نصارا بلند شدند [و گفتند]: یزید! چه‌کار می‌کنی؟! آخر این زن داغ‌دیده! چرا حکم قتلش را امضا می‌کنی؟!

	یزید پشیمان شد؛ اما یزید چه‌کار کرد؟ دل زینب {{علیها}} را آتش زد، یک‌وقت گفت: چوب خیزران بیاورید! به لب و دندان امام‌حسین {{علیه}} اشاره می‌کرد. {{دقیقه\|40}} زینب {{علیها}} گفت: یزید!		یزید پشیمان شد؛ اما یزید چه‌کار کرد؟ دل زینب {{علیها}} را آتش زد، یک‌وقت گفت: چوب خیزران بیاورید! به لب و دندان امام‌حسین {{علیه}} اشاره می‌کرد. {{دقیقه\|40}} زینب {{علیها}} گفت: یزید!

روایت: جای خلوت نداریم

Admin — Wed, 22 Jul 2026 01:46:34 GMT

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قالب روایت| {{روایت|قَالَ امیرالمؤمنین علی عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ: اِتَّقُوا مَعَاصِيَ اَلله فِي الخَلَوَاتِ، فَإِنَّ الشَّاهِدَ هُوَ الحَاكِمُ. }} امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام فرمود: از انجام معصیت خدا در خلوتها بپرهیزید، كه همانا شاهد بر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قالب روایت|
{{روایت|قَالَ امیرالمؤمنین علی عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ: اِتَّقُوا مَعَاصِيَ اَلله فِي الخَلَوَاتِ، فَإِنَّ الشَّاهِدَ هُوَ الحَاكِمُ. }}

امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام فرمود: از انجام معصیت خدا در خلوتها بپرهیزید، كه همانا شاهد بر آن، همان است كه حكم می‌نماید.

نهج البلاغة، ج۱، ص۵۳۲ و غرر الحکم و درر الکلم، ج۱، ص۱۵۴ و عیون الحکم و المواعظ، ج۱، ص۹۰ و تنبيه الخواطر و نزهة النواظر (مجموعة ورّام)، ج۲، ص۱۵۴ و تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة، ج۱۵، ص۲۳۹ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهم‌السلام، ج۷۰، ص۳۶۴
}}

روایت: صحف و تو رات و انجیل و قرآن خواندن امیرالمومنین روی دست پیامبر

Admin — Wed, 22 Jul 2026 01:45:53 GMT

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قالب روایت| {{روایت|وَ رَوَی‌ رَجَبٌ الحَافِظُ البُرْسِيُّ فِي كِتَابِ مَشَارِقِ أَنْوَارِ اليَقِينِ فِي حَقَائِقِ أَسْرَارِ أَمِيرِالمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ مُعْجِزَاتٍ كَثِيرَةً مِمَّا سَبَقَ، وَ قَالَ: مِنْ أَسْرَارِهِ عَ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قالب روایت|
{{روایت|وَ رَوَی‌ رَجَبٌ الحَافِظُ البُرْسِيُّ فِي كِتَابِ مَشَارِقِ أَنْوَارِ اليَقِينِ فِي حَقَائِقِ أَسْرَارِ أَمِيرِالمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ مُعْجِزَاتٍ كَثِيرَةً مِمَّا سَبَقَ، وَ قَالَ: مِنْ أَسْرَارِهِ عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ أَنَّهُ لَمَّا وُلِدَ فِي البَيْتِ‌الحَرَامِ خَرَّ سَاجِداً ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَأَذَّنَ وَ أَقَامَ وَ شَهِدَ لِله بِالْوَحْدَانِيَّةِ وَ لِمُحَمَّدٍ صَلَّی‌ اَلله عَلَيْهِ وَ آلِهِ بِالرِّسَالَةِ، وَ لِنَفْسِهِ بِالخِلاَفَةِ وَ الوَلاَيَةِ، ثُمَّ أَشَارَ إِلَی‌ رَسُولِ اَلله صَلَّی‌ اَلله عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقَالَ: أَقْرَأُ يَا رَسُولَ اَلله؟ فَقَالَ: نَعَمْ؛ فَابْتَدَأَ بِصُحُفِ آدَمَ فَقَرَأَهَا، حَتَّی‌ لَوْ حَضَرَ شِيثٌ لَأَقَرَّ أَنَّهُ أَعْلَمُ بِهَا مِنْهُ، ثُمَّ تَلاَ صُحُفَ نُوحٍ وَ صُحُفَ إِبْرَاهِيمَ وَ التَّوْرَاةَ وَ الإِنْجِيلَ، ثُمَّ تَلاَ «قَدْ أَفْلَحَ المُؤْمِنُونَ»، فَقَالَ لَهُ اَلنَّبِيُّ صَلَّی‌ اَلله عَلَيْهِ وَ آلِهِ: نَعَمْ، قَدْ أَفْلَحُوا إِذْ أَنْتَ إِمَامُهُم ...}}

رجب حافظ البرسی در کتاب مشارق انوار یقین معجزات بسیاری از امیرالمؤمنین علیه‌السلام نقل می‌کند، از جمله گوید: از اسرار امیرالمؤمنین علیه‌السلام این است که هنگامی که حضرت در خانه کعبه ظاهر شد به سجده افتاد، سپس سر خود را بلند نمود و اذان و اقامه گفت و به یگانگی خداوند و رسالت حضرت محمد صلی الله علیه و آله و خلافت و ولایت خود شهادت داد، سپس به رسول خدا اشاره نموده و فرمود: ای رسول خدا! بخوانم؟ پیامبر فرمود: بله؛ پس با صحف آدم شروع نموده و آن را خواند، به گونه‌ای که اگر شیث [وصی حضرت آدم] حضور داشت، اقرار می‌کرد که امیرالمؤمنین از او به صحف آدم عالِم‌تر است. سپس صحف نوح و صحف ابراهیم و تورات و انجیل را تلاوت نمود. سپس «قد افلح المؤمنون» را از قرآن تلاوت نمود. پیامبر صلی الله علیه و آله به او فرمود: بله، به راستی که مؤمنان رستگارند، چون تو امام آنان هستی ...

مشارق انوار الیقین، ص۱۲۰ و إثبات الهداة بالنصوص و المعجزات، ج۳، ص۴۹۶
}}

روایت: خبر دادن امیرالمومنین به واقعه کربلا پس از جنگ صفین

Admin — Wed, 22 Jul 2026 01:45:13 GMT

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قالب روایت| {{روایت|أَحْمَدُ بْنُ الحَسَنِ القَطَّانُ عن الحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ السُّكَّرِيُّ عن مُحَمَّدُ بْنُ زَكَرِيَّا عن قَيْسُ بْنُ حَفْصٍ الدَّارِمِيُّ عن حُسَيْنٌ الأَشْقَرُ عن مَنْصُورُ بْنُ الأَسْوَدِ عَنْ أَبِي‌حَسَّانَ التَ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قالب روایت|
{{روایت|أَحْمَدُ بْنُ الحَسَنِ القَطَّانُ عن الحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ السُّكَّرِيُّ عن مُحَمَّدُ بْنُ زَكَرِيَّا عن قَيْسُ بْنُ حَفْصٍ الدَّارِمِيُّ عن حُسَيْنٌ الأَشْقَرُ عن مَنْصُورُ بْنُ الأَسْوَدِ عَنْ أَبِي‌حَسَّانَ التَّيْمِيِّ عَنْ نَشِيطِ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْهُمْ عَنْ جَرْدَاءَ بِنْتِ سَمِينٍ عَنْ زَوْجِهَا هَرْثَمَةَ بْنِ أَبِي‌مُسْلِمٍ قَالَ: غَزَوْنَا مَعَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي‌طَالِبٍ عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ صِفِّينَ، فَلَمَّا اِنْصَرَفْنَا نَزَلَ كَرْبَلاَءَ فَصَلَّی‌ بِهَا الغَدَاةَ ثُمَّ رَفَعَ إِلَيْهِ مِنْ تُرْبَتِهَا فَشَمَّهَا ثُمَّ قَالَ: «وَاهاً لَكِ أَيَّتُهَا التُّرْبَةُ! لَيُحْشَرَنَّ مِنْكِ قَوْمٌ يَدْخُلُونَ الجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسٰابٍ». فَرَجَعَ هَرْثَمَةُ إِلَی‌ زَوْجَتِهِ وَ كَانَتْ شِيعَةً لِعَلِيٍّ عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ، فَقَالَ: أَ لا أُحَدِّثُكِ عَنْ وَلِيِّكِ أَبِي‌الحَسَنِ نَزَلَ بِكَرْبَلاَءَ فَصَلَّی‌ ثُمَّ رَفَعَ إِلَيْهِ مِنْ تُرْبَتِهَا فَقَالَ: وَاهاً لَكِ أَيَّتُهَا التُّرْبَةُ! لَيُحْشَرَنَّ مِنْكِ أَقْوَامٌ يَدْخُلُونَ الجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسٰابٍ. قَالَتْ: أَيُّهَا الرَّجُلُ! فَإِنَّ أَمِيرَالمُؤْمِنِينَ لَمْ يَقُلْ إِلاَّ حَقّاً. فَلَمَّا قَدِمَ الحُسَيْنُ عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ، قَالَ هَرْثَمَةُ: كُنْتُ فِي البَعْثِ اَلَّذِينَ بَعَثَهُمْ عُبَيْدُاللهِ بْنُ زِيَادٍ، فَلَمَّا رَأَيْتُ المَنْزِلَ وَ الشَّجَرَ ذَكَرْتُ الحَدِيثَ، فَجَلَسْتُ عَلَی‌ بَعِيرِي ثُمَّ صِرْتُ إِلَی‌ الحُسَيْنِ عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ، فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَأَخْبَرْتُهُ بِمَا سَمِعْتُ مِنْ أَبِيهِ فِي ذَلِكَ المَنْزِلِ اَلَّذِي نَزَلَ بِهِ الحُسَيْنُ عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ، فَقَالَ: مَعَنَا أَنْتَ أَمْ عَلَيْنَا؟ فَقُلْتُ: لاَ مَعَكَ وَ لاَ عَلَيْكَ، خَلَّفْتُ صِبْيَةً أَخَافُ عَلَيْهِمْ عُبَيْدَاللهِ بْنَ زِيَادٍ. قَالَ: فَامْضِ حَيْثُ لاَ تَرَی‌ لَنَا مَقْتَلاً وَ لاَ تَسْمَعُ لَنَا صَوْتاً، فَوَ اَلَّذِي نَفْسُ الحُسَيْنِ بِيَدِهِ لاَ يَسْمَعُ اليَوْمَ وَاعِيَتَنَا أَحَدٌ فَلاَ يُعِينُنَا إِلاَّ كَبَّهُ اَلله لِوَجْهِهِ فِي جَهَنَّمَ. }}

هرثمة بن ابی‌‌مسلم گويد: همراه علی‌ بن ابی‌‌طالب عليه‌السّلام در جنگ صفين بوديم. هنگام بازگشتمان، حضرت در كربلا فرود آمد و نماز صبح را آن‌جا خواند. سپس از خاک آن برداشت و بویید، آنگاه چنين فرمود: خوشا به حال تو ای‌ خاک! قطعاً گروهی‌ از تو برخيزند كه بی‌‌حساب وارد بهشت می‌شوند. هرثمة نزد همسرش كه از پيروان علی‌ عليه‌السّلام بود بازگشت و گفت: آیا به تو از ولیّت ابوالحسن نگویم؟ او در كربلا فرود آمد و نماز خواند و از خاک آن برگرفت و گفت: خوشا به حال تو ای‌ خاک! قطعاً گروهی‌ از تو برخيزند که بی‌‌حساب وارد بهشت می‌شوند. همسرش گفت: ای مرد! همانا اميرالمؤمنین عليه‌السّلام جز حق نمی‌‌‌گوید. پس هنگامی كه حسين عليه‌السّلام به سرزمين كربلا آمد، هرثمة گفت: من در لشکری‌ بودم كه عبيد‌الله بن زياد فرستاد. هنگامی كه آن جایگاه و درخت‌ را ديدم، کلام امیرالمؤمنین را به یاد آوردم، پس بر شترم سوار شدم و نزد حسين عليه‌السلام رفتم. پس سلام كردم و او را خبر دادم به آنچه از پدرش شنیدم در این منزل که او اکنون فرود آمده. حضرت فرمود: تو با ما هستی‌ يا علیه ما؟ گفتم: نه با تو و نه علیه تو. كودكانی‌ در خانه دارم و از عبيدالله بن زياد بر آنها بيمناكم. فرمود: پس دور شو كه جای كشته شدن ما را نبينی‌ و صدای‌ ما را نشنوی‌. سوگند به كسی‌ كه جان حسين در دست اوست، امروز اگر كسی‌ فرياد ما را بشنود و ما را یاری ننماید، خداوند او را به صورت در جهنم می‌‌افكند.

الأمالی للصدوق، ج۱، ص۱۳۶ و مدینة معاجز الأئمة الإثنی‌عشر و دلائل الحجج علی البشر، ج۲، ص۱۷۰ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهم‌السلام، ج۴۴، ص۲۵۵ و عوالم العلوم و المعارف و الأحوال من الآیات و الأخبار و الأقوال، ج۱۷، ص۱۴۷
}}

روایت: سوختن دل عزرائیل برای دو نفر

Admin — Wed, 22 Jul 2026 01:44:21 GMT

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قالب روایت| روزی رسول خدا صلی الله علیه و آله نشسته بود که عزراییل به زیارت آن حضرت آمد. پیامبر صلی الله علیه و آله از او پرسید:‌ ای برادر! چندین هزار سال است که تو مأمور قبض روح انسان‌ها هستی، آیا در هنگام جان کندن آن‌ها، دلت برای کسی سوخته اس...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قالب روایت|
روزی رسول خدا صلی الله علیه و آله نشسته بود که عزراییل به زیارت آن حضرت آمد. پیامبر صلی الله علیه و آله از او پرسید:‌ ای برادر! چندین هزار سال است که تو مأمور قبض روح انسان‌ها هستی، آیا در هنگام جان کندن آن‌ها، دلت برای کسی سوخته است؟ عزراییل گفت: در این مدت دلم برای دو نفر سوخت: ۱- روزی دریایی طوفانی شد و امواج سهمگین آن، یک کشتی را در هم شکست. همه سرنشینان کشتی غرق شدند، تنها یک زن حامله نجات یافت. او سوار بر تخته پاره‌ای از کشتی شد و امواج ملایم دریا او را به ساحل آورد و در جزیره‌ای افکند و در همین هنگام فارغ شد و پسری از وی متولد شد. من مأمور شدم که جان آن زن را بگیرم. دلم به حال آن پسر سوخت. ۲- هنگامی که شداد بن عاد سال‌ها به ساختن باغ بزرگ و بی‌نظیر خود پرداخت و همه توان و امکانات و ثروت خود را در ساختن آن صرف کرد و خروار‌ها طلا و جواهرات برای ستون‌ها و سایر زرق و برق آن خرج نمود تا تکمیل شد. وقتی خواست به دیدن باغ برود، همین که خواست از اسب پیاده شود و پای راست از رکاب به زمین نهد، هنوز پای چپش بر رکاب بود که فرمان از سوی خدا آمد که جان او را بگیرم. آن تیره‌بخت از پشت اسب، بین زمین و رکاب اسب گیر کرد و مُرد. دلم به حال او سوخت، بدین جهت که او عمری را به امید دیدار باغی که ساخته بود سپری کرد، اما هنوز چشمش به باغ نیفتاده بود، اسیر مرگ شد. در این هنگام جبرئیل به محضر پیامبر صلی الله علیه و آله رسید و گفت:‌ ای محمد! خدایت سلام می‌رساند و می‌فرماید: به عظمت و جلالم سوگند، شداد بن عاد همان کودکی بود که او را از دریای بیکران به لطف خود گرفتیم و از آن جزیره دور افتاده نجاتش دادیم و او را بی‌مادر تربیت کردیم و به پادشاهی رساندیم. در عین حال کفران نعمت کرد و خودبینی و تکبر نمود و پرچم مخالفت با ما برافراشت. سرانجام عذاب سخت ما او را فرا گرفت تا جهانیان بدانند که ما به آدمیان مهلت می‌دهیم، ولی آن‌ها را رها نمی‌کنیم.

قصه‌های قرآن، محمدی اشتهاردی، ص۶۴ و جوامع الحکایات، محمد عوفی، ص ۳۶۵
}}

روایت: قضایای بازسازی قبر حضرت رقیه

Admin — Wed, 22 Jul 2026 01:43:43 GMT

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قالب روایت| ملا محمد هاشم خراسانی حکایت نبش قبر حضرت رقیه سلام الله علیها در سال ۱۲۸۰ هجری قمری را این چنین نقل می‌کند: جناب آقا سید ابراهیم دمشقی که نَسَبش به سید مرتضی علم‌الهدی منتهی می‌شد و سن شریفش بیش از نود سال بود، سه دختر داشت و اولا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قالب روایت|
ملا محمد هاشم خراسانی حکایت نبش قبر حضرت رقیه سلام الله علیها در سال ۱۲۸۰ هجری قمری را این چنین نقل می‌کند: جناب آقا سید ابراهیم دمشقی که نَسَبش به سید مرتضی علم‌الهدی منتهی می‌شد و سن شریفش بیش از نود سال بود، سه دختر داشت و اولاد پسر نداشت. شبی دختر بزرگ ایشان حضرت رقیّه دختر امام حسین سلام الله علیه را در خواب دید که فرمودند: «به پدرت بگو به والی بگوید میان لحد و جسد من آب افتاده، و بدن من در اذیت است، بیاید قبر و لحد مرا تعمیر کند.» دختر به سيد عرض کرد، ولی سید از ترس اهل تسنن، به خواب اعتنا ننمود. شب دوم دختر وسطی سید همین خواب را دید و به پدر گفت، ترتیب اثری نداد. شب سوم دختر کوچک سید همین خواب را دید و به پدر گفت، باز ترتیب اثری نداد. شب چهارم خود سید، حضرت رقیّه را در خواب دید که به طریق عتاب فرمودند: چرا والی را خبردار نکردی؟ سید بیدار شد، صبح نزد والی شام رفت و خوابش را گفت. والی به علماء و صلحاء شام از شیعه و سنی امر کرد که غسل کنند و لباس‌های پاکیزه بپوشند، به دست هر کس قفل ورودی حرم مطهر باز شد، همان کس برود و قبر مقدس او را نبش کند، پیکر را بیرون آورد تا قبر را تعمیر کنند. صلحاء و بزرگان از شیعه و سنی در کمال آداب غسل کردند و لباس پاکیزه پوشیدند. قفل به دست هیچ کس باز نشد، مگر به دست خود مرحوم سید؛ و چون میان حرم آمدند، کلنگ هیچ کدام بر زمین اثر نکرد، مگر به دست سید ابراهیم. حرم را قُرق کردند و لحد را شکافتند. دیدند بدن نازنین حضرت رقیه سلام‌الله علیها، میان لحد صحیح و سالم است، اما آب زیادی میان لحد جمع شده است. سید ابراهیم در قبر رفت، همین که خشت بالای سر را برداشت، دیدند سید افتاد. زیر بغلش را گرفتند، هِی می‌گفت: ای وای بر من، وای بر من! به ما گفته بودند یزید لعنة الله علیه، زن غسّاله و کفن فرستاده، ولی اکنون فهمیدم دروغ بوده، چون دختر با لباس خودش دفن شده. من بدن را منتقل نمی‌کنم، می‌ترسم بدن را منتقل کنم و دیگر به عنوان "رقیّه بنت الحسین" شناخته نشود و من نتوانم جواب بدهم. سید بدن شریف را از میان لحد بیرون آورد و بر روی زانوی خود نهاد و سه روز بدین گونه بالای زانو خود نگه داشت و گریه می‌کرد تا اینکه قبر را تعمیر کردند. وقت نماز که می شد، سید بدن حضرت را بالای جایی پاکیزه می‌گذاشت. پس از فراغ از نماز، برمی‌داشت و بر زانو می‌نهاد، تا اینکه از تعمیر قبر و لحد فارغ شدند، سید بدن را دفن کرد. و از معجزه آن حضرت این‌که سید در این سه روز احتیاج به غذا و آب و تجدید وضو پیدا نکرد و چون خواست بدن را دفن کند، دعا کرد که خداوند پسری به او عطا فرماید. دعای سید به اجابت رسید و در سن پیری خداوند پسری به او لطف فرمود که نام او را سید مصطفی گذاشت. آنگاه والی، واقعه را به سلطان عبدالحمید عثمانی نوشت؛ او هم تولیت زینبیّه و مرقد شریف حضرت رقیّه و امّ کلثوم و سکینه سلام الله علیهن را به سید ابراهیم واگذار کرد. این قضیه در سال ۱۲۴۲ هجری شمسی رخ داده.

اسرار الشهادة، ص٤٠٦
منتخب التواریخ، ص۳۸۸
مقتل جامع مقدم، ج۲، ص۲۰۸
تراجم اعلام النساء، ج۲، ص۱۰۳
}}

فهرست روایات

Admin — Wed, 22 Jul 2026 01:42:04 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۴۲
خط ۴۳۰:		خط ۴۳۰:
	{{لینک روایت\|جداکنندگان مردم از مؤمن، در قیامت گوشت صورت ندارند}}		{{لینک روایت\|جداکنندگان مردم از مؤمن، در قیامت گوشت صورت ندارند}}
	{{لینک روایت\|مالت را فدای جانت و جانت را فدای دینت کن}}		{{لینک روایت\|مالت را فدای جانت و جانت را فدای دینت کن}}
			{{لینک روایت\|قضایای بازسازی قبر حضرت رقیه}}
			{{لینک روایت\|سوختن دل عزرائیل برای دو نفر}}
			{{لینک روایت\|خبر دادن امیرالمومنین به واقعه کربلا پس از جنگ صفین}}
			{{لینک روایت\|صحف و تو رات و انجیل و قرآن خواندن امیرالمومنین روی دست پیامبر}}
			{{لینک روایت\|جای خلوت نداریم}}

	[[رده:صفحات سایت]]		[[رده:صفحات سایت]]

مدیاویکی:Anonnotice

Admin — Sun, 19 Jul 2026 13:36:28 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	منتخب [[صفحهٔ_اصلی#امام باقر\|امام باقر]] و [[صفحهٔ_اصلی#ماه صفر\|ماه صفر]]		منتخب [[صفحهٔ_اصلی#حضرت رقیه\|حضرت رقیه]] و [[صفحهٔ_اصلی#امام باقر\|امام باقر]] و [[صفحهٔ_اصلی#ماه صفر\|ماه صفر]]

مدیاویکی:Sitenotice

Admin — Sun, 19 Jul 2026 13:36:06 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۶
خط ۱:		خط ۱:
	منتخب [[صفحهٔ_اصلی#امام باقر\|امام باقر]] و [[صفحهٔ_اصلی#ماه صفر\|ماه صفر]]		منتخب [[صفحهٔ_اصلی#حضرت رقیه\|حضرت رقیه]] و [[صفحهٔ_اصلی#امام باقر\|امام باقر]] و [[صفحهٔ_اصلی#ماه صفر\|ماه صفر]]

صفحهٔ اصلی

Admin — Sun, 19 Jul 2026 13:34:57 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۴
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	</div>		</div>
	-->		-->
			{{قاب صفحه اول\|عنوان= حضرت رقیه\|قسمت=گفتار متقی\|لینک=منتخب: حضرت رقیه\|بخش=همه}}


	{{قاب صفحه اول\|عنوان= امام باقر\|قسمت=گفتار متقی\|لینک=منتخب: امام باقر\|بخش=همه}}		{{قاب صفحه اول\|عنوان= امام باقر\|قسمت=گفتار متقی\|لینک=منتخب: امام باقر\|بخش=همه}}

شبهای ماه‌رمضان 88

Admin — Sat, 18 Jul 2026 19:37:52 GMT

نمایش تغییرات

یقین

Admin — Sat, 18 Jul 2026 19:30:26 GMT

نمایش تغییرات

ضربه به ولایت؛ پیروی از بدعت‌گذار

Mojahed — Sat, 18 Jul 2026 17:59:51 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۵۹
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	{{موضوع\|با مردم خُدعه نکنید، خُدعه هر زمانی باشد، افشا می‌شود\|خُدعه}} چرا این‌قدر خدا عمر و ابابکر را لعنت کرد؟ پشت به امر کردند. به امر می‌گوید: تو بیا امر من را اطاعت‌کن! کسی‌که بگوید «من» را اطاعت‌کن! همان‌است. نه! من خدا را اطاعت می‌کنم! هارونش هم همین را گفت، مأمونش هم همین را گفت. خُدعه هر وقت باشد، افشا می‌شود؛ ما [باید] درباره مردم خُدعه نکنیم؛ هر وقت باشد افشا می‌شود. ببین، مأمون چه خُدعه‌ای کرده، امام‌رضا {{علیه}} را کشته، حالا گِل زده است و پابرهنه شده‌است، «یابن‌عمّ، یابن‌عمّ» هم می‌کند و یک‌هفته هم سر قبر آقا امام‌رضا {{علیه}} گریه می‌کند. خُدعه کرده‌است. حالا ببین چه‌کارش می‌کند؟ حالا خدا لعنتش می‌کند. عزیزان من! خُدعه نکنید! والله! اگر حرف پیغمبر {{صلی}} را بشنویم، دنیا و آخرت‌تان [درست می‌شود]. عزیز من! نیرویت را بی‌خودی خرج نکن! تو نیرویت را باید برای وجود مبارک امام‌ زمان {{عج}} بگذار!.		{{موضوع\|با مردم خُدعه نکنید، خُدعه هر زمانی باشد، افشا می‌شود\|خُدعه}} چرا این‌قدر خدا عمر و ابابکر را لعنت کرد؟ پشت به امر کردند. به امر می‌گوید: تو بیا امر من را اطاعت‌کن! کسی‌که بگوید «من» را اطاعت‌کن! همان‌است. نه! من خدا را اطاعت می‌کنم! هارونش هم همین را گفت، مأمونش هم همین را گفت. خُدعه هر وقت باشد، افشا می‌شود؛ ما [باید] درباره مردم خُدعه نکنیم؛ هر وقت باشد افشا می‌شود. ببین، مأمون چه خُدعه‌ای کرده، امام‌رضا {{علیه}} را کشته، حالا گِل زده است و پابرهنه شده‌است، «یابن‌عمّ، یابن‌عمّ» هم می‌کند و یک‌هفته هم سر قبر آقا امام‌رضا {{علیه}} گریه می‌کند. خُدعه کرده‌است. حالا ببین چه‌کارش می‌کند؟ حالا خدا لعنتش می‌کند. عزیزان من! خُدعه نکنید! والله! اگر حرف پیغمبر {{صلی}} را بشنویم، دنیا و آخرت‌تان [درست می‌شود]. عزیز من! نیرویت را بی‌خودی خرج نکن! تو نیرویت را باید برای وجود مبارک امام‌ زمان {{عج}} بگذار!.

	{{موضوع\|کسی‌که مشابه ولایت می‌شود و می‌گوید: «من»، تجاوزگر به ولایت می‌شود؛ کوچک‌ترین حمایت و کمک به بدعت‌گذار، شریک‌شدن با تولید اوست\|منیّت/حمایت از بدعت‌گذار/شریک‌بودن}} پس بنا شد که تجاوز به خلق، یک‌کاری دارد می‌شود؛ اما تجاوز به ولایت نمی‌شود. عزیز من! تجاوز به ولایت چیست؟ آن می‌گوید: «من»، مشابه [ولایت] می‌شود، تو هم مشابه را کمک می‌کنی. وای بر حال یک عدّه‌ای! آن‌زمان هم همین را گفتند. بدانید من عمر را می‌گویم، ابابکر را می‌گویم، من هارون را می‌گویم، مأمون را می‌گویم. این‌ها آمدند [و] گفتند: ما امر هستیم، امر واقعی را کنار گذاشتند، گفتند ما هستیم، خدا هم لعنت‌شان کرد. تاحتّی کوچک‌ترین کاری راجع‌به بدعت‌گذار بکنی، شریک هستی. چرا راجع‌به امام‌حسین {{علیه}} می‌گوید: کسی‌که اسب نعل کرده [در گناه این‌ها شریک است]؟ اسب نعل‌کردن جرم نیست، تاحتّی می‌گوید: سوزن نخ کرده، [در گناه این‌ها شریک است] آیا جرم است؟ شمشیر تیز کرده، آیا جرم است؟ این‌ها چه جرمی است؟ حالا ببین امام‌صادق {{علیه}} چه‌کار می‌کند؟ من الآن در [بحث] بدعت‌گذار هستم، می‌خواهم شما روشن شوید! حالا یک شخصی بود، آمد. امام‌صادق {{علیه}} یک‌دوستی داشت، این دوستش یک‌دوستی داشت. گفت: من کاری که نکردم. حالا برویم ببینیم [آیا گناهی مرتکب شدیم؟]. خلاصه، هر قضایایی که وعده‌اش تمام می‌شود، هر کسی می‌رود در فکر خودش که یعنی کاری کرده یا نکرده؟ این‌هم گفت: من کاتب بودم. {{دقیقه\|45}} هفتاد هزار نفر [به] کربلا آمدند، من نوشتم. این‌ها خدمت امام‌صادق {{علیه}} رفتند. امام‌صادق {{علیه}} روضه داشت. وقتی تمام شد، کارش را گفت. این‌قدر حضرت گریه کرد، اشک از ~~چشمش~~ می‌چکید. گفت: ما که حرفی نزدیم. گفت: صبر کن! یکی کاتب شدید، یکی اسب نعل کردید، یکی سوزن نخ کردید، یکی لباس دادید، چه‌کار کردید؟ همه جمع شدید، جدّمان را کشتید. بدعت‌گذار هم این‌است. کوچک‌ترین حمایتی که از بدعت‌گذار بکنی، عین همان شریک هستی.		{{موضوع\|کسی‌که مشابه ولایت می‌شود و می‌گوید: «من»، تجاوزگر به ولایت می‌شود؛ کوچک‌ترین حمایت و کمک به بدعت‌گذار، شریک‌شدن با تولید اوست\|منیّت/حمایت از بدعت‌گذار/شریک‌بودن}} پس بنا شد که تجاوز به خلق، یک‌کاری دارد می‌شود؛ اما تجاوز به ولایت نمی‌شود. عزیز من! تجاوز به ولایت چیست؟ آن می‌گوید: «من»، مشابه [ولایت] می‌شود، تو هم مشابه را کمک می‌کنی. وای بر حال یک عدّه‌ای! آن‌زمان هم همین را گفتند. بدانید من عمر را می‌گویم، ابابکر را می‌گویم، من هارون را می‌گویم، مأمون را می‌گویم. این‌ها آمدند [و] گفتند: ما امر هستیم، امر واقعی را کنار گذاشتند، گفتند ما هستیم، خدا هم لعنت‌شان کرد. تاحتّی کوچک‌ترین کاری راجع‌به بدعت‌گذار بکنی، شریک هستی. چرا راجع‌به امام‌حسین {{علیه}} می‌گوید: کسی‌که اسب نعل کرده [در گناه این‌ها شریک است]؟ اسب نعل‌کردن جرم نیست، تاحتّی می‌گوید: سوزن نخ کرده، [در گناه این‌ها شریک است] آیا جرم است؟ شمشیر تیز کرده، آیا جرم است؟ این‌ها چه جرمی است؟ حالا ببین امام‌صادق {{علیه}} چه‌کار می‌کند؟ من الآن در [بحث] بدعت‌گذار هستم، می‌خواهم شما روشن شوید! حالا یک شخصی بود، آمد. امام‌صادق {{علیه}} یک‌دوستی داشت، این دوستش یک‌دوستی داشت. گفت: من کاری که نکردم. حالا برویم ببینیم [آیا گناهی مرتکب شدیم؟]. خلاصه، هر قضایایی که وعده‌اش تمام می‌شود، هر کسی می‌رود در فکر خودش که یعنی کاری کرده یا نکرده؟ این‌هم گفت: من کاتب بودم. {{دقیقه\|45}} هفتاد هزار نفر [به] کربلا آمدند، من نوشتم. این‌ها خدمت امام‌صادق {{علیه}} رفتند. امام‌صادق {{علیه}} روضه داشت. وقتی تمام شد، کارش را گفت. این‌قدر حضرت گریه کرد، اشک از ریشش می‌چکید. گفت: ما که حرفی نزدیم. گفت: صبر کن! یکی کاتب شدید، یکی اسب نعل کردید، یکی سوزن نخ کردید، یکی لباس دادید، چه‌کار کردید؟ همه جمع شدید، جدّمان را کشتید. بدعت‌گذار هم این‌است. کوچک‌ترین حمایتی که از بدعت‌گذار بکنی، عین همان شریک هستی.

	{{موضوع\|کسی‌که امر خودش و یا شیطان را اطاعت کند، خدا از او حمایت نمی‌کند؛ خدا از مقصدش حمایت می‌کند\|حمایت خدا/مقصد خدا}} باباجان من! توجّه کن! امروز روزی نیست که سرت را زیر بیندازی و مسجد جمکران بروی و این‌ها. حالا نگویید می‌گوید: مسجد جمکران نرو! آخر، حرف‌زدن خیلی مشکل است! چون‌که کسی‌که می‌شنود، توجّه ندارد. تمام این‌کارها به‌جای خودش درست‌است؛ اما توجّه کن تو در چه خطی هستی؟ در چه راهی هستی؟ آرام باش! حرف من این‌است. عزیز من! قربانت بروم، ما کاری به کار کسی نداریم. من از ماوراء گرفتم، دارم به شما می‌دهم. امروز اگر بخواهید که دین‌تان حفظ باشد، باید از ماوراء، از زمان رسول‌الله {{صلی}} بگیری [و] بیایی توی خودت پیاده‌کنی. آن‌ها که ظلم کردند، چطور شدند؟ بدعت‌گذار چطور شد؟ طرف‌دارش چطور شد؟ قلدرها چطور شدند؟ چرا؟ کسی‌که امر را اطاعت نکند، به امر خودش یا به امر شیطان باشد، خدا که حمایتش نمی‌کند. شما باید بدانید چطور خدا حمایت می‌کند؟ خدا حمایت از مقصدش می‌کند، خدا حمایت از حسینش می‌کند، خدا حمایت از قرآنش می‌کند. روایت داریم: همه‌چیزها برچیده می‌شود به جز سه چیز: یکی اسم خدا، یکی اسم ائمه {{علیهم}}، یکی اسم قرآن. خدا نگه می‌دارد، خدا می‌گوید من حافظ هستم.		{{موضوع\|کسی‌که امر خودش و یا شیطان را اطاعت کند، خدا از او حمایت نمی‌کند؛ خدا از مقصدش حمایت می‌کند\|حمایت خدا/مقصد خدا}} باباجان من! توجّه کن! امروز روزی نیست که سرت را زیر بیندازی و مسجد جمکران بروی و این‌ها. حالا نگویید می‌گوید: مسجد جمکران نرو! آخر، حرف‌زدن خیلی مشکل است! چون‌که کسی‌که می‌شنود، توجّه ندارد. تمام این‌کارها به‌جای خودش درست‌است؛ اما توجّه کن تو در چه خطی هستی؟ در چه راهی هستی؟ آرام باش! حرف من این‌است. عزیز من! قربانت بروم، ما کاری به کار کسی نداریم. من از ماوراء گرفتم، دارم به شما می‌دهم. امروز اگر بخواهید که دین‌تان حفظ باشد، باید از ماوراء، از زمان رسول‌الله {{صلی}} بگیری [و] بیایی توی خودت پیاده‌کنی. آن‌ها که ظلم کردند، چطور شدند؟ بدعت‌گذار چطور شد؟ طرف‌دارش چطور شد؟ قلدرها چطور شدند؟ چرا؟ کسی‌که امر را اطاعت نکند، به امر خودش یا به امر شیطان باشد، خدا که حمایتش نمی‌کند. شما باید بدانید چطور خدا حمایت می‌کند؟ خدا حمایت از مقصدش می‌کند، خدا حمایت از حسینش می‌کند، خدا حمایت از قرآنش می‌کند. روایت داریم: همه‌چیزها برچیده می‌شود به جز سه چیز: یکی اسم خدا، یکی اسم ائمه {{علیهم}}، یکی اسم قرآن. خدا نگه می‌دارد، خدا می‌گوید من حافظ هستم.
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	{{موضوع\|وقتی امام‌ زمان بیاید، همین‌جا بهشت می‌شود و تمام موانع را کنار می‌زند؛ تاحتّی امام‌زاده‌ها را خراب می‌کند، چرا که زمین‌شان غصب است؛ قضیّه شخصی که در زمین غصبی دفنش کرده‌بودند و در عذاب بود\|امام‌ زمان/غصب}} عزیزان من! بیایید فکر کنید! من حرفم همین‌است. دوباره می‌گویم، بیایید از ماوراء بگیرید! اصلاً تمام عالم به‌هم وصل است، ما از هم جدایش می‌کنیم. حالا وقتی امام‌ زمان بیاید، همین‌جا بهشت می‌شود. بهشت را که این‌جا نمی‌آورند. تمام مانعش را برمی‌دارد. دیگر بدعت‌گذار نیست. تمام ظالمین را به حساب‌شان می‌رسد. زمین می‌آید [و] می‌گوید: یابن‌رسول‌الله! من را غصب کرده. کارهایی می‌کنند که برمی‌گردد امام‌زاده‌ها را خراب می‌کند. [می‌گویند:] بابا! بیایید ببینید این سیّد دارد امام‌زاده‌ها را خراب می‌کند، بیایید طرف دجّال برویم! مگر [شیطان] تو را وِل می‌کند؟ حالا امام‌ زمان می‌گوید: {{آیه\|[و قُل] جاء الحقّ و زَهَقَ الباطل\|سوره=۱۷\|آیه=۸۱}} تمام باطل کنار رفت، حقّ سر کار آمد. حالا شیطان میان زمین و آسمان می‌گوید: از عنسبه دفاع کنید! دو ندا می‌آید؛ ندای دو ندایی تو را به شکّ می‌اندازد.		{{موضوع\|وقتی امام‌ زمان بیاید، همین‌جا بهشت می‌شود و تمام موانع را کنار می‌زند؛ تاحتّی امام‌زاده‌ها را خراب می‌کند، چرا که زمین‌شان غصب است؛ قضیّه شخصی که در زمین غصبی دفنش کرده‌بودند و در عذاب بود\|امام‌ زمان/غصب}} عزیزان من! بیایید فکر کنید! من حرفم همین‌است. دوباره می‌گویم، بیایید از ماوراء بگیرید! اصلاً تمام عالم به‌هم وصل است، ما از هم جدایش می‌کنیم. حالا وقتی امام‌ زمان بیاید، همین‌جا بهشت می‌شود. بهشت را که این‌جا نمی‌آورند. تمام مانعش را برمی‌دارد. دیگر بدعت‌گذار نیست. تمام ظالمین را به حساب‌شان می‌رسد. زمین می‌آید [و] می‌گوید: یابن‌رسول‌الله! من را غصب کرده. کارهایی می‌کنند که برمی‌گردد امام‌زاده‌ها را خراب می‌کند. [می‌گویند:] بابا! بیایید ببینید این سیّد دارد امام‌زاده‌ها را خراب می‌کند، بیایید طرف دجّال برویم! مگر [شیطان] تو را وِل می‌کند؟ حالا امام‌ زمان می‌گوید: {{آیه\|[و قُل] جاء الحقّ و زَهَقَ الباطل\|سوره=۱۷\|آیه=۸۱}} تمام باطل کنار رفت، حقّ سر کار آمد. حالا شیطان میان زمین و آسمان می‌گوید: از عنسبه دفاع کنید! دو ندا می‌آید؛ ندای دو ندایی تو را به شکّ می‌اندازد.

	کارهای امام‌ زمان {{عج}} می‌آید. آن‌را که تو بُتش کردی، به دارش می‌زند. روایت داریم. امام‌ زمان، خوب، خوب‌ها به امام‌ زمان برمی‌گردند. ~~چرا؟~~ کار را ~~ببینید~~! رفتار را ~~ببینید~~! حالا می‌گوید: امام‌ زمان {{عج}} چه‌موقع می‌آید؟ آخر، می‌توانی بیاید؟ آن‌را که تو می‌خواهی، برمی‌دارد به دار می‌زند. چرا همچین کردی؟ چرا امام‌زاده را خراب می‌کند؟ چون غصب است. حرف‌ها را توی هم می‌زنیم. یک‌وقت بهشت معصومه که توی راه است، درست کردند. یکی دو تا مُرده بود، مرتّب می‌گفت: بابا! این خاک‌ها را از روی من پس بزنید! خب، ما یک تعبیر خوابی داریم. {{دقیقه\|50}} گفتم: این‌جا غصب است. دو نفر بودند. خوب که تحقیقات کردند، دیدند [که] این مال یک چوب‌دار بوده، شتر داشته، آن‌جا منطقه آن بوده‌است. ورثه این راضی نیستند. خدا آقای‌گلپایگانی را رحمت کند! آمدند رفتند این زمین را به یک مبلغ ارزانی از ایشان خرید، دیگر به ورثه نگفت بیایید از روی من پس بزنید! چه‌خبر است؟ مگر امام‌ زمان {{عج}} بیاید این‌جوری‌است؟ مگر یک عقیده ثابت داشته‌باشید!		کارهای امام‌ زمان {{عج}} می‌آید. آن‌را که تو بُتش کردی، به دارش می‌زند. روایت داریم. امام‌ زمان، خوب، خوب‌ها به امام‌ زمان برمی‌گردند. چرا کار را می‌بینی؟! رفتار را می‌بینی؟! حالا می‌گوید: امام‌ زمان {{عج}} چه‌موقع می‌آید؟ آخر، می‌توانی بیاید؟ آن‌را که تو می‌خواهی، برمی‌دارد به دار می‌زند. چرا همچین کردی؟ چرا امام‌زاده را خراب می‌کند؟ چون غصب است. حرف‌ها را توی هم می‌زنیم. یک‌وقت بهشت معصومه که توی راه است، درست کردند. یکی دو تا مُرده بود، مرتّب می‌گفت: بابا! این خاک‌ها را از روی من پس بزنید! خب، ما یک تعبیر خوابی داریم. {{دقیقه\|50}} گفتم: این‌جا غصب است. دو نفر بودند. خوب که تحقیقات کردند، دیدند [که] این مال یک چوب‌دار بوده، شتر داشته، آن‌جا منطقه آن بوده‌است. ورثه این راضی نیستند. خدا آقای‌گلپایگانی را رحمت کند! آمدند رفتند این زمین را به یک مبلغ ارزانی از ایشان خرید، دیگر به ورثه نگفت بیایید از روی من پس بزنید! چه‌خبر است؟ مگر امام‌ زمان {{عج}} بیاید این‌جوری‌است؟ مگر یک عقیده ثابت داشته‌باشید!

	{{موضوع\|فوری کسی را بزرگ نکنید؛ ببینید آیا حرفش مطابق قرآن است یا نه؟\|بُت درست‌کردن/شخص را ندیدن}} نگاه به کارها نکنید! این نگاه به کارها ما را سقوط داده‌است، پدر ما را درآورده است. درویش‌ها را آن هفته گفتم، پدر ما را درآوردند، نگاه به ظاهر می‌کنند. [می‌گویند:] حاج‌حسین آدم خوبی است! پیرمردی است، بنده‌خدا وحی به او می‌رسد! نمی‌دانم چه؟ مرتّب من را بزرگ می‌کنند! [بزرگ] نکن! بابا! چرا من می‌گویم نطفه و علقه؟ والله! راست می‌گویم. به‌دینم! راست می‌گویم، می‌خواهم شما گمراه نشوید! حرف‌های من را خیلی چیز نکنید! بروید روی آن حرف بزنید! مطالعه کنید! فکر کنید! ببینید با قرآن درست‌است. فوری یکی را گنده نکن! چرا من می‌گویم حرف من را نزنید؟		{{موضوع\|فوری کسی را بزرگ نکنید؛ ببینید آیا حرفش مطابق قرآن است یا نه؟\|بُت درست‌کردن/شخص را ندیدن}} نگاه به کارها نکنید! این نگاه به کارها ما را سقوط داده‌است، پدر ما را درآورده است. درویش‌ها را آن هفته گفتم، پدر ما را درآوردند، نگاه به ظاهر می‌کنند. [می‌گویند:] حاج‌حسین آدم خوبی است! پیرمردی است، بنده‌خدا وحی به او می‌رسد! نمی‌دانم چه؟ مرتّب من را بزرگ می‌کنند! [بزرگ] نکن! بابا! چرا من می‌گویم نطفه و علقه؟ والله! راست می‌گویم. به‌دینم! راست می‌گویم، می‌خواهم شما گمراه نشوید! حرف‌های من را خیلی چیز نکنید! بروید روی آن حرف بزنید! مطالعه کنید! فکر کنید! ببینید با قرآن درست‌است. فوری یکی را گنده نکن! چرا من می‌گویم حرف من را نزنید؟

مدیاویکی:Sitenotice

Admin — Sat, 18 Jul 2026 01:55:28 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	منتخب [[صفحهٔ_اصلی#امام باقر\|امام باقر]] و [[صفحهٔ_اصلی#ماه صفر\|ماه صفر]] و [[صفحهٔ_اصلی#حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی\|حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی]] و [[صفحهٔ_اصلی#امام‌سجاد\|امام‌سجاد]] و [[صفحهٔ_اصلی#راهب و سر امام حسین\|راهب و سر امام حسین]]		منتخب [[صفحهٔ_اصلی#امام باقر\|امام باقر]] و [[صفحهٔ_اصلی#ماه صفر\|ماه صفر]]

مدیاویکی:Anonnotice

Admin — Sat, 18 Jul 2026 01:55:16 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
	منتخب [[صفحهٔ_اصلی#~~ماه صفر~~\|~~ماه صفر~~]] و [[صفحهٔ_اصلی#~~حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی~~\|حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی]] و [[صفحهٔ_اصلی#امام‌سجاد\|امام‌سجاد]] و [[صفحهٔ_اصلی#راهب و سر امام حسین\|راهب و سر امام حسین]]		منتخب [[صفحهٔ_اصلی#امام باقر\|امام باقر]] و [[صفحهٔ_اصلی#ماه صفر\|ماه صفر]]

مدیاویکی:Sitenotice

Admin — Sat, 18 Jul 2026 01:54:54 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	منتخب [[صفحهٔ_اصلی#ماه صفر\|ماه صفر]] و [[صفحهٔ_اصلی#حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی\|حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی]] و [[صفحهٔ_اصلی#امام‌سجاد\|امام‌سجاد]] و [[صفحهٔ_اصلی#راهب و سر امام حسین\|راهب و سر امام حسین]]		منتخب [[صفحهٔ_اصلی#امام باقر\|امام باقر]] و [[صفحهٔ_اصلی#ماه صفر\|ماه صفر]] و [[صفحهٔ_اصلی#حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی\|حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی]] و [[صفحهٔ_اصلی#امام‌سجاد\|امام‌سجاد]] و [[صفحهٔ_اصلی#راهب و سر امام حسین\|راهب و سر امام حسین]]

صفحهٔ اصلی

Admin — Sat, 18 Jul 2026 01:53:42 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۵۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	</div>		</div>
	-->		-->
			{{قاب صفحه اول\|عنوان= امام باقر\|قسمت=گفتار متقی\|لینک=منتخب: امام باقر\|بخش=همه}}


	{{قاب صفحه اول\|عنوان= ماه‌صفر\|قسمت=گفتار متقی\|لینک=منتخب: ماه‌صفر\|بخش=همه}}		{{قاب صفحه اول\|عنوان= ماه‌صفر\|قسمت=گفتار متقی\|لینک=منتخب: ماه‌صفر\|بخش=همه}}

منتخب: امام‌باقر

Admin — Sat, 18 Jul 2026 01:53:12 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۵۳
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	پیامبر {{صلی}} هم همین‌طور بود. وقتی عزرائیل به او گفت: بهشت را زینت کرده‌ایم، حوریه‌ها این‌جا هستند. فرمود: با امّتم چه‌ کار می‌کنی؟ شما هم باید این‌طوری باشید، باید به‌ فکر هم باشید. چرا امام‌ صادق {{علیه}} می‌فرماید اگر دل‌ یکی را خوش کردی، دل مرا خوش کردی، دل مادرم زهرا {{علیها}} را خوش کردی، خدا می‌گوید: دل مرا هم خوش کردی؟ من هم می‌خواهم دلم خوش باشد، می‌بینم خدا هم این‌ را از ما می‌خواهد؛ می‌گوید دو عدّه را به بهشت راه نمی‌دهم: یکی بخیل و یکی هم حسود. {{ارجاع\|[[بوی ولایت]] 76 و [[مشهد 92 - جامعه]]}}		پیامبر {{صلی}} هم همین‌طور بود. وقتی عزرائیل به او گفت: بهشت را زینت کرده‌ایم، حوریه‌ها این‌جا هستند. فرمود: با امّتم چه‌ کار می‌کنی؟ شما هم باید این‌طوری باشید، باید به‌ فکر هم باشید. چرا امام‌ صادق {{علیه}} می‌فرماید اگر دل‌ یکی را خوش کردی، دل مرا خوش کردی، دل مادرم زهرا {{علیها}} را خوش کردی، خدا می‌گوید: دل مرا هم خوش کردی؟ من هم می‌خواهم دلم خوش باشد، می‌بینم خدا هم این‌ را از ما می‌خواهد؛ می‌گوید دو عدّه را به بهشت راه نمی‌دهم: یکی بخیل و یکی هم حسود. {{ارجاع\|[[بوی ولایت]] 76 و [[مشهد 92 - جامعه]]}}
	~~<section end="گفتار متقی" />~~

	~~<section begin="گفتار متقی 2" />~~
	==امام باقر، کارکن خدا نه کارکن دنیا{{ارجاع\|[[آفات ولایت]] 81 (دقیقه 38) و [[اصحاب‌کهف و رقیم؛ دزدی به‌نام شیطان]] 75 (دقیقه 30)}}==		==امام باقر، کارکن خدا نه کارکن دنیا{{ارجاع\|[[آفات ولایت]] 81 (دقیقه 38) و [[اصحاب‌کهف و رقیم؛ دزدی به‌نام شیطان]] 75 (دقیقه 30)}}==
	{{صوت منتخب\|imambahger2}}		{{صوت منتخب\|imambahger2}}

روایت: مالت را فدای جانت و جانت را فدای دینت کن

Admin — Thu, 16 Jul 2026 02:02:28 GMT

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قالب روایت| {{روایت|الكليني عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی بْنِ عُبَیْدٍ عَنْ أَبِی‌جَمِیلَهَ قَالَ: قَالَ أبُو‌عَبْدِاللهِ عَلَیْهِ‌السَّلامُ: کانَ فِی وَصِیة أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ عَلَیهِ‌السَّلَامُ لِأ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قالب روایت|
{{روایت|الكليني عَنْ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی بْنِ عُبَیْدٍ عَنْ أَبِی‌جَمِیلَهَ قَالَ: قَالَ أبُو‌عَبْدِاللهِ عَلَیْهِ‌السَّلامُ: کانَ فِی وَصِیة أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ عَلَیهِ‌السَّلَامُ لِأَصْحَابِهِ: اعْلَمُوا أَنَّ الْقُرْآنَ هُدَی اللَّیلِ وَ النَّهَارِ وَ نُورُ اللَّيْلِ المُظْلِمِ عَلَى مَا كَانَ مِنْ جَهْدٍ وَ فَاقَةٍ، فَإِذَا حَضَرَتْ بَلِيَّةٌ فَاجْعَلُوا امْوَالَكُمْ دُونَ أَنْفُسِكُمْ وَ إِذَا نَزَلَتْ نَازِلَةٌ فَاجْعَلُوا أَنْفُسَكُمْ دُونَ دِينِكُمْ وَ اِعْلَمُوا أَنَّ الهَالِكَ مَنْ هَلَكَ دِينُهُ وَ الحَرِيبَ مَنْ حُرِبَ دِينُهُ، أَلاَ وَ إِنَّهُ لاَ فَقْرَ بَعْدَ الجَنَّةِ، أَلاَ وَ إِنَّهُ لاَ غِنَى بَعْدَ النَّارِ لاَ يُفَكُّ أَسِيرُهَا وَ لاَ يَبْرَأُ ضَرِيرُهَا. }}

امام صادق علیه السلام فرمود: امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام در وصیت به اصحابش فرمود: بدانید قرآن هدایت‌کننده شب و روز است و نور شب تاریک برای هر سختی و نیازمندی است؛ پس چون گرفتاری [دنیایی تهدید کننده جانتان] روی داد، مال‌های خود را سپر جان‌هایتان قرار دهید و چون بلایی [آخرتی تهدید کننده دینتان] رخ داد، جان‌هایتان را فدای دینتان کنید و بدانید که هلاک‌شده کسی است که دینش تباه شده باشد و مال‌‌باخته کسی است که دینش ربوده شده است. آگاه باشید که بعد از بهشتی شدن، فقری نیست. آگاه باشید که بعد از دوزخی شدن، بی‌نیازی و ثروتی نیست؛ اسیر دوزخ، آزاد نگردد و ضرری که به او رسیده برطرف نشود.

الكافي، ج۲، ص۲۱۶ و تنبيه الخواطر و نزهة النواظر (مجموعة ورّام)، ج۲، ص۲۰۲ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهم‌السلام، ج۶۵، ص۲۱۲
}}

روایت: جداکنندگان مردم از مؤمن، در قیامت گوشت صورت ندارند

Admin — Thu, 16 Jul 2026 02:01:33 GMT

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قالب روایت| {{روایت|الكليني عن مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ‌سِنَانٍ عَنْ مُنْذِرِ بْنِ یَزِیدَ عَنِ المُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِاَلله عَلَیْهِ‌السَّلاَمُ: إِذَا کَانَ یَوْمُ القِی...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قالب روایت|
{{روایت|الكليني عن مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ‌سِنَانٍ عَنْ مُنْذِرِ بْنِ یَزِیدَ عَنِ المُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِاَلله عَلَیْهِ‌السَّلاَمُ: إِذَا کَانَ یَوْمُ القِیَامَهِ نَادَی مُنَادٍ: أَیْنَ الصُّدُودُ لِأَوْلِیَائِی؟ فَیَقُومُ قَوْمٌ لَیْسَ عَلَی وُجُوهِهِمْ لَحْمٌ، فَیُقَالُ: هَؤُلاَءِ الَّذِینَ آذَوُا المُؤْمِنِینَ وَ نَصَبُوا لَهُمْ وَ عَانَدُوهُمْ وَ عَنَّفُوهُمْ فِی دِینِهِمْ، ثُمَّ یُؤْمَرُ بِهِمْ إِلَی جَهَنَّمَ.}}

مفضل بن عمر گوید: امام صادق علیه‌السلام فرمود: هنگامی که روز قیامت شود، ندا کننده‌ای ندا دهد: کجایند جدا کنندگان مردم از دوستان من؟ پس گروهی برخیزند که صورتشان گوشت ندارد و گفته می‌شود: اینان کسانی هستند که مؤمنان را اذیت کردند و با آنان دشمنی نموده و مخالفتشان کردند و در دینشان آنها را به سختی ملامت و عتاب نمودند؛ سپس فرمان داده شود که به جهنم برده شوند.

الكافي، ج۲، ص۳۵۱ و مشکاة الأنوار في غرر الأخبار، ج۱، ص۱۰۷ و إرشاد القلوب، ج۱، ص۱۴۲ و تفسير الصافي، ج۴، ص۲۰۳ و تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة، ج۱۲، ص۲۶۴ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهم‌السلام، ج۷، ص۲۰۱ و تفسير نور الثقلين، ج۴، ص۳۰۶ و تفسير کنز الدقائق و بحر الغرائب، ج۱۰، ص۴۴۱ و عوالم العلوم و المعارف و الأحوال من الآیات و الأخبار و الأقوال، ج۲۰، ص۷۱۱
}}

روایت: گرگ خطاب شدن قاتلین امام حسین

Admin — Thu, 16 Jul 2026 02:00:35 GMT

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قالب روایت| {{روایت|وَ مِمَّا خَرَجَ مِنَ النَّاحِيَةِ عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ إِلَی‌ أَحَدِ الأَبْوَابِ: ... اَلسَّلاَمُ عَلَی‌ الأَجْسَامِ العَارِيَةِ فِي الفَلَوَاتِ، تَنْهَشُهَا الذِّئَابُ العَادِيَاتُ وَ تَخْتَلِفُ إِلَيْهَا السِّبَ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قالب روایت|
{{روایت|وَ مِمَّا خَرَجَ مِنَ النَّاحِيَةِ عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ إِلَی‌ أَحَدِ الأَبْوَابِ: ... اَلسَّلاَمُ عَلَی‌ الأَجْسَامِ العَارِيَةِ فِي الفَلَوَاتِ، تَنْهَشُهَا الذِّئَابُ العَادِيَاتُ وَ تَخْتَلِفُ إِلَيْهَا السِّبَاعُ الضَّارِيَاتُ ...}}

قسمتی از کلام امام زمان (عجل‌الله‌فرجه) در زیارت ناحیه مقدسه: ... سلام بر پیکرهایی که بدون پوشش در بیابان‌ها افتاده بودند، گرگهای متجاوز آنها را دریدند و درندگان وحشی پیرامونشان رفت و آمد می‌کردند ...

المزار الکبير، ج۱، ص۴۹۶ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهم‌السلام، ج۹۸، ص۳۱۷
}}

روایت: شیعه شدن حضرت ابراهیم

Admin — Thu, 16 Jul 2026 01:59:48 GMT

صفحه‌ای تازه حاوی «{{قالب روایت| {{روایت|مُحَمَّدُ بْنُ الحُسَيْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ وَهْبَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ وَخِيمٍ عَنِ العَبَّاسِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ الحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي‌حَمْزَةَ عَنْ جَابِرٍ الجُعْفِيِّ: أ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{قالب روایت|
{{روایت|مُحَمَّدُ بْنُ الحُسَيْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ وَهْبَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ وَخِيمٍ عَنِ العَبَّاسِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ الحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي‌حَمْزَةَ عَنْ جَابِرٍ الجُعْفِيِّ: أَنَّهُ سَأَلَ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ عَنْ تَفْسِيرِ قَوْلِهِ تَعَالَی‌ «وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرٰاهِيمَ» فَقَالَ عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ: إِنَّ اَلله سُبْحَانَهُ لَمَّا خَلَقَ إِبْرَاهِيمَ، كَشَفَ لَهُ بَصَرَهُ، فَنَظَرَ فَرَأَی‌ نُوراً إِلَی‌ جَنْبِ العَرْشِ، فَقَالَ: إِلَهِي! مَا هَذَا النُّورُ؟ فَقَالَ: هَذَا نُورُ مُحَمَّدٍ صَفْوَتِي مِنْ خَلْقِي؛ وَ رَأَی‌ نُوراً مِنْ جَنْبِهِ، فَقَالَ: إِلَهِي! مَا هَذَا النُّورُ؟ فَقَالَ: نُورُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي‌طَالِبٍ عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ نَاصِرِ دِينِي؛ وَ رَأَی‌ إِلَی‌ جَنْبِهِمَا ثَلاَثَةَ أَنْوَارٍ، فَقَالَ: إِلَهِي! مَا هَذِهِ الأَنْوَارُ؟ فَقِيلَ لَهُ: هَذَا نُورُ فَاطِمَةَ، فَطَمْتُ مُحِبِّيهَا مِنَ النَّارِ وَ نُورُ وَلَدَيْهَا الحَسَنِ وَ الحُسَيْنِ، قَالَ: إِلَهِي! وَ أَرَی‌ تِسْعَةَ أَنْوَارٍ قَدْ أَحْدَقُوا بِهِمْ، قِيلَ: يَا إِبْرَاهِيمُ! هَؤُلاَءِ الأَئِمَّةُ مِنْ وُلْدِ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ، فَقَالَ إِبْرَاهِيمُ: إِلَهِي! بِحَقِّ هَؤُلاَءِ الخَمْسَةِ إِلاَّ عَرَّفْتَنِي مَنِ التِّسْعَةُ؟ قِيلَ: يَا إِبْرَاهِيمُ! أَوَّلُهُمْ عَلِيُّ بْنُ الحُسَيْنِ وَ اِبْنُهُ مُحَمَّدٌ وَ اِبْنُهُ جَعْفَرٌ وَ اِبْنُهُ مُوسَی‌ وَ اِبْنُهُ عَلِيٌّ وَ اِبْنُهُ مُحَمَّدٌ وَ اِبْنُهُ عَلِيٌّ وَ اِبْنُهُ الحَسَنُ وَ الحُجَّةُ القَائِمُ اِبْنُهُ؛ فَقَالَ إِبْرَاهِيمُ: إِلَهِي وَ سَيِّدِي! أَرَی‌ أَنْوَاراً قَدْ أَحْدَقُوا بِهِمْ لاَ يُحْصِي عَدَدَهُمْ إِلاَّ أَنْتَ؛ فَقِيلَ: يَا إِبْرَاهِيمُ! هَؤُلاَءِ شِيعَتُهُمْ، شِيعَةُ أَمِيرِالمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي‌طَالِبٍ عَلَيْهِ‌السَّلاَمُ؛ فَقَالَ إِبْرَاهِيمُ: وَ بِمَا تُعْرَفُ شِيعَتُهُ؟ قَالَ: بِصَلاَةِ إِحْدَی‌ وَ خَمْسِينَ وَ الجَهْرِ بِبِسْمِ اَللّه الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَ القُنُوتِ قَبْلَ الرُّكُوعِ وَ التَّخَتُّمِ فِي اليَمِينِ؛ فَعِنْدَ ذَلِكَ قَالَ إِبْرَاهِيمُ: اَللَّهُمَّ اِجْعَلْنِي مِنْ شِيعَةِ أَمِيرِالمُؤْمِنِينَ؛ قَالَ: فَأَخْبَرَ اَلله تَعَالَی‌ فِي كِتَابِهِ فَقَالَ: «وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرٰاهِيمَ». }}

جابر جعفی از امام جعفر صادق علیه‌السلام درباره تفسیر کلام خداوند «وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرٰاهِيمَ»: بی‌گمان ابراهیم از شیعیان اوست [آیه۸۳، سوره صافات] پرسید. حضرت فرمود: همانا خداوند سبحان هنگامی كه ابراهیم را خلق فرمود، پرده از جلو چشمان او كنار زد. پس ابراهیم نگاه کرد و نوری در كنار عرش دید. گفت:‌ خداوندا! این نور چیست؟ فرمود: این نور محمّد صلی الله علیه و آله، برگزیده من از میان مخلوقاتم است. و نور دیگری كنار آن دید و گفت:‌ خداوندا! این نور چیست؟ فرمود: نور علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام یاری كننده دین من است. و كنار این دو، سه نور دید. گفت:‌ خدایا! این نورها چیستند؟ به او گفته شد:‌ این نور فاطمه علیهاالسلام است كه دوستانش را از آتش جدا نمودم و نور دو فرزندش حسن و حسین علیهماالسلام است. گفت: خداوندا! نُه نور می‌بینم که گرد آنان حلقه زده‌اند. گفته شد:‌ ای ابراهیم! این‌ها امامان از فرزندان علی و فاطمه علیهماالسلام هستند. ابراهیم گفت:‌ خداوندا! به حق این پنج نور، به من بشناسان که این نُه نور کیستند. گفته شد:‌ ای ابراهیم! اول آنها علی بن الحسین است و فرزند او محمد و فرزند او جعفر و فرزند او موسی و فرزند او علی و فرزند او محمد و فرزند او علی و فرزند او حسن و حجت قائم فرزند او علیهم‌السلام. ابراهیم گفت:‌ پروردگار و سید من! نورهایی می‌بینم که گرد این‌ها حلقه زده‌اند که تعدادشان را غیر از تو کسی نمی‌داند. گفته شد: ای ابراهیم! این‌ها شیعیانشان هستند، شیعه امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام. ابراهیم گفت: شیعه او به چه چیز شناخته می‌شوند؟ فرمود: به خواندن پنجاه و یک ركعت نماز و بلند گفتن بسم الله الرحمن الرحیم و قنوت پیش از ركوع و به دست راست كردن انگشتر. در این هنگام ابراهیم گفت:‌ خداوندا! مرا از شیعیان امیرالمؤمنین قرار ده. پس خداوند متعال از شیعه شدن او در کتابش خبر داد و فرمود: «و انّ من شیعته لابراهیم».

تأويل الآيات الظاهرة في فضائل العترة الطاهرة، ج۱، ص۴۸۵ و تفسیر البرهان، ذیل تفسیر آیه۸۳ سوره صافات و مدینة معاجز الأئمة الإثنی عشر و دلائل الحجج علی البشر، ج۴، ص۳۹ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهم‌السلام، ج‌۳۶، ص۱۵۱ و تفسير کنز الدقائق و بحر الغرائب، ج۱۱، ص۱۳۶
}}

روایت: خدا دنیا را به دوست و دشمن می‌دهد

Admin — Thu, 16 Jul 2026 01:57:34 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۵۷
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۴:		خط ۴:
	امام باقر علیه‌السلام فرمود: خداوند عز و جل دنیا را به دوست و دشمن خود می‌دهد اما آخرت را جز به کسی که دوستش دارد نمی‌دهد. همانا مؤمن از پروردگار به اندازه جای یک تازیانه در دنیا درخواست می‌کند و خداوند به او نمی‌دهد؛ اما آخرت را می‌طلبد و خداوند هرچه خواهد به او دهد؛ و به کافر در دنیا قبل از این‌که هر چه خواهد درخواست کند می‌دهد، ولی در آخرت به اندازه جای یک تازیانه می‌طلبد و به او نمی‌دهد.		امام باقر علیه‌السلام فرمود: خداوند عز و جل دنیا را به دوست و دشمن خود می‌دهد اما آخرت را جز به کسی که دوستش دارد نمی‌دهد. همانا مؤمن از پروردگار به اندازه جای یک تازیانه در دنیا درخواست می‌کند و خداوند به او نمی‌دهد؛ اما آخرت را می‌طلبد و خداوند هرچه خواهد به او دهد؛ و به کافر در دنیا قبل از این‌که هر چه خواهد درخواست کند می‌دهد، ولی در آخرت به اندازه جای یک تازیانه می‌طلبد و به او نمی‌دهد.
	المؤمن، ص ۲۷، ح ۴۷.		المؤمن، ص ۲۷، ح ۴۷.

			{{سه ستاره}}

			{{روایت\|الكليني عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنِ اِبْنِ‌فَضَّالٍ عَنِ اِبْنِ‌بُکَیْرٍ عَنْ حَمْزَهَ بْنِ حُمْرَانَ عَنْ عُمَرَ بْنِ حَنْظَلَه قَالَ: قَالَ لِی أَبُو عَبْدِالله عَلَیْهِ‌السَّلاَمُ: یَا أَبَاالصَّخْرِ! إِنَّ الله یُعْطِی الدُّنْیَا مَنْ یُحِبُّ وَ یُبْغِضُ، وَ لَا یُعْطِی هذَا الأَمْرَ إِلَا صَفْوَتَهُ مِنْ خَلْقِهِ؛ أَنْتُمْ وَالله عَلی دِینِی وَ دِینِ آبَائِی إِبْرَاهِیمَ وَ إِسْمَاعِیلَ ...}}

			عمر بن حنظله گوید: امام صادق علیه‌السلام به من فرمود: ای اباصخر! خداوند دنیا را به دوست و دشمن خود می‌دهد، ولی این امر [ولایت] را جز به برگزیدگانش از میان خلق خود عطا نمی‌کند؛ به خدا سوگند شما بر دین من و دین پدرانم ابراهیم و اسماعیل هستید ...

			الكافي، ج۲، ص۲۱۴ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهم‌السلام، ج۶۵، ص۲۰۱
	}}		}}

روایت: انتخاب امام کار خداست نه خلق

Admin — Thu, 16 Jul 2026 01:55:12 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۵۵
خط ۵:		خط ۵:

	کمال الدین، ج۲، ص۲۶۲ و نوادرالأخبار فیما یتعلق بأصول‌الدین، ج۱، ص۱۱۶ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهم‌السلام، ج۲۳، ص۶۸		کمال الدین، ج۲، ص۲۶۲ و نوادرالأخبار فیما یتعلق بأصول‌الدین، ج۱، ص۱۱۶ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهم‌السلام، ج۲۳، ص۶۸

			{{سه ستاره}}
			{{روایت\|عَبَّاسُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ الحَسَنِ الكَحَّالُ مَوْلَی‌ زَيْدِ بْنِ عَلِيٍّ عن أَبِيه عن مُوسَی‌ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَ‌السَّلاَمُ قَالَ: اَلْإِمَامُ مِنَّا لاَ يَكُونُ إِلّا مَعْصُوماً وَ لَيْسَتِ العِصْمَةُ فِي ظَاهِرِ الخِلْقَةِ فَيُعْرَفَ بِهَا وَ لِذَلِكَ لاَ يَكُونُ إِلاَّ مَنْصُوصاً ...}}

			امام موسی کاظم علیه‌السلام از پدرانش از امام سجاد علیه‌السلام، فرمود: امام از ما اهل‌بیت، غیر از معصوم نمی‌‌باشد و عصمت، یک نشان ظاهری در خلقت نیست که آن را بشناسند، به همین دلیل، غیر از آن که از جانب خدا تعیین شده و امامت او صریحتاً به وسيلۀ پيامبرش اعلام شده، کسی امام نمی‌باشد ...

			معانی الأخبار، ج۱، ص۱۳۲ و نوادر الأخبار فیما یتعلق بأصول الدین، ج۱، ص۱۱۶ و البرهان في تفسير القرآن، ج۳، ص۵۰۹ و بحارالأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمةالأطهار علیهم‌السلام، ج۲۵، ص۱۹۴ و تفسير نور الثقلين، ج۱، ص۳۷۷ و تفسير کنز الدقائق و بحر الغرائب، ج۳، ص۱۸۵
	}}		}}

فهرست روایات

Admin — Thu, 16 Jul 2026 01:53:32 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۵۳
خط ۴۲۶:		خط ۴۲۶:
	{{لینک روایت\|جانم فدایت گفتن امام حسین به حضرت عباس}}		{{لینک روایت\|جانم فدایت گفتن امام حسین به حضرت عباس}}
	{{لینک روایت\|مقام حضرت عباس}}		{{لینک روایت\|مقام حضرت عباس}}
			{{لینک روایت\|شیعه شدن حضرت ابراهیم}}
			{{لینک روایت\|گرگ خطاب شدن قاتلین امام حسین}}
			{{لینک روایت\|جداکنندگان مردم از مؤمن، در قیامت گوشت صورت ندارند}}
			{{لینک روایت\|مالت را فدای جانت و جانت را فدای دینت کن}}

	[[رده:صفحات سایت]]		[[رده:صفحات سایت]]

مدیاویکی:Anonnotice

Admin — Wed, 15 Jul 2026 13:33:58 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	منتخب [[صفحهٔ_اصلی#حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی\|حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی]] و [[صفحهٔ_اصلی#امام‌سجاد\|امام‌سجاد]] و [[صفحهٔ_اصلی#راهب و سر امام حسین\|راهب و سر امام حسین~~]] و [[صفحهٔ_اصلی#امام‌حسین در قیامت\|امام‌حسین در قیامت~~]]		منتخب [[صفحهٔ_اصلی#ماه صفر\|ماه صفر]] و [[صفحهٔ_اصلی#حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی\|حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی]] و [[صفحهٔ_اصلی#امام‌سجاد\|امام‌سجاد]] و [[صفحهٔ_اصلی#راهب و سر امام حسین\|راهب و سر امام حسین]]

مدیاویکی:Sitenotice

Admin — Wed, 15 Jul 2026 13:33:28 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	منتخب [[صفحهٔ_اصلی#حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی\|حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی]] و [[صفحهٔ_اصلی#امام‌سجاد\|امام‌سجاد]] و [[صفحهٔ_اصلی#راهب و سر امام حسین\|راهب و سر امام حسین~~]] و [[صفحهٔ_اصلی#امام‌حسین در قیامت\|امام‌حسین در قیامت~~]]		منتخب [[صفحهٔ_اصلی#ماه صفر\|ماه صفر]] و [[صفحهٔ_اصلی#حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی\|حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی]] و [[صفحهٔ_اصلی#امام‌سجاد\|امام‌سجاد]] و [[صفحهٔ_اصلی#راهب و سر امام حسین\|راهب و سر امام حسین]]

صفحهٔ اصلی

Admin — Wed, 15 Jul 2026 13:31:52 GMT

@@ خط ۱۰: / خط ۱۰: @@
 </div>
 -->
 {{قاب صفحه اول|عنوان= حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی|قسمت=گفتار متقی|لینک=منتخب: حرکت نکردن سر امام‌حسین در منزلی|بخش=همه}}
@@ خط ۱۷: / خط ۲۰: @@
 {{قاب صفحه اول|عنوان= راهب و سر امام حسین|قسمت=گفتار متقی|لینک=منتخب: راهب و سر امام حسین|بخش=همه}}

یقین

Admin — Wed, 15 Jul 2026 11:57:31 GMT

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۷
خط ۱۰۳:		خط ۱۰۳:
	{{موضوع\|دنیا به تو فرصت کار خیر کردن نمی‌دهد؛ دنیا یعنی به‌غیر خدا کار کردن؛ قضیّه آن اصفهانی که فرصت نمی‌کرد زنش را طلاق دهد\|دنیا}} اصفهانی‌ها خیلی زرنگ هستند. یک‌نفر بود، این هر زنی که می‌گرفت، طلاق می‌داد. یک زن اصفهانی گفت: من زنش می‌شوم. گفت: این طلاقت می‌دهد. گفت: باشد. این رفت و خیلی خودش را درست کرد. آمد [و] خودش را نشانش داد. گفت: آیا زن من می‌شوی؟ گفت: آره! افتخار می‌کنم. گفت: البتّه یک شرط دارد، تو باید حرف من را بشنوی. گفت: باشد.		{{موضوع\|دنیا به تو فرصت کار خیر کردن نمی‌دهد؛ دنیا یعنی به‌غیر خدا کار کردن؛ قضیّه آن اصفهانی که فرصت نمی‌کرد زنش را طلاق دهد\|دنیا}} اصفهانی‌ها خیلی زرنگ هستند. یک‌نفر بود، این هر زنی که می‌گرفت، طلاق می‌داد. یک زن اصفهانی گفت: من زنش می‌شوم. گفت: این طلاقت می‌دهد. گفت: باشد. این رفت و خیلی خودش را درست کرد. آمد [و] خودش را نشانش داد. گفت: آیا زن من می‌شوی؟ گفت: آره! افتخار می‌کنم. گفت: البتّه یک شرط دارد، تو باید حرف من را بشنوی. گفت: باشد.

	این صیغه [عقد] را که جاری کرد. گفت: چه‌کار کنم؟ گفت: شب باید هِی بیندازی، صبح هم باید دم حمامی لُنگ بدهی. گفت: باشد. گفت: موقع اذان هم که می‌شود، چه‌کار کنی؟ پیش از ظهر هم چه‌کار کنی؟ چهار، پنج‌تا کار [به او] گفت. دیدند] که] این مرد چند وقت است که با او می‌سازد. گفتند: تو که این‌ها را زود طلاق می‌دادی؟ گفت: به‌من فرصت نداده که طلاقش دهم. بابا! دنیا به تو فرصت نمی‌دهد که تو کار خیر بکنی. چند جور کار برای تو جور کرده؟ ~~قربونت برم~~ عزیز من! نگیر همچنین زنی را! این زنی که این همه کار برای تو جور می‌کند نگیر. خب بفرما مگر میتواند طلاقش بدهد؟! مگر تو می‌توانی دنیا را طلاق دهی؟ درست، راستش کرده. برای تو درست‌کرده، تو هم گولش را خوردی. بیا علی {{علیه}} بشو! شیطان تمام وجاهت عالم را به خودش وصل کرد. [امیرالمؤمنین {{علیه}}] گفت: برو! من تو را سه‌طلاقه کرده‌ام. بابا! تو سه‌طلاقه‌اش نکن! یک طلاقه‌اش بکن، ما نمی‌گوییم سه طلاقه‌اش بکن.		این صیغه [عقد] را که جاری کرد. گفت: چه‌کار کنم؟ گفت: شب باید هِی بیندازی، صبح هم باید دم حمامی لُنگ بدهی. گفت: باشد. گفت: موقع اذان هم که می‌شود، چه‌کار کنی؟ پیش از ظهر هم چه‌کار کنی؟ چهار، پنج‌تا کار [به او] گفت. دیدند] که] این مرد چند وقت است که با او می‌سازد. گفتند: تو که این‌ها را زود طلاق می‌دادی؟ گفت: به‌من فرصت نداده که طلاقش دهم. بابا! دنیا به تو فرصت نمی‌دهد که تو کار خیر بکنی. چند جور کار برای تو جور کرده؟ قربانت بروم! عزیز من! نگیر همچنین زنی را! این زنی که این همه کار برای تو جور می‌کند نگیر. خب بفرما مگر میتواند طلاقش بدهد؟! مگر تو می‌توانی دنیا را طلاق دهی؟ درست، راستش کرده. برای تو درست‌کرده، تو هم گولش را خوردی. بیا علی {{علیه}} بشو! شیطان تمام وجاهت عالم را به خودش وصل کرد. [امیرالمؤمنین {{علیه}}] گفت: برو! من تو را سه‌طلاقه کرده‌ام. بابا! تو سه‌طلاقه‌اش نکن! یک طلاقه‌اش بکن، ما نمی‌گوییم سه طلاقه‌اش بکن.

	دنیا چیست؟ دنیا به‌غیر خداست. ببین الان من بگویم دنیا به غیر خداست؛ {{دقیقه\|60}} به‌غیر خدا جمع‌کردن، به‌غیر خدا نگاه‌کردن، به غیر خدا رفتار کردن، به‌غیر خدا خوابیدن، به‌غیر خدا پاشدن، به‌غیر خدا مسجد رفتن، به‌غیر خدا مکّه‌رفتن، به‌غیر خدا مشهد ~~رفتن.~~ به‌غیر خدا کار ~~کردن.~~ دنیا این‌است.		دنیا چیست؟ دنیا به‌غیر خداست. ببین الان من بگویم دنیا به غیر خداست؛ {{دقیقه\|60}} به‌غیر خدا جمع‌کردن، به‌غیر خدا نگاه‌کردن، به غیر خدا رفتار کردن، به‌غیر خدا خوابیدن، به‌غیر خدا پاشدن، به‌غیر خدا مسجد رفتن، به‌غیر خدا مکّه‌رفتن، به‌غیر خدا مشهد رفتن، به‌غیر خدا کار کردن؛ دنیا این‌است.

	{{موضوع\|فقیری که جوری حرف بزند که یعنی من ندارم، آن فقیر صابری که خدا درباره‌اش گفته: دین روی دوش اوست، نیست\|فقیر صابر}} چرا می‌گوید که دین روی [دوش] سه عدّه است؟ عالم ربّانی، دارای سخی، دین روی دوش توست. آقاجان من! {{توضیح\|اگر آن‌را می‌گویم، این‌را هم می‌گویم}} یکی هم فقیر صابر. فقیر، باید صابر باشد. این آدم، فقیر است؛ اما طوری حرف می‌زند که یعنی من ندارم. یک‌جور حرف می‌زند که به او بدهند. این‌چطور صابر است؟ اینقدر خدا بدش ~~میاد،~~ امام صادق ~~میفرماید~~ شیعه های ما دستشان را جلوی کسی دراز ~~نکنن،~~ یعنی شیعگی نیست، کسی که دستش را ~~بیخودی~~ جلوی کسی دراز ~~کنه میندازیش~~ تو ....		{{موضوع\|فقیری که جوری حرف بزند که یعنی من ندارم، آن فقیر صابری که خدا درباره‌اش گفته: دین روی دوش اوست، نیست\|فقیر صابر}} چرا می‌گوید که دین روی [دوش] سه عدّه است؟ عالم ربّانی، دارای سخی، دین روی دوش توست. آقاجان من! {{توضیح\|اگر آن‌را می‌گویم، این‌را هم می‌گویم}} یکی هم فقیر صابر. فقیر، باید صابر باشد. این آدم، فقیر است؛ اما طوری حرف می‌زند که یعنی من ندارم. یک‌جور حرف می‌زند که به او بدهند. این‌چطور صابر است؟ اینقدر خدا بدش می‌آید، امام صادق می‌فرماید: شیعه های ما دستشان را جلوی کسی دراز نکنند، یعنی شیعگی نیست، کسی که دستش را بی‌خودی جلوی کسی دراز کند می‌اندازی‌اش تو ....
	~~میفرماید~~ دو عده ~~هستن~~ که گوشت صورت ~~ندارن،~~ کسی که تهمت به کسی ~~بزنه~~ و کسی که داشته باشه سوال ~~کنه~~.
			می‌فرماید دو عده هستند که گوشت صورت ندارند، کسی که تهمت به کسی بزند و کسی که داشته باشه سوال کند.

	[[رده: نوارها]]		[[رده: نوارها]]

	{{یا علی}}		{{یا علی}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۲:۲۴
خط ۹۸:		خط ۹۸:
	{{موضوع\|روضه حضرت‌زینب در مجلس یزید و نجوای حضرت با سر برادرش حسین\|روضه/حضرت‌زینب}} خلاصه این‌ها را از درِ دروازه وارد کردند. از درِ دروازه که وارد کردند، این‌ها را در خرابه شام قرار دادند. آن‌ها آن‌جا باشند، یزید می‌خواست با این‌ها یک گفتگویی بکند، تمام سلاطین، هر کسی بود، [از] اعیان و اشراف، از هر جایی‌که دستش رسید [را] دعوت کرد. یک چند روز این‌ها در خرابه بودند. به شما بگویم: خرابه بغل [یعنی کنار] خانه یزید بوده؛ نه از این خرابه‌ها که مرغ‌مُرده [و] این‌ها [در آن] می‌اندازند، نه! آن‌جا بارانداز بوده، آن‌ها به‌اصطلاح کسانی‌که مجرم بودند، آن‌ها را آن‌جا می‌بردند [که] بعد، حضورِ خلیفه؛ یعنی یزیدبن‌معاویه بیایند. {{توضیح\|عزیز من! کجایی؟! چه‌کسی تو را گمراه می‌کند؟! آن‌ها این‌ها را گمراه کردند.}} حالا آن‌جا [یعنی کاخ یزید] که یک‌قدری درست شد، این‌ها را وارد مجلس یزید کردند.		{{موضوع\|روضه حضرت‌زینب در مجلس یزید و نجوای حضرت با سر برادرش حسین\|روضه/حضرت‌زینب}} خلاصه این‌ها را از درِ دروازه وارد کردند. از درِ دروازه که وارد کردند، این‌ها را در خرابه شام قرار دادند. آن‌ها آن‌جا باشند، یزید می‌خواست با این‌ها یک گفتگویی بکند، تمام سلاطین، هر کسی بود، [از] اعیان و اشراف، از هر جایی‌که دستش رسید [را] دعوت کرد. یک چند روز این‌ها در خرابه بودند. به شما بگویم: خرابه بغل [یعنی کنار] خانه یزید بوده؛ نه از این خرابه‌ها که مرغ‌مُرده [و] این‌ها [در آن] می‌اندازند، نه! آن‌جا بارانداز بوده، آن‌ها به‌اصطلاح کسانی‌که مجرم بودند، آن‌ها را آن‌جا می‌بردند [که] بعد، حضورِ خلیفه؛ یعنی یزیدبن‌معاویه بیایند. {{توضیح\|عزیز من! کجایی؟! چه‌کسی تو را گمراه می‌کند؟! آن‌ها این‌ها را گمراه کردند.}} حالا آن‌جا [یعنی کاخ یزید] که یک‌قدری درست شد، این‌ها را وارد مجلس یزید کردند.

	{{روضه\|زینب {{علیها}} یک‌قدری خودش را پنهان می‌کرد، [یزید] گفت: این زن کیست [که] خودش را پنهان می‌کند؟ گفتند: زینب {{علیها}} است. گفت: الحمد لله، خدا برادر تو را کشت! زینب {{علیها}} یک‌دفعه شیر خداست، ولیّ خداست؛ حجّة‌الله [امام‌حسین {{علیه}}] دست در قلبش گذاشته، تصرّف [به او] کرده [است]!\|حضرت‌زینب در مجلس یزید}} {{توضیح\|به شما می‌گویم: عزیز من! اگر ولایت داشته‌باشید، تمام ادیان را محکوم می‌کنید، از روی روایت و حدیث می‌گویم.}} {{روضه\|زینب {{علیها}} [یزید را] محکومش کرد. [یزید] گفت: الحمد لله خدا برادرت را کشت. [حضرت‌زینب {{علیها}}] گفت: خدا جان هر کسی را می‌گیرد؛ اما لشکر تو برادر من را کشتند، تو امر کردی [که او را بکشند]. [یزید] یک‌دفعه گفت: جلّاد! [گردن زینب را بزن!] سکینه {{علیها}} و رقیّه {{علیها}} یک‌دفعه دست گردن زینب {{علیها}} انداختند. یک‌دفعه نصارا بلند شدند [و گفتند]: یزید! چه‌کار می‌کنی؟! آخر این زن داغ‌دیده! چرا حکم قتلش را امضا می‌کنی؟!~~\|حضرت‌زینب در مجلس یزید}}~~		{{روضه\|زینب {{علیها}} یک‌قدری خودش را پنهان می‌کرد، [یزید] گفت: این زن کیست [که] خودش را پنهان می‌کند؟ گفتند: زینب {{علیها}} است. گفت: الحمد لله، خدا برادر تو را کشت! زینب {{علیها}} یک‌دفعه شیر خداست، ولیّ خداست؛ حجّة‌الله [امام‌حسین {{علیه}}] دست در قلبش گذاشته، تصرّف [به او] کرده [است]!\|حضرت‌زینب در مجلس یزید}} {{توضیح\|به شما می‌گویم: عزیز من! اگر ولایت داشته‌باشید، تمام ادیان را محکوم می‌کنید، از روی روایت و حدیث می‌گویم.}} {{روضه\|زینب {{علیها}} [یزید را] محکومش کرد. [یزید] گفت: الحمد لله خدا برادرت را کشت. [حضرت‌زینب {{علیها}}] گفت: خدا جان هر کسی را می‌گیرد؛ اما لشکر تو برادر من را کشتند، تو امر کردی [که او را بکشند]. [یزید] یک‌دفعه گفت: جلّاد! [گردن زینب را بزن!] سکینه {{علیها}} و رقیّه {{علیها}} یک‌دفعه دست گردن زینب {{علیها}} انداختند. یک‌دفعه نصارا بلند شدند [و گفتند]: یزید! چه‌کار می‌کنی؟! آخر این زن داغ‌دیده! چرا حکم قتلش را امضا می‌کنی؟!

	یزید پشیمان شد؛ اما یزید چه‌کار کرد؟ دل زینب {{علیها}} را آتش زد، یک‌وقت گفت: چوب خیزران بیاورید! به لب و دندان امام‌حسین {{علیه}} اشاره می‌کرد. {{دقیقه\|40}} زینب {{علیها}} گفت: یزید!		یزید پشیمان شد؛ اما یزید چه‌کار کرد؟ دل زینب {{علیها}} را آتش زد، یک‌وقت گفت: چوب خیزران بیاورید! به لب و دندان امام‌حسین {{علیه}} اشاره می‌کرد. {{دقیقه\|40}} زینب {{علیها}} گفت: یزید!

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۴۲
خط ۴۳۰:		خط ۴۳۰:
	{{لینک روایت\|جداکنندگان مردم از مؤمن، در قیامت گوشت صورت ندارند}}		{{لینک روایت\|جداکنندگان مردم از مؤمن، در قیامت گوشت صورت ندارند}}
	{{لینک روایت\|مالت را فدای جانت و جانت را فدای دینت کن}}		{{لینک روایت\|مالت را فدای جانت و جانت را فدای دینت کن}}
			{{لینک روایت\|قضایای بازسازی قبر حضرت رقیه}}
			{{لینک روایت\|سوختن دل عزرائیل برای دو نفر}}
			{{لینک روایت\|خبر دادن امیرالمومنین به واقعه کربلا پس از جنگ صفین}}
			{{لینک روایت\|صحف و تو رات و انجیل و قرآن خواندن امیرالمومنین روی دست پیامبر}}
			{{لینک روایت\|جای خلوت نداریم}}

	[[رده:صفحات سایت]]		[[رده:صفحات سایت]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۵۹
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	{{موضوع\|با مردم خُدعه نکنید، خُدعه هر زمانی باشد، افشا می‌شود\|خُدعه}} چرا این‌قدر خدا عمر و ابابکر را لعنت کرد؟ پشت به امر کردند. به امر می‌گوید: تو بیا امر من را اطاعت‌کن! کسی‌که بگوید «من» را اطاعت‌کن! همان‌است. نه! من خدا را اطاعت می‌کنم! هارونش هم همین را گفت، مأمونش هم همین را گفت. خُدعه هر وقت باشد، افشا می‌شود؛ ما [باید] درباره مردم خُدعه نکنیم؛ هر وقت باشد افشا می‌شود. ببین، مأمون چه خُدعه‌ای کرده، امام‌رضا {{علیه}} را کشته، حالا گِل زده است و پابرهنه شده‌است، «یابن‌عمّ، یابن‌عمّ» هم می‌کند و یک‌هفته هم سر قبر آقا امام‌رضا {{علیه}} گریه می‌کند. خُدعه کرده‌است. حالا ببین چه‌کارش می‌کند؟ حالا خدا لعنتش می‌کند. عزیزان من! خُدعه نکنید! والله! اگر حرف پیغمبر {{صلی}} را بشنویم، دنیا و آخرت‌تان [درست می‌شود]. عزیز من! نیرویت را بی‌خودی خرج نکن! تو نیرویت را باید برای وجود مبارک امام‌ زمان {{عج}} بگذار!.		{{موضوع\|با مردم خُدعه نکنید، خُدعه هر زمانی باشد، افشا می‌شود\|خُدعه}} چرا این‌قدر خدا عمر و ابابکر را لعنت کرد؟ پشت به امر کردند. به امر می‌گوید: تو بیا امر من را اطاعت‌کن! کسی‌که بگوید «من» را اطاعت‌کن! همان‌است. نه! من خدا را اطاعت می‌کنم! هارونش هم همین را گفت، مأمونش هم همین را گفت. خُدعه هر وقت باشد، افشا می‌شود؛ ما [باید] درباره مردم خُدعه نکنیم؛ هر وقت باشد افشا می‌شود. ببین، مأمون چه خُدعه‌ای کرده، امام‌رضا {{علیه}} را کشته، حالا گِل زده است و پابرهنه شده‌است، «یابن‌عمّ، یابن‌عمّ» هم می‌کند و یک‌هفته هم سر قبر آقا امام‌رضا {{علیه}} گریه می‌کند. خُدعه کرده‌است. حالا ببین چه‌کارش می‌کند؟ حالا خدا لعنتش می‌کند. عزیزان من! خُدعه نکنید! والله! اگر حرف پیغمبر {{صلی}} را بشنویم، دنیا و آخرت‌تان [درست می‌شود]. عزیز من! نیرویت را بی‌خودی خرج نکن! تو نیرویت را باید برای وجود مبارک امام‌ زمان {{عج}} بگذار!.

	{{موضوع\|کسی‌که مشابه ولایت می‌شود و می‌گوید: «من»، تجاوزگر به ولایت می‌شود؛ کوچک‌ترین حمایت و کمک به بدعت‌گذار، شریک‌شدن با تولید اوست\|منیّت/حمایت از بدعت‌گذار/شریک‌بودن}} پس بنا شد که تجاوز به خلق، یک‌کاری دارد می‌شود؛ اما تجاوز به ولایت نمی‌شود. عزیز من! تجاوز به ولایت چیست؟ آن می‌گوید: «من»، مشابه [ولایت] می‌شود، تو هم مشابه را کمک می‌کنی. وای بر حال یک عدّه‌ای! آن‌زمان هم همین را گفتند. بدانید من عمر را می‌گویم، ابابکر را می‌گویم، من هارون را می‌گویم، مأمون را می‌گویم. این‌ها آمدند [و] گفتند: ما امر هستیم، امر واقعی را کنار گذاشتند، گفتند ما هستیم، خدا هم لعنت‌شان کرد. تاحتّی کوچک‌ترین کاری راجع‌به بدعت‌گذار بکنی، شریک هستی. چرا راجع‌به امام‌حسین {{علیه}} می‌گوید: کسی‌که اسب نعل کرده [در گناه این‌ها شریک است]؟ اسب نعل‌کردن جرم نیست، تاحتّی می‌گوید: سوزن نخ کرده، [در گناه این‌ها شریک است] آیا جرم است؟ شمشیر تیز کرده، آیا جرم است؟ این‌ها چه جرمی است؟ حالا ببین امام‌صادق {{علیه}} چه‌کار می‌کند؟ من الآن در [بحث] بدعت‌گذار هستم، می‌خواهم شما روشن شوید! حالا یک شخصی بود، آمد. امام‌صادق {{علیه}} یک‌دوستی داشت، این دوستش یک‌دوستی داشت. گفت: من کاری که نکردم. حالا برویم ببینیم [آیا گناهی مرتکب شدیم؟]. خلاصه، هر قضایایی که وعده‌اش تمام می‌شود، هر کسی می‌رود در فکر خودش که یعنی کاری کرده یا نکرده؟ این‌هم گفت: من کاتب بودم. {{دقیقه\|45}} هفتاد هزار نفر [به] کربلا آمدند، من نوشتم. این‌ها خدمت امام‌صادق {{علیه}} رفتند. امام‌صادق {{علیه}} روضه داشت. وقتی تمام شد، کارش را گفت. این‌قدر حضرت گریه کرد، اشک از ~~چشمش~~ می‌چکید. گفت: ما که حرفی نزدیم. گفت: صبر کن! یکی کاتب شدید، یکی اسب نعل کردید، یکی سوزن نخ کردید، یکی لباس دادید، چه‌کار کردید؟ همه جمع شدید، جدّمان را کشتید. بدعت‌گذار هم این‌است. کوچک‌ترین حمایتی که از بدعت‌گذار بکنی، عین همان شریک هستی.		{{موضوع\|کسی‌که مشابه ولایت می‌شود و می‌گوید: «من»، تجاوزگر به ولایت می‌شود؛ کوچک‌ترین حمایت و کمک به بدعت‌گذار، شریک‌شدن با تولید اوست\|منیّت/حمایت از بدعت‌گذار/شریک‌بودن}} پس بنا شد که تجاوز به خلق، یک‌کاری دارد می‌شود؛ اما تجاوز به ولایت نمی‌شود. عزیز من! تجاوز به ولایت چیست؟ آن می‌گوید: «من»، مشابه [ولایت] می‌شود، تو هم مشابه را کمک می‌کنی. وای بر حال یک عدّه‌ای! آن‌زمان هم همین را گفتند. بدانید من عمر را می‌گویم، ابابکر را می‌گویم، من هارون را می‌گویم، مأمون را می‌گویم. این‌ها آمدند [و] گفتند: ما امر هستیم، امر واقعی را کنار گذاشتند، گفتند ما هستیم، خدا هم لعنت‌شان کرد. تاحتّی کوچک‌ترین کاری راجع‌به بدعت‌گذار بکنی، شریک هستی. چرا راجع‌به امام‌حسین {{علیه}} می‌گوید: کسی‌که اسب نعل کرده [در گناه این‌ها شریک است]؟ اسب نعل‌کردن جرم نیست، تاحتّی می‌گوید: سوزن نخ کرده، [در گناه این‌ها شریک است] آیا جرم است؟ شمشیر تیز کرده، آیا جرم است؟ این‌ها چه جرمی است؟ حالا ببین امام‌صادق {{علیه}} چه‌کار می‌کند؟ من الآن در [بحث] بدعت‌گذار هستم، می‌خواهم شما روشن شوید! حالا یک شخصی بود، آمد. امام‌صادق {{علیه}} یک‌دوستی داشت، این دوستش یک‌دوستی داشت. گفت: من کاری که نکردم. حالا برویم ببینیم [آیا گناهی مرتکب شدیم؟]. خلاصه، هر قضایایی که وعده‌اش تمام می‌شود، هر کسی می‌رود در فکر خودش که یعنی کاری کرده یا نکرده؟ این‌هم گفت: من کاتب بودم. {{دقیقه\|45}} هفتاد هزار نفر [به] کربلا آمدند، من نوشتم. این‌ها خدمت امام‌صادق {{علیه}} رفتند. امام‌صادق {{علیه}} روضه داشت. وقتی تمام شد، کارش را گفت. این‌قدر حضرت گریه کرد، اشک از ریشش می‌چکید. گفت: ما که حرفی نزدیم. گفت: صبر کن! یکی کاتب شدید، یکی اسب نعل کردید، یکی سوزن نخ کردید، یکی لباس دادید، چه‌کار کردید؟ همه جمع شدید، جدّمان را کشتید. بدعت‌گذار هم این‌است. کوچک‌ترین حمایتی که از بدعت‌گذار بکنی، عین همان شریک هستی.

	{{موضوع\|کسی‌که امر خودش و یا شیطان را اطاعت کند، خدا از او حمایت نمی‌کند؛ خدا از مقصدش حمایت می‌کند\|حمایت خدا/مقصد خدا}} باباجان من! توجّه کن! امروز روزی نیست که سرت را زیر بیندازی و مسجد جمکران بروی و این‌ها. حالا نگویید می‌گوید: مسجد جمکران نرو! آخر، حرف‌زدن خیلی مشکل است! چون‌که کسی‌که می‌شنود، توجّه ندارد. تمام این‌کارها به‌جای خودش درست‌است؛ اما توجّه کن تو در چه خطی هستی؟ در چه راهی هستی؟ آرام باش! حرف من این‌است. عزیز من! قربانت بروم، ما کاری به کار کسی نداریم. من از ماوراء گرفتم، دارم به شما می‌دهم. امروز اگر بخواهید که دین‌تان حفظ باشد، باید از ماوراء، از زمان رسول‌الله {{صلی}} بگیری [و] بیایی توی خودت پیاده‌کنی. آن‌ها که ظلم کردند، چطور شدند؟ بدعت‌گذار چطور شد؟ طرف‌دارش چطور شد؟ قلدرها چطور شدند؟ چرا؟ کسی‌که امر را اطاعت نکند، به امر خودش یا به امر شیطان باشد، خدا که حمایتش نمی‌کند. شما باید بدانید چطور خدا حمایت می‌کند؟ خدا حمایت از مقصدش می‌کند، خدا حمایت از حسینش می‌کند، خدا حمایت از قرآنش می‌کند. روایت داریم: همه‌چیزها برچیده می‌شود به جز سه چیز: یکی اسم خدا، یکی اسم ائمه {{علیهم}}، یکی اسم قرآن. خدا نگه می‌دارد، خدا می‌گوید من حافظ هستم.		{{موضوع\|کسی‌که امر خودش و یا شیطان را اطاعت کند، خدا از او حمایت نمی‌کند؛ خدا از مقصدش حمایت می‌کند\|حمایت خدا/مقصد خدا}} باباجان من! توجّه کن! امروز روزی نیست که سرت را زیر بیندازی و مسجد جمکران بروی و این‌ها. حالا نگویید می‌گوید: مسجد جمکران نرو! آخر، حرف‌زدن خیلی مشکل است! چون‌که کسی‌که می‌شنود، توجّه ندارد. تمام این‌کارها به‌جای خودش درست‌است؛ اما توجّه کن تو در چه خطی هستی؟ در چه راهی هستی؟ آرام باش! حرف من این‌است. عزیز من! قربانت بروم، ما کاری به کار کسی نداریم. من از ماوراء گرفتم، دارم به شما می‌دهم. امروز اگر بخواهید که دین‌تان حفظ باشد، باید از ماوراء، از زمان رسول‌الله {{صلی}} بگیری [و] بیایی توی خودت پیاده‌کنی. آن‌ها که ظلم کردند، چطور شدند؟ بدعت‌گذار چطور شد؟ طرف‌دارش چطور شد؟ قلدرها چطور شدند؟ چرا؟ کسی‌که امر را اطاعت نکند، به امر خودش یا به امر شیطان باشد، خدا که حمایتش نمی‌کند. شما باید بدانید چطور خدا حمایت می‌کند؟ خدا حمایت از مقصدش می‌کند، خدا حمایت از حسینش می‌کند، خدا حمایت از قرآنش می‌کند. روایت داریم: همه‌چیزها برچیده می‌شود به جز سه چیز: یکی اسم خدا، یکی اسم ائمه {{علیهم}}، یکی اسم قرآن. خدا نگه می‌دارد، خدا می‌گوید من حافظ هستم.
خط ۵۵:		خط ۵۵:
	{{موضوع\|وقتی امام‌ زمان بیاید، همین‌جا بهشت می‌شود و تمام موانع را کنار می‌زند؛ تاحتّی امام‌زاده‌ها را خراب می‌کند، چرا که زمین‌شان غصب است؛ قضیّه شخصی که در زمین غصبی دفنش کرده‌بودند و در عذاب بود\|امام‌ زمان/غصب}} عزیزان من! بیایید فکر کنید! من حرفم همین‌است. دوباره می‌گویم، بیایید از ماوراء بگیرید! اصلاً تمام عالم به‌هم وصل است، ما از هم جدایش می‌کنیم. حالا وقتی امام‌ زمان بیاید، همین‌جا بهشت می‌شود. بهشت را که این‌جا نمی‌آورند. تمام مانعش را برمی‌دارد. دیگر بدعت‌گذار نیست. تمام ظالمین را به حساب‌شان می‌رسد. زمین می‌آید [و] می‌گوید: یابن‌رسول‌الله! من را غصب کرده. کارهایی می‌کنند که برمی‌گردد امام‌زاده‌ها را خراب می‌کند. [می‌گویند:] بابا! بیایید ببینید این سیّد دارد امام‌زاده‌ها را خراب می‌کند، بیایید طرف دجّال برویم! مگر [شیطان] تو را وِل می‌کند؟ حالا امام‌ زمان می‌گوید: {{آیه\|[و قُل] جاء الحقّ و زَهَقَ الباطل\|سوره=۱۷\|آیه=۸۱}} تمام باطل کنار رفت، حقّ سر کار آمد. حالا شیطان میان زمین و آسمان می‌گوید: از عنسبه دفاع کنید! دو ندا می‌آید؛ ندای دو ندایی تو را به شکّ می‌اندازد.		{{موضوع\|وقتی امام‌ زمان بیاید، همین‌جا بهشت می‌شود و تمام موانع را کنار می‌زند؛ تاحتّی امام‌زاده‌ها را خراب می‌کند، چرا که زمین‌شان غصب است؛ قضیّه شخصی که در زمین غصبی دفنش کرده‌بودند و در عذاب بود\|امام‌ زمان/غصب}} عزیزان من! بیایید فکر کنید! من حرفم همین‌است. دوباره می‌گویم، بیایید از ماوراء بگیرید! اصلاً تمام عالم به‌هم وصل است، ما از هم جدایش می‌کنیم. حالا وقتی امام‌ زمان بیاید، همین‌جا بهشت می‌شود. بهشت را که این‌جا نمی‌آورند. تمام مانعش را برمی‌دارد. دیگر بدعت‌گذار نیست. تمام ظالمین را به حساب‌شان می‌رسد. زمین می‌آید [و] می‌گوید: یابن‌رسول‌الله! من را غصب کرده. کارهایی می‌کنند که برمی‌گردد امام‌زاده‌ها را خراب می‌کند. [می‌گویند:] بابا! بیایید ببینید این سیّد دارد امام‌زاده‌ها را خراب می‌کند، بیایید طرف دجّال برویم! مگر [شیطان] تو را وِل می‌کند؟ حالا امام‌ زمان می‌گوید: {{آیه\|[و قُل] جاء الحقّ و زَهَقَ الباطل\|سوره=۱۷\|آیه=۸۱}} تمام باطل کنار رفت، حقّ سر کار آمد. حالا شیطان میان زمین و آسمان می‌گوید: از عنسبه دفاع کنید! دو ندا می‌آید؛ ندای دو ندایی تو را به شکّ می‌اندازد.

	کارهای امام‌ زمان {{عج}} می‌آید. آن‌را که تو بُتش کردی، به دارش می‌زند. روایت داریم. امام‌ زمان، خوب، خوب‌ها به امام‌ زمان برمی‌گردند. ~~چرا؟~~ کار را ~~ببینید~~! رفتار را ~~ببینید~~! حالا می‌گوید: امام‌ زمان {{عج}} چه‌موقع می‌آید؟ آخر، می‌توانی بیاید؟ آن‌را که تو می‌خواهی، برمی‌دارد به دار می‌زند. چرا همچین کردی؟ چرا امام‌زاده را خراب می‌کند؟ چون غصب است. حرف‌ها را توی هم می‌زنیم. یک‌وقت بهشت معصومه که توی راه است، درست کردند. یکی دو تا مُرده بود، مرتّب می‌گفت: بابا! این خاک‌ها را از روی من پس بزنید! خب، ما یک تعبیر خوابی داریم. {{دقیقه\|50}} گفتم: این‌جا غصب است. دو نفر بودند. خوب که تحقیقات کردند، دیدند [که] این مال یک چوب‌دار بوده، شتر داشته، آن‌جا منطقه آن بوده‌است. ورثه این راضی نیستند. خدا آقای‌گلپایگانی را رحمت کند! آمدند رفتند این زمین را به یک مبلغ ارزانی از ایشان خرید، دیگر به ورثه نگفت بیایید از روی من پس بزنید! چه‌خبر است؟ مگر امام‌ زمان {{عج}} بیاید این‌جوری‌است؟ مگر یک عقیده ثابت داشته‌باشید!		کارهای امام‌ زمان {{عج}} می‌آید. آن‌را که تو بُتش کردی، به دارش می‌زند. روایت داریم. امام‌ زمان، خوب، خوب‌ها به امام‌ زمان برمی‌گردند. چرا کار را می‌بینی؟! رفتار را می‌بینی؟! حالا می‌گوید: امام‌ زمان {{عج}} چه‌موقع می‌آید؟ آخر، می‌توانی بیاید؟ آن‌را که تو می‌خواهی، برمی‌دارد به دار می‌زند. چرا همچین کردی؟ چرا امام‌زاده را خراب می‌کند؟ چون غصب است. حرف‌ها را توی هم می‌زنیم. یک‌وقت بهشت معصومه که توی راه است، درست کردند. یکی دو تا مُرده بود، مرتّب می‌گفت: بابا! این خاک‌ها را از روی من پس بزنید! خب، ما یک تعبیر خوابی داریم. {{دقیقه\|50}} گفتم: این‌جا غصب است. دو نفر بودند. خوب که تحقیقات کردند، دیدند [که] این مال یک چوب‌دار بوده، شتر داشته، آن‌جا منطقه آن بوده‌است. ورثه این راضی نیستند. خدا آقای‌گلپایگانی را رحمت کند! آمدند رفتند این زمین را به یک مبلغ ارزانی از ایشان خرید، دیگر به ورثه نگفت بیایید از روی من پس بزنید! چه‌خبر است؟ مگر امام‌ زمان {{عج}} بیاید این‌جوری‌است؟ مگر یک عقیده ثابت داشته‌باشید!

	{{موضوع\|فوری کسی را بزرگ نکنید؛ ببینید آیا حرفش مطابق قرآن است یا نه؟\|بُت درست‌کردن/شخص را ندیدن}} نگاه به کارها نکنید! این نگاه به کارها ما را سقوط داده‌است، پدر ما را درآورده است. درویش‌ها را آن هفته گفتم، پدر ما را درآوردند، نگاه به ظاهر می‌کنند. [می‌گویند:] حاج‌حسین آدم خوبی است! پیرمردی است، بنده‌خدا وحی به او می‌رسد! نمی‌دانم چه؟ مرتّب من را بزرگ می‌کنند! [بزرگ] نکن! بابا! چرا من می‌گویم نطفه و علقه؟ والله! راست می‌گویم. به‌دینم! راست می‌گویم، می‌خواهم شما گمراه نشوید! حرف‌های من را خیلی چیز نکنید! بروید روی آن حرف بزنید! مطالعه کنید! فکر کنید! ببینید با قرآن درست‌است. فوری یکی را گنده نکن! چرا من می‌گویم حرف من را نزنید؟		{{موضوع\|فوری کسی را بزرگ نکنید؛ ببینید آیا حرفش مطابق قرآن است یا نه؟\|بُت درست‌کردن/شخص را ندیدن}} نگاه به کارها نکنید! این نگاه به کارها ما را سقوط داده‌است، پدر ما را درآورده است. درویش‌ها را آن هفته گفتم، پدر ما را درآوردند، نگاه به ظاهر می‌کنند. [می‌گویند:] حاج‌حسین آدم خوبی است! پیرمردی است، بنده‌خدا وحی به او می‌رسد! نمی‌دانم چه؟ مرتّب من را بزرگ می‌کنند! [بزرگ] نکن! بابا! چرا من می‌گویم نطفه و علقه؟ والله! راست می‌گویم. به‌دینم! راست می‌گویم، می‌خواهم شما گمراه نشوید! حرف‌های من را خیلی چیز نکنید! بروید روی آن حرف بزنید! مطالعه کنید! فکر کنید! ببینید با قرآن درست‌است. فوری یکی را گنده نکن! چرا من می‌گویم حرف من را نزنید؟

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۵۳
خط ۴۲۶:		خط ۴۲۶:
	{{لینک روایت\|جانم فدایت گفتن امام حسین به حضرت عباس}}		{{لینک روایت\|جانم فدایت گفتن امام حسین به حضرت عباس}}
	{{لینک روایت\|مقام حضرت عباس}}		{{لینک روایت\|مقام حضرت عباس}}
			{{لینک روایت\|شیعه شدن حضرت ابراهیم}}
			{{لینک روایت\|گرگ خطاب شدن قاتلین امام حسین}}
			{{لینک روایت\|جداکنندگان مردم از مؤمن، در قیامت گوشت صورت ندارند}}
			{{لینک روایت\|مالت را فدای جانت و جانت را فدای دینت کن}}

	[[رده:صفحات سایت]]		[[رده:صفحات سایت]]